به گزارش پایگاه خبری حیات ،«سید رضا طاهر» مهاجر 30 ساله‌ای از سلاله سادات است که سخاوت و بخشندگی را از سرزمین‌های حاصلخیز زادگاهش مازندران آموخت و در اردیبهشت سال 95 همراه تعدادی دیگر از رزمندگان مازندرانی در «خان‌طومان» جاودانه شد.
آنچه خواهید خواند روایت یکی از شیرین ترین خاطرات همسر او بعد از شهدت سید رضاست.

بعد از سردار خواستم دستنوشته ای برایم بنویسند.
سردار ابتدا اسمم را پرسید و نوشت: 

دختر عزیزم، هاجر خانم
دخترم از خداوند سبحان خواهانم از شفاعت و همنشینی با شهید در رضوان رضایش بهره مند فرماید.
برادرت سلیمانی ۱۲/۲ و امضا 

متن قشنگی بود، تک تک کلماتش را دوست دارم.
بعد هم از ایشان یادگاری خواستم. به من انگشتر دادند.

سردار خانواده های شهدا را از ته دل دوست داشت. برای همین است که ما بعد شهادت سردار داغمان تازه شد و فرزندانمان دوباره یتیم شدند.