ناهید قدرتی در خصوص نحوه از دست دادن دخترش به خبرنگار پایگاه خبری حیات گفت: مهرناز دانشجوی سال اول روانشناسی کودک در آلمان بود که سال 92 برای ازدواج به تهران می آید. تنها 9 روز مانده به مراسم ازدواج مهرناز، پدرش ایست قلبی می کند و به رحمت خدا می رود. حدود یک ماه بعد از فوت همسرم، مهرناز به من گفت که سرش درد می کند و من او را نزد پزشک بردم که متوجه شدیم مننژیت مغزی شده است. مهرناز بعد از عمل یک هفته در بیمارستان بود که به دلیل خونریزی، دچار مرگ مغزی شد و ما او را از دست دادیم.

خانم قدرتی با اعلام این که دخترش از قبل اقدام به دریافت کارت اهداء عضو کرده بود اذعان کرد: مهرناز از قبل کارت اهداء عضو خود را دریافت کرده بود و زمانی که دچار مرگ مغزی شد از بیمارستان مسیح دانشوری آمدند ما را در جریان شرایط مهرناز قرار دادند. با این که اعلام رضایت در آن شرایط بسیار سخت بود اما به خاطر رضایت قلبی خود مهرناز که از قبل خواستار اهداء اعضای بدنش بود من هم رضایت خودم را اعلام کردم.

وی ادامه داد: برای منی که در آن زمان، شرایط را برای ازدواج مهرناز آماده می کردم از دست دادنش بسیار سخت بود. خصوصا زمانی که علاوه بر از دست دادن همسرم باید رضایتنامه ای را امضا می کردم که نفس های مهرناز قطع شود تا اعضای بدن او را به دیگران اهداء کنند. من آرزوهای بسیاری برای مهرناز داشتم. متاسفانه سالنی که برای مراسم عروسی او تدارک دیده بودیم برای مراسم ختم پدرش در نظر گرفته شد و وضعیت سختی را برای ما به وجود آورد.

 

مادر مهرناز آقا محمدی، استقبال نزدیکان خود را در جهت دریافت کارت اهداء عضو چشمگیر خواند و بیان کرد: زمانی که اعضای بدن مهرناز اهداء شد اکثریت کسانی که در مراسم او شرکت کردند از این حرکت خداپسندانه استقبال و اقدام به دریافت کارت اهداء عضو کردند. 

وی ادامه داد: این شرایط درحالی به وجود آمد که قبل از مرگ مهرناز ما با درخواست پزشکی قانونی استخوان های همسرم را به بیماران نیازمند اهداء کردیم و همین موضوع سبب شد تا پیش زمینه ای برای اهداء اعضای بدن مهرناز هم به وجود بیاید.

قدرتی با اشاره به روحیه فداکارانه دخترش گفت: از آنجایی که همسر خواهرم و پسرخاله هایم به شهادت رسیده اند مهرناز با روحیه ایثار و از خود گذشتگی آشنا بود. یک روز مهرناز از آرزوی شهادت به من و پدرش گفت  که ما بسیار جا خوردیم. اما زمانی که اعضای بدن مهرناز اهداء شد متوجه شدیم که قلب او را به یک جانباز شیمیایی داده اند. 

ناهید قدرتی با ابراز خوشحالی از زنده ماندن هشت بیمار دیگر و قرار گرفتن لبخند روی لب های مادران آنها اذعان کرد: من اکنون سفیر اهداء عضو در منطقه هفت تهران هستم و با فعالیت هایی که داشتم می بینم که صحبت های ما تا چه اندازه روی مردم تاثیر گذار است و آنها را برای دریافت کارت اهداء عضو اشتیاق زیادی پیدا می کنند. خوشبختانه در این چند ساله تبلیغات زیادی در این زمینه انجام و سبب شده است تا فرهنگ اهداء عضو در سطح جامعه گسترش بیشتری پیدا کند.

وی در خصوص تفاوت بین ایثار اجتماعی و ایثار و شهادت هم گفت: ایثار از روحیه ازخودگذشتگی سرچشمه می گیرد و فرق چندانی بین اهداء عضو و ایثار و شهادت وجود ندارد. درست است که شهدا برای دفاع از دین و کشور به جبهه ها رفتند و جانشان را در این راه دادند اما کسانی هم که اهداء عضو می کنند و جان چندین نفر را نجات می دهند ایثار می کنند و با این کارشان به دیگران زندگی می بخشند.