آن گونه که محققان زندگی و اندیشه های شهید طهرانی مقدم توصیف کرده اند ایشان از محله پرآوازه سرچشمه تهران برخاسته بود. محله ای که شاید نامش به شهدای بزرگ انقلاب گره خورده است.
او قبل از انقلاب در دانشگاه سال 1356 در رشته صنایع(برش قطعات صنعتی) پذیرفته شده بود اما به دلیل ضرورت مبارزه و اسقاط نظام ستمشاهی مدتی از تحصیل و دانشگاه دور ماند و بلافاصله بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، در سال 1358، در مقطع لیسانس رشته مهندسی صنایع پذیرفته و به اخذ مدرک مهندسی در این رشته موفق شد.
گفته می شود او در روزهای منتهی به پیروزی انقلاب، به اتفاق دوستانش در فعالیتهای زیرزمینی، نارنجکهای دستی میساخت و شب 22 بهمن در میدان امام حسین (ع) با پرتاب نارنجک دستی، یک خودروی نظامی ارتش را متوقف و سرهنگ سوار بر خودرو را به اسارت درآورد.
طهرانی مقدم در ابتدای شکلگیری رسمی سپاه پاسداران، به عنوان مسئول اطلاعات منطقهی 3 سپاه شمال، مشغول به فعالیت شد. در زمان بروز ناآرامیها در نقاط مرزی که مهمترین آنها حوادث تجزیهطلبانه در کردستان بود، سپاه را در 15 ماه اول عمر خود متوجه ضرورت تقویت صبغه نظامی کرد. با این رویکرد تا شهریور 1359 که کشور در آستانه هجوم رژیم بعث عراق قرار گرفت، حداکثر توان رزمی سپاه، تعداد معدودی گردانهای رزمی بود که با روشهای چریکی و غیر کلاسیک، درگیر مبارزه با اشرار وضد انقلابیون مسلح در کردستان شدند. سنگینترین سلاحی که در آن دوران در اختیار سپاه بود، تعدادی خمپارهانداز و آرپیجی و تیربار بود.
شهید حسن طهرانیمقدم بعد از این بود که پروژه تأسیس توپخانه سپاه را پی می گیرد خود سردار شهید این اتفاق را اینگونه روایت میکند: «عملیات فتحالمبین تمام شد. من در سپاه شوش وقتی گزارش را به آقا رشید میدادم، دیدم آقا رشید باخنده میگوید «مقدم برو توپخانه سپاه را سازماندهی کن. برو سراغ توپخانه». گفتم آقا رشید ما داریم خمپاره را سازماندهی میکنیم. در عملیات فتحالمبین (اگر اشتباه نکنم)148 قبضه انواع توپهای روسی به غنیمت سپاه درآمده بود. آن موقع سپاه، 9 تیپ داشت. قرار شد برویم آن توپها را بیاوریم و سازماندهی کنیم. شهید بزرگوار حسن شفیعزاده اولین نفری بود که رفتم دنبالش. بعد از عملیات فتحالمبین از تیپالمهدی شوش آوردمش پیش خودم و آقای محمد آقایی که از مسئولین توپخانه سپاه بودند، به انضمام شهید ناهیدی. این بچههای نخبه باهوش را جمع کردیم و توپخانه سپاه را تشکیل دادیم».
برای شناخت میراث بزرگی که سردار شهید برجای گذاشته است فهرست زیر گویا است:
۲ آبان ماه ۱۳۶۳: اعزام به سوریه برای گذراندن دوره آموزش پرتاب موشک های دوربرد
۲۱ اسفند ماه ۱۳۶۳: پرتاب اولین موشک از طرف ایران به عراق با همت شهید طهرانی مقدم
۱۶ شهریور ماه ۱۳۶۴: انتصاب بعنوان فرماندهی موشکی نیروی هوایی سپاه پاسداران
۱۶ شهریور ماه ۱۳۶۴: بهره برداری از موشک فاتح ۱۱۰
۳۱ شهریور ماه ۱۳۸۱: بهره برداری از چهارسکوی موشکی در رژه دفاع مقدس
اول مهر ماه ۱۳۸۴: انتخاب بعنوان جانشین نیروی هوایی سپاه پاسداران
۲۱ تیرماه ۸۵/ سید حسن نصرا...: در جنگ ۳۳ روزه لبنان اگر کمک های حاج حسن طهرانی مقدم نبود قادر به مقابله با اسرائیل نبودیم.
۲۲ آبان ۱۳۸۷: بهره برداری از موشک سجیل نسل جدید موشک های دفاعی ایران
شهید طهرانی مقدم بیش از داخل ایران در محافل خبری منطقه چهره ای شناخته شده بود و اسرائیل و منافقین به صورت مستمر در تعقیب فعالیت های او بودند بویژه از زمانی که ایشان مقاومت لبنان را به قدرت شکست ناپذیر موشکی تجهیز کرد.
محمد طهرانی مقدم برادر شهید، از این رویداد چنین سخن میگوید: «حاج حسن حتی به لبنان هم آمد و یگان موشکی حزبا... را در آنجا ایجاد کرد. تقریباً سال 66-65 بود. بچههای حزبا... لبنان بسیار دوستدار حاج حسنآقا بودند. با کارهایی که ایشان انجام داد، حزبا... موفق به تجهیز سلاحهایی شد که هرگاه صهیونیستها شرارتی میکردند، با پاسخ دندانشکن مواجه میشدند. الان هم قاطعانه بگویم، رژیم صهیونیستی اگر هرگونه عملیات یا تهدیدی را علیه جمهوری اسلامی داشته باشد، از ناحیه موشکهای حزبا... لبنان مشت محکمی را دریافت خواهد کرد که قلب تلآویو را زیر و رو میکند. باید بگویم بهترین هدیه حاج حسن آقا به مردم و حزب ا... لبنان، آموزش و انتقال تجربیات موشکی به این کشور بود، به طوری که در جنگ ۳۳ روزه و جنگ ۲۲ روزه غزه، پیروزی حزب ا... و بچههای حماس علیه صهیونیستها مدیون همین آیندهنگری ایشان بود که رزمندگان حزبا... را آموزش دادند. از همین طریق بود که حزبا... توانست سیستم موشکیاش را ایجاد کند و نه تنها مانع پیشرفت رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان شد بلکه تمام نقشههای صهیونیستها را نقش بر آب کرد».
پیام تسلیت رهبر معظم انقلاب اسلامی
بسم ا... الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
حادثه خونین در یکی از مراکز سپاه پاسداران که به شهادت جمعی از عناصر ممتاز آن سازمان و در پیشاپیش آنان سردار عالیقدر دانشمند برجسته و پارسای بیادعا سردار حسن طهرانی مقدم انجامید واقعیتی تلخ و اندوهبار بود. آن جانبرکفان نستوه با سینه گشاده و عزم راسخ همواره به پیشباز خطر شتافته و در دوران دفاع مقدس و پس از آن هرگز احساس خستگی به خود راه ندادند. شهادت بیشک ترین آرزوی آنان بود. لیکن فقدان مردان بزرگ در هر کشور و جامعهای برای آن مردم و آن کشور تأسفبار است. ما هم در غم این عزیزان با خانوادههای آنان شریک و همدردیم. عزیزان من امیدوار به تفضل بیانقطاع حضرت حق و با استمداد از ارواح شهیدانتان تلاش و همت را دو چندان کنید تا همه پیش از پیش بدانند که شهادت برای ما توفیق الهی و مایه برکت و عروج برتر است. تسلیت صمیمانه خود را به بازماندگان و دوستان و همکاران این شهدا تقدیم میدارم. (25/8/1390)