به گزارش حیات، جانباز سرافراز ایرج فریدیان متولد 5 شهریور ماه سال 1346 در شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی است. در دوران دفاع مقدس در عملیات بیت‌المقدس، در کنار همرزمانش برای آزادسازی خرمشهر تلاش‌های بسیاری نمود و اواخر سال 65 در عملیات کربلایی 5 به درجه جانبازی نائل گردید. بعد از درمان نیز در بسیاری از عملیات‌های دیگر شرکت کرد. 
ایرج فریدیان گفت: در شهرستان تکاب متولد شدم اما تحصیلاتم را تا مقطع سوم دبیرستان در تهران سپری کردم. قبل از آنکه به مدرسه دبیرستان شهید بهشتی منطقه 2 تهران بروم به جهت تروری که توسط منافقین در آنجا رخ داده بود، هیچ فعالیت سیاسی و فرهنگی در آنجا امکان پذیر نبود. زمانی که به آن مدرسه رفتم مسئولین ایراد گرفتن که چرا هیچ فعالیت فرهنگی، اجتماعی ، سیاسی انجام نمی‌شود و انجمن اسلامی ندارد. پس از آنکه فعالیت‌های بسیج را وارد مدرسه کردیم این افتخار را داشتم که اولین مسئول بسیج دانش‌آموزی کشور از مدرسه دبیرستان شهید بهشتی بشوم.
وی افزود: اولین بار سال 64 از تهران به عنوان عضوی از بسیج دانش‌آموزی به جبهه اعزام شدم، در عملیات‌های متعددی شرکت کردم و اواخر سال 65 در عملیات کربلایی5 مجروح شدم.
وی با اشاره به خاطره‌ای از همرزمانش در دوران دفاع مقدس گفت: زمانی که 17 سالم بود با شهید نصرالله جورکش که در پایگاه سپاه مالک‌اشتر بود طی گفتگوهایی راجع‌به بسیج دانش‌آموزی و آموزش‌های نظامی با یکدیگر آشنا شدیم. فرد  ایمان، ایثار، منش و اخلاق از جمله ویژگی منحصر به فرد  ایشان در دفاع مقدس بود که جوانان را ترغیب به مقاومت حق علیه باطل می‌کرد. این شهید بزرگوار تمام وقت و درآمد، حقوق خود را بدون هیچ چشم‌داشتی صرف جوانان و امور فرهنگی می‌کرد. تاثیری که ایشان با اخلاق و منششان  روی جوان‌ها گذاشتند شاید هیچ مسئولی امروزه نتوانسته آن‌را انجام دهد. نوع زندگی‌کردن، ایثار وجوانمردی که ایشان به جوان‌ها یاد می‌دادند شاید در هیچ کلاس درسی فهم و اموزش آن ممکن و قابل درک نبود. ایشان در عملیات بیت‌المقدس6 به عنوان فرمانده تیپ سوم کربلا شرکت می‌کند و طی نبردی جانانه با نیروهای بعثی تیری بر او اصابت می‌کند و به شهادت می‌رسد.
وی ضمن اشاره به چهاردهمین مراسم کنگره ملی تجلیل از ایثارگران دفاع مقدس گفت: برگزاری این کنگره بسیار خوب ولازم است اما یک‌سری از جانبازان ما به خصوص در شهر تهران گمنام واقع شدن ولی در شهرستان‌ها به جهت اینکه تعداد جانبازان و جمعیت کمتر است بنیاد می‌تواند رسیدگی بهتر و بیشتری بکند. از نظر من بنیاد باید یک برنامه دوره‌ای بگذارد برای جانبازان حداقل 25 درصد به بالا که از نظر روحی و روانی و جسمانی ضعیف‌تر هستند و نیاز به مراقبت‌های ویژه‌ای دارند. یک جانباز و ایثارگر در تمامی مراسمات و مناسبت‌ها حضور دارد و شناخته شده است ولی در مقابل جانبازان و ایثارگران دیگری هستند که این امکانات را ندارند، بنیاد شهید و ایثارگران نباید بگذارد که این عزیزان دچار مشکلات روحی و روانی و همچنین دلسرد از جامعه بشوند، زیرا مشکلات مالی و اقتصادی را می‌توان رفع کرد اما مشکل روحی و روانی را نمی‌توان برطرف کرد و ممکن است منجر به آسیب جبران ناپذیری بشود.
انتهای پیام/