#حسین_جان_ها_فدایت...!

حیات: بلایی به سرش آورده بودند که دیگر از ریسمان سیاه و سفید می ترسید. دیگر تا کسی، نامش را نمی گفت، رویش را بر نمی گرداند؛ از بس رو دست خورده بود!

حیات: با این وصف گاهی بی اختیار به محض اینکه کسی می گفت: حسین. بر می گشت نگاه می کرد، یا می گفت: بله. و دوباره بچه ها اضافه می کردند: جان ها فدایت، بمیرم از برایت. یعنی ما داریم شعر می خوانیم، تو را که صدا نکردیم....!