در منطقه فکّه، پیکر شهیدى اول میدانِ مین روى زمین بود. اطرافش مملو از مینِ منور بود. مین منور شعله بسیار زیادى دارد. به حدى که مى گویند کلاه آهنى را ذوب مى کند. حرارتى که در نزدیکى آن نمى توان گرمایش را تحمل کرد. خوب که نگاه کردم، دیدم آثار سوختگى به خوبى بر روى استخوانهاى این شهید پیداست. در همان اول فهمیدم که چه شده ....
او نوجوانى تخریب چى بوده که شب عملیات در حال باز کردن معبر بوده است تا گردان از آنجا رد شود. ولى مین منورى جلویش منفجر شده و او براى اینکه عملیات و محور نیروها لو نرود، بلافاصله خودش را روى مین منور سوزان انداخته تا شعله هاى آن، منطقه را روشن نکند و نیروها به عملیات خود ادامه دهند.
