به گزارش پایگاه خبری حیات، سردار شهید قاسم میرحسینی در سال 1342، در روستای صفدر میربیک در نزدیکی شهر زابل در استان سیستان و بلوچستان  به دنیا آمد. پدرش حاج مراد علی نام داشت. وی که کوچکترین  فرزند خانواده بود، تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در روستای جزینک به پایان رساند و برای ادامه تحصیل رهسپار هنرستان کشاورزی در شهر زابل شد. شهید میر‌حسینی، پس از اخذ مدرک دیپلم در سال 1360، به سپاه پاسداران ملحق و در واحد پذیرش مشغول به خدمت شد. وی پس از گذراندن دوره عالی با آغاز عملیات بیت المقدس به عنوان معاون یکی از گردان های عمل کننده در این عملیات شرکت کرد و پس از آزاد سازی خرمشهر برای گذراندن دوره آموزشی تکمیلی فرماندهی، رهسپار تهران شد و پس از فراگیری آموزش های آن دوره به تیپ 41 ثارالله پیوست. 
شهید قاسم میرحسینی در سال 1361، به عنوان فرمانده گردان شهید مطهری منسوب شد و پس از شرکت در عملیات‌هایی چون رمضان و والفجر مقدماتی با لیاقتی که فرماندهان در او سراغ داشتند او را به عنوان مسئول طرح و عملیات تیپ 41 ثارالله (ع) منسوب کردند. این فرمانده در عملیات والفجر1 از ناحیه کتف مجروح شد و با یاری خدا و رزمندگان اسلام درعملیات والفجر 4 ارتفاعات شیلر و پنجوین را فتح کرد.
شهید میر‌حسینی، در عملیات خیبر درحالیکه به عنوان فرمانده تیپ منسوب شده بود بر اثر بمباران شیمیایی دچار مسمومیت ناشی از گازهای سمی شد و به پشت جبهه اعزام و پس از آن به تهران آمد.
وی در حالیکه هنوز مجروح بود به مناطق عملیاتی برگشت و در عملیات میمک شرکت کرد که این عملیات منجر به فتح دره میمک شد.
سردار شهید میر حسینی، در سال 1363، عهده دار مسئولیت طرح و عملیات لشکر 41 ثارالله شد و مجددا در عملیات بدر بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن بعثی به شدت زخمی شد.
وی در سن 22 سالگی توفیق زیارت خانه خدا را یافت و پس از بازگشت از این سفر معنوی به عنوان قائم مقامی لشکر 41 ثارالله معرفی شد و در عملیات والفجر 8 پس از رشادت های سپاه اسلام، رهبری حاج قاسم سلیمانی، و هم رزمانش شهر فاو آزاد شد. او در عملیات های کربلای 1، ارتفاعات قلاویزان را به همراه نیروهای رزمنده فتح کرد. 
این سردار رشید اسلام در عملیات های کربلای 4 شجاعانه جنگید و سرانجام در 2 دی ماه سال 1365، در خاک مقدس شلمچه در عملیات کربلای 5 پس از ساماندهی نیروها در حین عملیات بر اثر اصابت تیر مستقیم دشمن به ناحیه پیشانی و سر، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
سردار سرلشکرحاج قاسم سلیمانی درباره ی این فرمانده شهید می گوید:
خدا را شاهد می گیرم که هیچ گاه در چهره ی شهید میر حسینی، در سخت ترین شرایط من هراسی ندیدم، انگار در وجود این فرد چیزی به عنوان ترس، هراس، دلهره و تردید وجود نداشت، اگر در محاصره بود همانطور صحبت می کرد که در اردوگاه صحبت می کرد.

بخشی از وصیت نامه شهید قاسم میر حسینی
بار خدایا به یگانگی ات و اینکه شریک و همتایی برایت نیست . معبود واقعی هستی شهادت می دهم.
بار خدایا به پیامبر خاتمت حضرت محمد که فرستاده و رسول تو است شهادت می دهم و به اینکه حضرت علی ع پیشوا و امام اول شیعیان است و اینکه قیامت و محشر روز رستاخیز حق است شهادت می دهم.
بار خدایا به اینکه نظام جمهوری اسلامی به رهبری امام عزیز حق است و جنگ عراق علیه ایران به ما تحمیل شده و امروز فرزندان برومند ملت ما ایثارگرانه از تمامیت ارضی اسلامی و عقیدتی و مکتبی خود دفاع می کنند شهادت می دهم.
شاید مشیت حضرت داور بر این باشد که توفیق شهادت پیدا کنم. مع ذلک بد نیست جملاتی که برگرفته از عقایدم می باشد بر روی کاغذ مکتوب کنم. به هر حال به خداوند و فضل و رحمتش چشم امید دوخته ام نه به بضاعت و توشه ی خویش، خدا گواه است توشه ای ندارم. مدتی در جنگ بودم که شاید بهار عمرم محسوب شود و در کنار وارسته ترین فرزندان این امت قسمتی از عمرم را سپری کردم که نعمت بسیار بزرگی بود. بسیجیانی که جز خدا نمی دیدند و جز طریقت خدایی نمی پویند و آن خالصانی که با تکیه بر حقیقت توحید،معاد، عقاید، اخلاق، اعمال و حالات خود را از آلودگی ها شسته اند و جان و اعضا و جوارح خویش را به نور واقعیت تزیین کرده اند. آن کسانی که به نص کلام مولا علی ع دنیا را سه طلاقه کردند.