نویسنده کتاب «آواز، بچه، آتش» با اشاره به اهمیت شخصیت آیت الله دستغیب گفت: هدف اولیه ما از نگارش این کتاب باز می گردد به جایگاه و شخصیت آیت الله دستغیب که علاوه بر مجاهدت هایی که در قبل و بعد از انقلاب داشتند، فردی مردمی محسوب می شدند.

اکبر صحرایی در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حیات اذعان کرد: وقتی به دوره قبل از انقلاب نگاهی می اندازیم، از آیت الله دستغیب تصویر مردی مبارز، سخت کوش و مردمی به چشم می خورد که ایشان در راستای به ثمر رسیدن انقلاب فعالیت های بسیاری داشتند. به همین خاطر از دوران نوجوانی، شخصیت آیت الله دستغیب برای من جایگاه ویژه ای داشت و همیشه این فکر را در ذهن می‌پروراندم که روزی از این شهید، کتابی را به رشته تحریر در آورم.

صحرایی با اشاره به نحوه نگارش «آواز، بچه، آتش» گفت: با این که نوشتن از زندگینامه شهدای شاخص و همچنین شخصیت های برجسته بیشتر به شکل تاریخی انجام می شود، اما من بر این باور بودم که نوشتن زندگی آیت الله دستغیب به شکل رمان تاثیر بیشتری روی مخاطبان می گذارد. به همین خاطر با سبکی جدید آغاز به نوشتن رمان کردم. به طوری که داستان از بعد از شهادت ایشان به شکل وارونه به قبل از انقلاب و دوران مبارزاتی شهید دستغیب باز می گردد.

صحرایی با اعلام این که نگارش کتاب «آواز، بچه، آتش» بیش از دو سال طول کشید، تصریح کرد: این کتاب برگرفته از مطالعه 1500 صفحه از اسناد و مدارکی است که از دوران ساواک در خصوص آیت الله دستغیب به جا مانده است. در بخشی از آن مدارک به فردی به نام آقای اتابکی اشاره شده است که من هم روایت داستان را از زبان ایشان بازگو کردم. البته نام رمان هم از یک نمایشنامه قدیمی استخراج شده است.