هر رزمندهای برای رهایی از روزمرگی و زدودن خویش از آلودگیها به جبهه پناه میبرد و رمضان فرصتی برتر در جبههها برای رسیدن به این مقصود است. سحری خوردن کنار آرپیجی و مسلسل، وضو با آب سرد و قنوت در دل شب توصیفناشدنی است. خشخش رادیو و صدای ربّنای لحظات افطار از پایان یک روز روزهداری خبر میداد. روزهداری در فضایی سخت و دشوار. روزههایی که روزهایش در گرمای جنوب، کربلا را به یاد رزمندگان میآورد و آرامش از شبهایش با صدای خمپاره و گلوله، فضایی متفاوت را برای نیایش و دعا مهیا میکرد. سادگی و صمیمیت در سفرههای سحر و افطار موج میزد و کسی از کموکسریهای سفره دلگیر نبود؛ چون دل جای دیگری گرفتار بود.
انتهای پیام/
