در خصوص تولد آن حضرت می توان گفت، تولد حضرت مهدی موعود(عج) با نشانه هایی مشهور شده بود. مسلمانان حتی حاکمان، بنابر روایات پیامبراکرم (ص) و ائمه اطهار(ع) میدانستند که دوازدهمین امام حضرت مهدی(عج) است و آن را بارها از زبان راویان و محدثان شنیده بودند و اطلاع داشتند که روزی فرزندی به دنیا خواهد آمد که حکومت عدل و داد در جهان بر پا خواهد کرد و ضمن فرمانروایی بر شرق و غرب، بنیاد ظلم و ستم را بر خواهد انداخت. از اینرو خلفای بنیعباس مراقبانی بر امام حسن عسکری(ع) و منزل آن حضرت گماردند. در آن شرایط رعب و وحشت و در آن فضای اختناق، خلفای جور هر آنچه در توان داشتند به کار گرفتند تا این وعده بزرگ الهی تحقق نیابد. اما تقدیر الهی بر تدبیر شیطانی ستمگران پیروز شد و در شب نیمه شعبان آن مولود مسعود متولد شدند و با تولدشان حاکمیت صالحان را خبر دادند.
ولادت آن حضرت به عنوان روز جهانی مستضعفان نامیده شده است چرا که حضرت مهدی (عج) نوید بخش نجات و رهایی است و آمدنش، تحقّق آرزوی دیرینه انسان در پهنه زمان و گستره زمین است و با ظهور آن حضرت ظلم و تباهی علیه انسان های مظلوم و مستضعف از بین خواهد رفت و آنان در مقابل ستمکاران و ظالمان جهان پیروز صحنه خواهند شد و حاکمیت حق و حقیقت بر جهان مسلط خواهد شد. البته تحقّق این امید و آرزو، تلاشی عظیم و مجاهدتی سترگ می طلبد و لازم است همه عوامل و زمینه های مؤثر فراهم آید و بر شیعیان و تمامی انسان های پاک سیرت و آزاده جهان واجب است که با عمل و رفتار خویش زمینه این ظهور را فراهم کنند.
شب نیمه شعبان شب بسیار مبارک و دارای فضایل بسیاری است. حضرت رسول اکرم(ص) درباره شب نیمه شعبان فرموده اند: «هرکس شب نیمه شعبان را به شب زنده داری سپری کند، در روزی که دلها مرده است، دل او زنده است». امام علی (ع) فرموده اند: «آن چه از خیر و شر بر افراد می گذرد، در شب نیمه شعبان تقسیم شده است». برای این شب اعمالی نیز عنوان شده که از جمله می توان به احیا و شب زنده داری به نماز، دعا و استغفار، تلاوت و تدبر در آیات کلام ا.. مجید، خواندن زیارت امام حسین(ع)، خواندن زیارت حضرت حجت بن الحسن (عج) و دعای فرج، خواندن دعای کمیل اشاره کرد.
