فاطمه (س) در سال پنجم پس از بعثت و در روز 20 جمادی الثانی در مکه به دنیا آمد و در نزد مسلمانان برترین و والامقام ترین بانوی جهان در تمام قرون و اعصار میباشد. رسول اکرم (ص) میفرمایند: «فاطمه سرور زنان جهانیان است». از برای ایشان القاب و صفات متعددی همچون زهرا، صدیقه، طاهره، مبارکه، بتول، راضیه، مرضیه، نیز ذکر شده است.اصحاب پیامبر (ص) و مردم مهاجر و انصار مدینه، با توجه به مقام شایسته آن حضرت، او را سیده نساء العالمین میخواندند.
درباره تاریخ شهادت حضرت زهرا(س) میان علما و تاریخ نگاران شیعه و اهل سنت اختلاف است. معروف و مشهور میان مورخان و سیره نگاران شیعه این است که آن حضرت در سوم جمادی الآخر، یعنی نود و پنج روز پس از رحلت پدر ارجمندش رسول خدا (ص) بر اثر ضرب و شتم مأموران دستگاه غاصب خلافت،به مدت چهل روز بیمار و پس از آن، مظلومانه به شهادت رسید.
فاطمه(س) نه تنها الگوى یک زن مسلمان و نمونه مکتب اسلام برای زنان است بلکه اسوه تمام جهانیان در ابعاد مختلف زندگی میباشد، در ابعادی همچون هدفدارى، صبر و استقامت، در بندگی و عشق به پرستش معبود، در زهد و ساده زیستی، در حیا و حجاب و عفاف، در عرصه وظایف خانوادگی، در جبهه دفاع از ولایت و ... . همه رفتارهایی است از آن بانوی مکرم که برای گذشته، حال و آینده درسآموز و سرمشق است. چنانکه مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) فرمودند: «قطعاً ذهن محدود بشری نمیتواند ابعاد شخصیّتهای آسمانی و افلاکی از قبیل فاطمه زهرا (س) را محاسبه و اندازهگیری کند».
در واقع میتوان گفت زندگی، مبارزات، رفتار فردی و اجتماعی، شیوه سلوک وی در خانه و خانواده و در یک کلام، سیره فاطمی(س) یکی از نمایههای اصلی برای دریافت الگوهای مناسب در سبک زندگی اسلامی در ابعاد مختلف تربیتی، اجتماعی، رفتار فردی و بازتاب های مختلف آن است که با بررسی برهههای مختلف زندگی آن حضرت، به دست می آید. زندگی حضرت فاطمه (س)، مملو از محورهای تاریخی و منحصر به فرد یک انسان پایبند به ارزشهای والای ایمانی و انسانی است که تا سر حد جان و توان مقید و متعهد به مبانی فکری و دینی خود بوده است.
