یکی از پایه گذاران ارتش انقلابی

شهید سپهبد محمدولی قرنی شخصیتی بود که نه تنها در تثبیت موقعیت ارتش در نظام جمهوری اسلامی نقش کلیدی داشت بلکه با شهامت و ایستادگی در مقابل طرح‌هایی که در جهت فروپاشی ارتش مطرح می‌شد که در پشت این قضیه دست آمریکا بود، به ارتش هویت داد و به همین خاطر از ابتدا یکی از اهداف تهدیدات جبهه مخالف انقلاب شد و در نهایت او را به شهادت رساندند.

شهید قرنی که متولد سال 1292 خورشیدی و از یک خانواده مذهبی برخاسته بود، در دوران خدمت خود مشاغل مهمی همچون کفیل فرمانده گردان 2 هنگ 4 توپخانه، فرمانده گردان 105، رئیس رکن دوم ستاد مرکز تعلیماتی آمادگاه، فرمانده پارک توپخانه لشکر 2 ، رئیس رکن سوم لشکر 2 مرکز، رئیس ستاد لشکر 2، معاون اداره دوم سررشته داری ارتش، فرمانده تیپ مستقل رشت، رئیس رکن دوم و معاون ستاد ارتش را برعهده گرفت.

آخرین سمت ایشان پیش از اخراج از ارتش، ‌ریاست رکن 2 و معاونت ستاد ارتش بوده است. این شغل، باتوجه به موقعت زمانی و وضعیت ارتش پس از کودتای 28 مرداد 1332، شایان اهمیت بسیار بود.

سرلشکر قرنی در مقطعی در پی عملیات براندازی نظام ستمشاهی و کودتا بوده و ظاهراً از همه جوانب هم شرایط فراهم شده بود، اما در شگفتی تمام، کودتا لو رفت و اغلب قریب به اتفاق عواملش، از جمله سرلشکر قرنی دستگیر شدند.

قرنی و همکاران و همفکرانش دستگیر و محاکمه شدند. در آغاز صحبت از اعدام قرنی بود، ولی بنا به عللی او را به اخراج از ارتش و سه سال حبس محکوم کردند. شهید قرنی به دلیل همکاری با روحانیت در جریان نهضت امام خمینی(ره) مجدد به زندان رفت و در دی ماه سال 45 آزاد شد.

شهید قرنی در جریان انقلاب به نیروهای انقلابی پیوست. به هنگام شکل‌گیری و گزینش اعضای شورای انقلاب که از سوی حضرت امام خمینی (ره) صورت می‌گرفت، ایشان به عضویت این شورا انتخاب شد.

پس از پیروزی انقلاب، بلافاصله، یعنی روز 23 بهمن، سرلشکر قرنی، ضمن اعاده به ارتش با درجه سرلشکری به عنوان رئیس ستاد ارتش انقلاب، با حکم امام خمینی (ره) منصوب شد.

ترور شهید سرلشکر محمدولی قرنی به گروهک تروریستی فرقان نسبت داده شده و این گروهک نیز مسئولیت این جنایت بزرگ را به گردن گرفت.

5 ستاره تابناک در آسمان جهاد و شهادت

خانواده شهید سجادیان محفلی آشنا برای رزمندگان و ایثارگران است. خانواده ای که 5 ستاره تابناک در آسمان ایران اسلامی به خود اختصاص داده است. این روزها سالگرد عروج پدر و مربی برادران شهید سجادیان است، آن گونه که فرماندهان دفاع مقدس توصیف کرده اند در آخرین روزهای فروردین 1365 حاج میر حمزه سجادیان، در منطقه عملیاتی کربلای 5 در شلمچه به شهادت می رسد. شهادت این بزرگمرد بعد از پرواز 4 فرزند گرامی اش رخ می دهد.

تک تک فرزندان برومند حاج حمزه نیز به تأسی از مرام و مسلک پدر گام در مسیر مبارزه و جهاد نهادند. شهید ابوالقاسم سجادیان در تاریخ 21 فروردین ماه سال 62 در منطقه عملیاتی فکه و در سن 35 سالگی به شهادت می رسد که گفته بود درخت اسلام، خون می خواهد و برای خشک نشدن شاخ و برگ این درخت، خون و جان خود را در راه اسلام و دفاع از کشورش داد.

سیدکاظم اردیبهشت ماه سال 61 در منطقه عملیاتی خرمشهر و در سن 19 سالگی به شهادت می رسد که خطاب به پدر و مادرش وصیت کرده بود: اگر کشته شدم گریه نکنید. آنها که رفتند کاری حسینی کرده اند ولی آنان که مانده اند کار زینبی کنند. خداوند این افراد را مشتری خود می داند.

سیدداوود، 27 سال داشت که در اردیبهشت سال 61 در منطقه عملیاتی خرمشهر به شهادت می رسد که خطاب به مردم ایران اسلامی نوشته بود: من اولین شهید نبودم و آخرین آنان نیز نخواهم بود چرا که تا ظلم هست و تا ما هستیم مبارزه هم هست چرا که ما زنده به آنیم که آرام نگیریم، موجیم که آسودگی ما عدم ماست.

سیدکریم کوچکترین شهید خانواده سجادیان است که در 18 سالگی دعوت حق را لبیک می گوید. او که در بهار جوانی اش و در حالی که به تازگی درس و تحصیل را به پایان به برده بود، لباس رزم می پوشد و اذن پدر را برای پیوستن به خیل مجاهدان کسب می کند.

شهیدی از خاندان سرشناس فقاهت

شیخ شهید، مرتضی بروجردی، از خاندان فقه و فقاهت برخاسته بود. اتفاق عجیب در سرگذشت این روحانی پرآوازه این بود که تولد و شهادتش هر دو در مجاورت حرم امام اول شیعیان در نجف اشرف رقم خورد. شیخ مرتضی بروجردی وارث یکی از مراجع به نامب شیعه شیخ "على محمد بروجردى" بود. مجتهد بزرگی که صاحب کتاب هاى ارجمندی مثل، مناسک حج، انیس المقلدین، حاشیه عروة و کتاب الخمس است.

از کارهای بزرگ شیخ شهید در عرصه علم و تحقیق که تحسین بسیاری از مراجع را برانگیخته است تألیف اثر 40 جلدی تقریرات درس "مرحوم سید ابوالقاسم خوئى" در زمینه فقه و اصول است.

همچون بسیاری از علمای مبارز آن دوره، شیخ شهید در عرصه های اجتماعی و سیاسی حضور مؤثر داشت. بیت او به یک موسسه بزرگ خیریه تبدیل شده بود. هدایا و نذورات را به فقرا و نیازمندان نجف اشرف اختصاص می داد. بسیاری از خانواده های شیعه عراق از شیخ شهید به عنوان حامی بزرگ زندانیان یاد می کنند و این که در همه ایام عسرت، اغلب خانواده های زندانیان سیاسی را زیر چتر حمایت خویش قرار می داد.

شیخ شهید که به چهره پرنفوذ در نجف تبدیل شده بود چند بار مورد سوء قصد رژیم بعث قرار گرفت. در دومین حمله عوامل صدام در سحر ماه مبارک رمضان در حالی که برای اقامه جماعت به حرم امام و مقتدایش مشرف بودند، با پرتاب بمب به شدت مجروح شده و به بیمارستان منتقل می شوند که ترکش های آن تا آخر عمر در پای شان می ماند.

وی سرانجام در سحرگاه بیست و چهارم ذی الحجه و شب مباهله پس از اقامه نماز جماعت در حرم مطهر هنگام بازگشت به منزل از سوی مرد مسلحی هدف رگبار گلوله قرار گرفت.

یکی از معتمدان امام راحل(ره)

در میان حلقه یاران و معتمدان امام راحل(ره) شهید شاه آبادی نامی شناخته شده است. دلبستگی امام به این روحانی مبارز از زمانی آغاز می شود که بنیانگذار انقلاب در پای درس پدر این شهید، یعنی آیت ا... شاه آبادی بزرگ تلمذ می کند.

کتاب تاریخ نهضت امام را اگر تورق کنید ردپای حضور این یار خمینی (ره) را در همه حوادث مهم لمس می کنید. برای اولین بار نام در آغاز دهه 30 و جریان مبارزات نهضت ملی در کنار یاران آیت الله کاشانی مطرح می شود اما نقطه اوج فعالیت های سیاسی اش زمانی است که امام خمینی (ره) رشته نهضت ضد استبداد را پایه گذاری می کند بعد از این آیت الله شاه آبادی حلقه اصلی ارتباط امام با جوانان انقلابی و یکی از سازمان دهندگان طلاب مبارز است به گونه ای که بیشتر حیاتش در زندان و تبعید سپری می شود.

شهید شاه آبادی در بهار فعالیت نظام جمهوری اسلامی که با وقوع جنگ تحمیلی همزمان است در حالی که کسوت نمایندگی مردم تهران را داشت در حال همراهی با رزمندگان خط مقدم نبرد به آروزی دیرین شهادت نایل می شود

در توصیف ویژگیهای شهید، فرزند گرامی او می گوید: پدر در فعالیت های سیاسی خویش به اصلی به نام خدامحوری باور عمیق داشتند و ضرورت و فلسفه وجودی انقلاب و نظام را هم از این منظر می نگریستند. کلام مکرر ایشان این بود که هیچ هدفی برای بالاتر از حفظ انقلاب و ارزش های انقلاب نیست انقلابی که برای گستردن عدالت و برچیدن بساط نابرابری و ظلم شکل گرفته است.

یک نکته جالب هم درباره ارزش خدمت برای نظام و انقلاب دائم مطرح می کردند. وقتی به ایشان می گفتیم چرا اینقدر کار می کنید، می گفتند من حال کسی را دارم که در گذشته مزدش را گرفته و الان برای آن مزد دریافتی کار می کند. باور شان این بود که خداوند تمام مزدهای ایشان را با تشکیل جمهوری اسلامی داده است. اعتقاد داشتند که برای تحقق اهداف این انقلاب باید تا دو نسل بعد از ایشان هم جهاد و تلاش کنند . بسیار تاکید می کردند که مردم باید قدر این انقلاب را بدانند .