به گزارش حیات، "محمد علی چهلمرادیان" فرزند شهید هفده شهریور 57 و جانباز 45 درصد این واقعه در گفت و گو با خبرنگار حیات، اظهار داشت: من در آن روز ها 20 ساله بودم و به همراه خانواده ساکن یکی از کوچه های اطراف میدان "ژاله" بودیم و در روز 17 شهریور به اتفاق پدر و برادر دیگرم راهی تظاهرات شدیم که ناگهان رگبار گلوله به سمت ما شلیک شد.
این جانباز انقلاب اسلامی افزود: در این واقعه تیری به قلب پدرم اصابت کرد که همان لحظه به شهادت رسید و من هم از ناحیه دست مجروح شدم و به زمین افتادم  و بی هوش شدم.
محمد علی چهلمرادیان درباره عمق فاجعه تیراندازی رژیم به سمت مردم گفت: به یاد می آورم که در فاصله صد متری از میدان ژاله "شهدا" تا خیابان ساعی تعداد زیادی مجروح و شهید روی هم و بر زمین افتاده بودند.

وی درباره پدر شهیدش هم گفت: ما خانواده مذهبی بودیم و پدرم  مردی انقلابی و از شاگردان و پامنبری های آیت الله سعیدی بود و در کار وجوهات شرعی مردم از قبیل خمس و زکات به  ایشان کمک می کرد.

فرزند "شهید چهلمرادیان" با بیان اینکه پس از پیروزی انقلاب به دنبال هیچ امتیازی نبوده ام، تصریح کرد: بعد از انقلاب ازدواج کردم که حاصل آن دو فرزند دختر و پسر است و در حال حاضر هم راننده تاکسی هستم و زندگی آرامی را پشت سر می گذارم.
محمد علی چهلمرادیان در پایان گفت: امروز بعد از چهل و دو سال، زمانی که روز 17 شهریور در ذهنم تداعی می شود، به یاد لحظاتی می افتم که پدرم و سایر مردم بی گناه در آن روز به شهادت رسیدند و باید بگویم که امثال ما و خانواده شهدای هفدهم شهریور و دوران مبازره، متاسفانه کمتر مورد توجه قرار می گیریم و از این بابت گلایه خودم را بیان  می کنم. 

 انتهای پیام