بتول تخنوایی در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حیات در خصوص نحوه فوت فرزندش گفت: صبا 27 سال داشت و همانند پدرش خلبان هواپیما بود که در شهریور ماه سال 88 به دلیل ایجاد مشکل در موتور هواپیمایش دچار سانحه شد و جان خود را از دست داد.

تخنوایی با اعلام این که فرزندش از قبل اقدام به دریافت کارت اهداء عضو کرده بود، اذعان کرد: پیش از این که صبا دچار مرگ مغزی شود خودش اقدام به دریافت کارت اهداء عضو کرده و به ما نیز گفته بود و همین امر موجب شد تا ما از قبل آمادگی آن را داشته باشیم که اعضای بدن او را اهداء کنیم.

وی ادامه داد: از آنجایی که صبا فقط از ناحیه سر دچار مصدومیت شده بوده به همین خاطر مشکلی در اهداء اعضای بدن او وجود نداشت. صبا روحیه ایثارگری و انسان دوستی بسیاری داشت و برای همین بود که تمایل داشت اگر روزی برایش اتفاقی رخ داد اعضای بدنش را به بیماران نیازمند تقدیم کنیم که ما نیز این کار را کردیم.

تخنوایی در خصوص لحظه امضا برگه اهداء عضو فرزندش گفت: یکی از بدترین لحظاتی که انسان می تواند با آن روبرو شود دقیقا همین زمان است. هرچند صبا مرگ مغزی شده بود و دیگر هیچ راهی برای احیای او وجود نداشت. با این که همگی ما از قبل آمادگی این زمان را داشتیم اما باز هم انسان در آن لحظه دچار تردید می شود. هر چند زبان از بیان آن لحظات قاصر است و تا زمانی که کسی در این لحظات قرار نگیرد متوجه صحبت های من نخواهد شد.

وی ادامه داد: اما منطق به من می گفت که جسم صبا زیر خاک از بین می رود و می پوسد. این نکته را هم نباید فراموش کرد که آمادگی قبلی ما در امضای رضایتنامه تاثیر بسیاری داشت و به همین خاطر من خیلی زود توانستم از این تردید فارغ شوم و اعضای بدن صبا را اهداء کنم.البته باید بگویم من و تمام فرزندانم همچنین بیشتر اعضای فامیل کارت اهدای عضو را داریم. 

مادر صبا کاربُر در پاسخ به این سوال که اقدام شما چه تاثیری روی دیگران گذاشت؟ گفت: روزی که صبا فوت کرد مراسم تشییع او به قدری شلوغ شده بود که خودمان هم تعجب کرده بودیم. اهداء اعضای صبا به قدری تاثیر گذار بود که بیش از نیمی از افرادی که در این مراسم شرکت کرده بودند اقدام به دریافت کارت اهداء عضو کردند.

تخنوایی با اعلام این که صبا روحیه انسان دوستی خود را از پدرش به یادگار داشت تصریح کرد: زمانی که همسرم بازنشسته شده بود ما می توانستیم از ایران مهاجرت کنیم اما او بر این باور بود که باید در ایران بمانیم و به مردم خدمت کنیم. چراکه وی مربی آموزش خلبانی بود و از آنجایی که تعداد مربیان خلبان در ان زمان کم بود او تاکید داشت که نباید در این شرایط مردم را تنها گذاشت.

وی ادامه داد: در دوران جنگ و بعد از جنگ هم همسرم در تمامی ماموریت ها با جان و دل شرکت می کرد و در قسمت پشتیبانی و ترابری نیروی هوایی سعی می کرد همیشه در صحنه باشد. همین خلق و خوی وی بود که در صبا هم تاثیر داشت و باعث شد صبا برای اهداء اعضای بدنش رضایت داشته باشد. پدر صبا در تیرماه 82 به شهادت رسیده بود.