احمد لک در سالروز عملیات والفجر 9 در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حیات اذعان کرد: در سن پانزده سالگی برای دومین بار بود که به جبهه اعزام می شد که توانستم در عملیات والفجر 9 شرکت کنم. در این عملیات من در گردان ابوذر، تیپ 57 ابوالفضل آر پی جی زن بودم که همراه سایر رزمندگان به ارتفاعات عراق اعزام شدیم.

لک در خصوص اجرای عملیات والفجر 9 گفت: این عملیات توسط قرارگاه نجف اشرف نیروی زمینی سپاه پاسداران انجام شد. والفجر 9 از یک طرف جنبه سیاسی و نظامی داشت و از سوی دیگر نیروهای سپاه برای کم کردن فشار عراق بر روی منطقه فاو اقدام به اجرای این عملیات کردند.

وی ادامه داد: عملیات قرار بود ساعت 12 شب آغاز شود اما از آنجایی که تعدادی از رزمندگان تخریبچی وارد میدان مین شده بودند مجبور شدیم این عملیات را یک ساعت زودتر یعنی ساعت یازده آغاز کنیم. در ابتدا توانستیم ارتفاعات نزدیک شهر سلیمانیه عراق را تصرف و به اهداف از پیش تعیین شده دست پیدا کنیم. ولی متاسفانه مدتی بعد عراقی ها با حملاتی که داشتند مناطق تحت اشغال ما را پس گرفتند و نیروهایمان عقب نشینی کردند.

این جانباز در خصوص مجروحیتش در عملیات والفجر 9 گفت: من چهار بار مجروح شدم و مهمترین جراحاتم در کربلای 5 رقم خورد که از ناحیه گردن مجروح شدم. اما در عملیات والفجر 9 به خاطر موج انفجار و همچنین موج آرپی جی هایی که شلیک می کردم دچار موج گرفتگی شدم. این در حالی است که به خاطر استشمام گاز شیمیایی بمب ها، صدماتی هم به ریه هایم وارد شده است.

لک با اشاره به خاطره ای از عملیات والفجر 9 گفت: در این عملیات همراه با یکی از رزمندگان به اسم حجت الله گرجی یکی از سربازان عراقی را اسیر کردیم. آن اسیر دائما به عربی اعلام می کرد که من مسلمان و شیعه هستم تا با او کاری نداشته باشیم. به همین خاطر او را آزاد کردیم اما همین اسیر چندی بعد به شکل اتفاقی آقای گرجی را به اسارت گرفت و او را تحت شدیدترین شکنجه ها قرار داد. ما با این که سعی می کردیم با اسرای عراقی رفتار خوبی داشته باشیم اما آنها هیچ رحمی نداشتند.

لک با اشاره به روند درمان خود گفت: هم اکنون حدود 70 ترکش در بدن من وجود دارد. کسی که در جنگ مجروح می شود تا پایان عمر نیاز به درمان دارد و من هم با گذشت سال ها از پایان جنگ هنوز برای بهبود شرایط جسمی خود به مراکز درمانی مراجعه می کنم.

وی در پایان افزود: در دوران جنگ وقتی مجروح می شدیم برای زنده ماندن در بیمارستان های صحرایی که تجهیزاتش کامل نبود تحت عمل جراحی قرار می گرفتیم که به همین خاطر بعضی عوارض و آسیب های آن دوران همچنان تا امروز ادامه دارد. امروز دچار ناراحتی های گوارشی شده ام که تحت تاثیر جراحت های شیمیایی آن زمان است اما به خاطر تحریم ها با مشکل دریافت داروی خارجی مواجه شده ام و از داروی مشابه ایرانی استفاده می کنم و بنابراین فرایند درمان من همچنان ادامه دارد.