به گزارش پایگاه خبری حیات، ششم مرداد ماه هر سال به روز ملی کارآفرینی و ترویج آموزش های فنی و حرفه ای نام گذاری شده است، این روز و این مناسبت بهانه ای شد تا با یکی از همین نسل بازماندگان دفاع مقدس،که عرصه کارآفرینی نیز موفق بوده است به گفت و گوبنشینیم. کاوه صادقی فرزند جانباز معزز باقر صادقی، کسی که در سن کم خود دوران دفاع مقدس را تجربه کرده است و اکنون با همان شور و هیجان دوران دفاع مقدس کار تولید تابلوهای لعابی را به ثمر نشانده ایم و در صف تولیدگران و هنرورزان ایستاده است.
جناب آقای صادقی تا آنجا که من مطلع شدم بسیاری از اعضای خانواده شما در صحنه دفاع مقدس حضور داشته اند. همینطور خودتان نیز مثل پدرگرامی تان صحنه جهاد را تجربه کرده اید. می خواهم قبل از این که به عملکرد شما در عرصه تولید و کارآفرینی بپردازیم، صحبت مان را با گریز به همان دوران طلایی دفاع مقدس شروع کنیم؟ 
در مقطع جنگ تحمیلی من ۱۴ ساله بودم و اجازه رفتن به جنگ را نمی دادند، در نهایت با یک ترفندی توانستم همراه کاروان رزمندگان راهی جبهه شوم.30 ماه توفیق حضور در جبهه را پیدا کردم. در عملیات های بیت المقدس،کربلا ۴ و ۵ شرکت داشتم. مدتی هم در جبهه کردستان حضور یافتم. پدرم از جانبازان و برادرم نیز از ایثارگران گرانقدر هستند.
بعد از اتمام جنگ به چه فعالیت هایی پرداختید، ورودتان به فعالیت های تولیدی چگونه بود؟
بعد اتمام جنگ حدود ۱۵ سال کارمند وزارت نیرو بودم. بعد با طرح و ایده ای که برای انجام فعالیت هنری و اقتصادی داشتم، خود را باز خرید کردم. خوشبختانه نخستین ایده ما در این زمینه به ثمر نشست یعنی کار تولید تابلو های لعابی مقاوم و نسوز که امروز در موارد مختلف بویژه امور راهنمایی و رانندگی بکار می روند. 
این کار یعنی تهیه تابلوهای لعابی قبل از این هم در بازار اقتصاد ایران رواج داشت؟
بله، قبلا هم شما دسترسی به این آثار را داشتید اما بیشتراز خارج وارد می شد. اما خوشبختانه امروزه خودمان تولید کننده آن هستیم و حتی صادر هم می کنیم. این اتفاق برای من واقعاً یک رؤیا بود که شرکت ما تنها به تولید کننده برتر این تابلوها در منطقه تبدیل شود. 
وقتی وارد مجموعه شما شدم لوح و تابلوهای زیادی توجه ام را جلب کرد که گویا در تأیید یا تجلیل از کارهایتان صادر شده اند؟
رشته تحصیلی من لیسانس گرافیک است، با عشق و علاقه این رشته را در صحنه فعالیت هنری دنبال کرده ام و همه طراحی های مربوط به تابلوها را خودم انجام داده ام.
در خصوص عناوین و نشان هایی که اشاره کردید، باید بگویم به لطف الهی اولین بار سال ۸۷ عنوان بهترین کارآفرین در  سطح استانی را کسب کردم و یکسال بعد در سطح کشوری به عنوان کارآفرین برتر انتخاب شدم.
لوح هایی که ملاحظه کردید، اغلب گواهینامه های داخلی و بین المللی هستند مثل؛ گواهینامه انجمن مدیریت ایران- عضویت مجمع خبرگان کیفیت cqi  انگلستان- گواهینامه مدیران خلاق و کارآفرینان خلاق- گواهینامه آزمون کیفیت فوق استاندارد Astm آمریکا و iso .
برای آشنایی بیشتر مخاطبان ما، به طور مشخص بفرمایید چه ابزارها و امکاناتی در این رشته کاری استفاده می شود؟
مهم ترین تجهیزات و ابزارهایی که برای تولید تابلوهای لعابی بکار می رود، کوره های لعاب و ربات لعاب زن هستند و در کنار آنها دستگاه های پرس و لیزری هم مورد استفاده قرار می گیرد.
در این عرصه، آیا با حریفان و چالش هایی روبرو بوده اید؟چگونه بر این نوع چالش ها فایق آمدید؟  
واقعیت این است که موفقیت روش فعالیت ما به عوامل زیادی بستگی دارد یکی از این عوامل، انگیزه و پشتکار افراد است. نه تنها تولید تابلوهای لعابی بلکه هر نوع فعالیت هنری مشابه آن، درگرو انگیزه و جدیت افراد است و در یک کلام نیازمند اراده انسانهاست.
در تجربه کاری 10 ساله فهمیدم که چنان که این انگیزه و اسباب فعالیت افراد صاحب انگیزه و استعداد فراهم شود، ثابت خواهد شد که چه استعدادهایی از این دانشکده های ما برخاسته اند. فکر می کنم این دستاوردی که در عرصه هنر کسب کرده ایم الان برای نسل امروز بکار می آید .
سرمایه و امکانات اولیه تان برای شروع این پروژه و طرح چه بود؟
سال ۶۸ بود که من با مبلغ اندکی سرمایه شروع به کار کردم. آن موقع یک مغازه کوچک اجاره کرده بودم.
در واقع فعالیتم را از یک کارگاه محقر شروع کردم و بتدریج آن را گسترش دادم، تا حدی که مشتریانی خارج از استان و سپس کشورهای دیگر پیدا شد. 
اتفاقاً سوال بعدی من به اینجا بر می گشت که بازار عرضه محصولات شما کجاست و چه کسانی مشتری تابلوهای شما هستند؟ 
مشتری ها متفاوت هستند. البته به اقتضای کار ما که تابلوسازی است، بیشتر با شرکت های دولتی سر و کار داریم. در سال های اخیر از طریق یک سری شرکت های واسط توانستیم آثار خود را به کشورهای منطقه و برخی کشورهای اروپایی صادر کنیم مثل؛عراق ، افغانستان، ارمنستان، سوییس ، لبنان، پاکستان و آلمان.  
اغلب کارآفرینان و تولیدگران از وضعیت سخت ادامه فعالیت خود در دوره تحریم سخن می گویند. پدیده تحریم ها روی کار شما به چه صورت تاثیر گذاشته است؟
به لحاظ تأمین لوازم و مواد اولیه، خوشبختانه مشکل حادی نداریم زیرا اغلب آن برای خودمان است و چنان که اشاره کردم بازار صدور محصولات ما در کشورهای همسایه و برخی کشورهای خاورمیانه است، به همین دلیل و به لطف الهی در فراز و نشیب فعالیت کارگاه، آسیب و ضرر جدی ندیدیم. شاید بیشترین اذیت و فشار را زمانی متحمل می شویم که مشتری های داخلی مان که اغلب شرکت های دولتی هستند با وقفه قابل توجه هزینه های اعلام شده را پرداخت می کنند، به طور مثال الان حدود ۴ ماه است که برخی از این مراکز دولتی جنس گرفته اند، بی آنکه هزینه این کار را تأمین کنند. در این وضع و حال اقتصادی، روشن است که تعلل مراکز خریدار در پرداخت، آثار فشار تورمی سنگینی را بر صنایع تولیدی وارد می کند.
چه زمانی بیش از همیشه از انجام این کار حساس تولیدی، لذت می برید؟
بهترین لحظات من وقتی است که مشتری با رضایت کامل جنس را دریافت می کند و با لبخند و دعای خیر کارگاه ما را ترک می کند.این صحنه ها واقعاً خستگی شما را تسکین می دهد و انرژی تازه ای برای بهتر کردن کار به شما می دهد.
وقتی که در تریبون رسمی می شنوید، کارآفرین رزمنده به مقام برتر دست یافته است چه احساسی پیدا می کنید؟
این احساس را واقعاً نمی شود با هیچ چیز دیگری عوض کرد برای ما که از دوران جنگ رسیدگی به وضعیت محرومان و پیشرفت کشور، یک هدف بزرگ بوده، حرکت چرخ تولید قیمتی فراتر از حد دارد.
جهاد و ایثار که فقط خاص ایام جنگ یا صحنه جبهه نیست. کارافرینی هم یک جهاد اقتصادی است. مسئولیت سنگینی که این عنوان یعنی تعلق داشتن به خانواده بزرگ ایثارگران بر دوش من گذاشته است، باعث می شود که ما در یک پله یا مرحله از فعالیت تولیدی و اقتصادی نمانیم و دائم برای رسیدن به قله های جدید تلاش کنیم. 
برای افراد مستعد اعم از افراد نوجوان و جوان برای کسب موفقیت در این عرصه، چه نکاتی را قابل ذکر می دانید؟
سعی خواهم کرد تجربه بیش از یک دهه فعالیت در این حوزه را به آنها منتقل کنم. در تجربه من مطالعه روی سرگذشت افراد کارآفرین و تولیدگر بسیار مهم است. این مطالعه شما را به مهم ترین منزلگاه حرکت یعنی شناختن مسیر آینده هدایت می کند.
نکته مهم دیگر این است که فردی که وارد این صحنه می شود باید اعتماد به نفس بالایی داشته باشد. منظورم از اعتماد به نفس بالا، بلندپروازی و جاه طلبی نیست بلکه مقصودم این است که فرد در همه کارهایش، خود را فردی مصمم و دارای روحیه آینده نگری نشان دهد. 
از این نظر می خواهم بر این موضوع بیشتر تأکید کنم که مدیران ما می بایست قبل از هر گونه مصوبه و تصمیم، شناخت دقیق و کاربردی از جوانب و عواقب آن داشته باشند. معتقدم که دلیل رکود و وقفه در کارهای تولیدی به ضعف شناخت و نیز تصمیم های بی بهره از پشتوانه مطالعاتی برمی گردد. کاملاً واضح است وقتی شما شناخت کافی از میدان حرکت خود در اقتصاد و بازار نداشته باشید. تصمیم های اشتباه و دردسر ساز خواهید گرفت. 
هفته نامه حیات طیبه