مینو میری متولد  1353 از برگزیدگان جشنواره آموزشی تحصیلی جایزه ملی ایثار و فرزند شهید علی میری به مناسبت میلاد حضرت علی علیه السلام و بزرگداشت مقام پدر در گفت وگو با پایگاه خبری حیات با اشاره به  روز پدر گفت: همه ی فرزندان شهدا از جمله من برای گرامی داشتن یاد پدران خود  به مزار آنان می رویم، باید افتخار کنیم که جزو فرزندان شهدا هستیم و در راه رسیدن به ارزش های جامعه و اسلام تلاش کنیم تا بتوانیم در زمینه های مختلف الگو و انسان خوبی باشیم، طوری که خداوند و پدرانمان و خلق خدا از ما راضی باشند.
به گزارش پایگاه خبری حیات، شهید علی میری فرزند محمد و فاطمه  قیطاسی متولد 1322، در استان خراسان جنوبی متولد شد. وی در سال 1363 با جهادسازندگی شهر بیرجند به مدت 2سال  همکاری کرد و برای ساخت مدرسه، پل سازی، ساختن مسجد و... به شهر ها و روستاهای اطراف بیرجند می رفت. شهید میری به صورت داوطلبانه با پست  آرپیچی زن به جبهه  شلمچه رفت، یک هفته بیشتر از حضور او در جبهه نمی گذشت که در عملیات کربلای 5 بر اثر اصابت ترکش در 6 بهمن سال 65 به شهادت رسید.
مینو میری تک فرزند شهید علی میری حس مسئولیت پذیری ایشان را  انگیزه‌ی اصلی پدر از حضور در جبهه بیان کرد و افزود: « من 11 ساله بودم که پدرم به جبهه رفت، آن زمان دایی من در جبهه مجروح و پسر خاله‌ی مادرم هم اسیر شده بود، وقتی پدرم می خواست به جبهه برود مادرم به ایشان گفت، ما دین خود را ادا کرده‌ایم، اما پاسخ  پدرم  این بود که  هرشخصی باید دین خود را ادا کند و من وظیفه دارم از کشورم دفاع کنم، مانع من نشوید مادرم هم پس از دیدن اشتیاق ایشان برای رفتن به جبهه گفت، من موافقم و انتخاب با شماست.» 
دختر شهید میری با اشاره به ویژگی های اخلاقی پدرش گفت:« شهدا ویژگی های خاصی دارند و وجوه مشترکی بین آنهاست، پدرم فردی مهربان، خوش اخلاق، خوش رفتار، مومن و با اخلاصی بود، اگر کاری از دستش بر می آمد برای دیگران انجام می داد  و اهل معاشرت بود. وقت شناسی و وفای به عهد از ویژگی های بارز پدرم بود، ایشان می گفت، یکی از ویژگی های افراد مومن وفای به عهد است . من هم با تاسی به این ویژگی پدرم روی این موضوع حساسیت دارم.»
وی در بیان خاطره ای از آن روزها گفت:« کلاس پنجم دبستان بودم، لباسی برای مدرسه ام می خواستم که مادرم با خرید آن موافق نبود، پدرم از سرکار آمد و من را در حالی که از این موضوع ناراحت بودم دید، به من گفت، چرا ناراحتی؟ و من موضوع را برای او گفتم، پس از آن با هم به خرید برای  همان لباس  رفتیم، پدرم آن روز جمله ای به من گفت که تا الان سرلوحه ی کارم می باشد، او گفت تو دانش آموز خوبی هستی، من سر تا پای تو را طلا می گیرم، فقط یادت باشد برای خودت و کشورت افتخار آفرین باش.»
مینو میری که حالا یک دانشجوی نخبه است خاطره ی روز اعزام پدرش به جبهه را این چنین بیان کرد: « روز اعزام ایشان، به میدان امام خمینی شهرمان رفته بودیم سربندهای یا زهرا روی پیشانی رزمندگان بسته شده بود، برایم سخت بود از پدرم جدا شوم و مدام گریه می‌کردم، در آن حال پدرم به من گفت، ناراحت نباش و گریه نکن، فکر نکن  هرکسی که به جبهه می رود لیاقت شهادت را دارد، مطمئن باش من زنده بر می گردم. 
چون در عملیات کربلای 4 و 5 تعداد شهدا زیاد بود بعد از اعزام ایشان من خیلی بی تابی می کردم، مادرم به من می گفت، نگران نباش من پدرت را به خدا سپرده ام، به سلامت بر می گردد. یک روز که در خانه بودیم زنگ خانه به صدا در آمد و من در را باز کردم، 2 نفر آقا بودند از آنها اسمشان را پرسیدم، یکی از آنها گفت، محسنی هستم، به محض اینکه مادرم متوجه شد، گفت یا فاطمه زهرا ! پدرت شهید شد و من شروع به گریه کردم.
پس از آن، جریان را از مادرم پرسیدم که چرا با شنیدن یک  اسم شما متوجه شهادت پدر شدید و مادرم گفت: پدرت قبل از رفتنش به من گفت من اگر شهید بشوم خبر شهادتم را آقای محسنی سرهنگ ارتش برای شما می آورد.
وقتی پدرم را برای وداع آوردند، سمت چپ لباس ایشان سوخته بود و سربندش هنوز به سرش بسته بود، گوشه ی لب ایشان باز بود، دندان هایش دیده می شد و حالت لبخندی بر چهره داشت. من از مادرم پرسیدم مگر شما نگفتید پدر سالم بر می گردد؟ مادرم گفت، پدرت سالم برگشته است، خیلی ها نیامدند، خدا امانت من را به من برگرداند.»
این بانوی موفق تفکر پدرش برای حضور در جبهه را ارزشمند و قابل افتخار بیان کرد و گفت:« فارغ از اینکه فرزند شهید هستم، از جامعه و افراد طلبکار نیستم بلکه بدهکارم باید تلاش کنم و خوب باشم، معتقدم برای دستیابی به موفقیت باید تلاش کرد و فعالیت ها و وظایفم را جدای از این موضوع انجام می دهم، مرگ برای همه است ولی چقدر زیبا است اگر این مرگ شهادت در راه رضای خداوند باشد.»
مینو میری که پژوهشگر برگزیده ی کشوری در بخش مدیران دانشگاهی، برگزیده ی جشنواره های پژوهشی و علمی معتبر، صاحب آثار تالیف شده در حوزه ی زبان انگلیسی و آثار ترجمه شده در حوزه ی روانشناسی بالینی، مدیر پژوهشی برگزیده و موفق سال در دانشگاه فرهنگیان، کسب کننده ی مقام های اول تا سوم در مسابقات ورزشی در رشته ی والیبال، زن فرهنگی برگزیده ی استانی و راه یافته به مرحله ی کشوری و مدد کار اجتماعی نمونه کشوری است اظهار کرد: «پژوهش را دوست دارم و کارهای پژوهشی جزو اولویت های کار من است، در طرح های پژوهشی چه به عنوان مجری و یا همکار طرح شرکت می کنم و با اینکه به مدت 6 سال مدیر دانشگاه فرهنگیان بودم، فعالیت های پژوهشی هم انجام می دادم، همیشه دوست داشتم فعالیت هایم نتیجه و خروجی خوبی داشته باشد.»

 وی که صاحب 3 فرزند می باشد، تلاش، پشتکار، داشتن انگیزه، مثبت اندیشی و همراهی خانواده به خصوص مادر را از عوامل اصلی موفقیتش دانست و افزود:« نمی شود منفعل بود و به نتیجه رسید، برای رسیدن به موفقیت باید با برنامه ریزی تلاش کرد. اگر تلاش کنیم می توانیم به اهدافمان برسیم. برایم خیلی مهم بود که  تمام مسئولیت ها و فعالیت هایم درست و به جا انجام شود. مادرم فردی با پشتکار است و من سعی کردم مثل ایشان باشم.»
بانو میری در پایان با تاکید بر اهمیت نقش مادر در تربیت فرزندان گفت:« اگرچه راهنمایی کلامی لازم و مفید است، اما اعمال ما در ترویج فرهنگ ایثار و از خودگذشتگی می تواند روی فرزندانمان تاثیر گذاری بیشتری داشته باشد، چراکه فرزندان ما با یادگیری این فرهنگ آن را  نسبت به افراد جامعه اعمال می کنند و این باعث  می شود، این موضوع در جامعه فرهنگسازی شود.»