به گزارش حیات و به نقل از ایسنا، دکتر محمدرحیم عیوضی در این همایش در رابطه با آینده‌پژوهی، چالش‌ها، ‌تهدیدات و فرصت‌های گفتمان انقلاب اسلامی در مقیاس ملی و فراملی بیان کرد: هرگاه می‌خواهیم دستاوردهای انقلاب اسلامی را بررسی کنیم باید آن‌ها را در سه فرایند قرار بدهیم. مسأله مهم دستاوردها و آرمان‌ها هستند. ما باید آرمان‌ها را به سمت و سوی درست هدایت کنیم و از مسائل نوظهور، تهدیدها، فرصت‌ها و شگفتی‌سازها و پیشران‌ها نهایت بهره را ببریم و در این راستا برای خود رسالتی را تعریف کنیم.   وی افزود: اگر به دنبال آینده مطلوب انقلاب اسلامی هستیم باید اندازه توانایی‌ها و اراده‌های خود را بررسی کنیم. رسالت ما پلی است که دستاوردها را به آرمان‌های انقلاب اسلامی متصل می‌کند و در این مسیر ممکن است چالش‌هایی مانند فقدان یا فرصت به چشم بخورد. در این بین دستاوردها باید با ظرفیت‌های انقلاب اسلامی همخوانی داشته باشد و آن را به گونه‌ای مدیریت کنیم که دو پارادوکس ثبات و پویایی در آن رعایت شود.   این پژوهشگر با اشاره به اینکه برای تبدیل ظرفیت‌ها به فعلیت‌ها باید مسیر سخت و دشواری را طی کنیم‌،گفت: لازم است در این بین توانایی‌هایی همچون سرمایه‌های اجتماعی، میراث تاریخ عظیم کشور و رهبران تحول‌گرا داشته باشیم و مبدأ را دستاوردها و آرمان‌ها را چشم‌انداز خود قرار بدهیم. همواره آینده هم فرصت است. اگر از فرصت‌ها خوب استفاده نکنیم تبدیل به تهدید خواهند شد.   عیوضی خاطرنشان کرد: در حوزه آینده‌پژوهشی سه قلمرو وجود دارد؛ موقعیت‌ها، محیط و روندها. موقعیت‌ها می‌توانند ملی یا بین‌المللی، فرهنگی یا اجتماعی و اقتصادی باشند. محیط نیز به سه گروه باثبات، ناپایدار و پیچیده تبدیل می‌شود. همچنین قلمرو روندها نیز به معنی توالی رویدادهای معنادار است که شامل گذشته، ادواری و نوظهور هستند. اگر اکنون آمریکا از ایران هراس دارد به این دلیل است که روندها را در رابطه با ایران سنجیده است و می‌داند که در یک محیط ناپایدار در رابطه با ایران قرار دارد. ایران در این شرایط همواره باید نوظهور باشد. اینکه چگونه این نوظهوری ایجاد شود در گرو روندسازی،‌روندشکنی و روندپذیری است که کاری هوشمندانه، مدبرانه و عالمانه محسوب می‌شود. امام خمینی (ره) در رابطه با آمریکا همواره این قائله را مورد توجه داشتند.   وی ادامه داد: حرکت‌های ما معمولا یا تاریخ‌ساز هستند یا از تاریخ می‌گذرند. انقلاب اسلامی ایران تاریخ‌ساز بود و از آن به عنوان یک شگفتی یاد می‌کنند. گفتمان اصلی این انقلاب اسلام و معنویت‌گرایی بود چرا که پدیده‌ای نوظهور بود که اثر عمیق و اساسی داشت. در مسیری که طی می‌کنیم عوامل بازدارنده‌ای همچون تهاجم فرهنگی، سکولاریزم،‌ناپایداری‌های اجتماعی، بحران هویت‌ها، مهاجرت نخبگان، اشتغال، ناپایداری امنیتی در منطقه وجود دارد.   این پژوهشگر با اشاره به پیشران‌های انقلاب اسلامی خاطرنشان کرد: ایمان، معنویت انقلابی، رهبریت تحول‌گرا، مردم‌گرایی دینی، انسجام و نهادگرایی برخی از پیشران‌های انقلاب اسلامی هستند. در این بین موزه انقلاب اسلامی نیز از نگاه آینده‌پژوهی نقش بسزایی دارد چرا که به صورت نواندیشانه و با روش‌شناسی درستی می‌خواهد مدل‌سازی انجام بدهد.   در ادامه این نشست حسن رحیم‌ پورازغدی در سخنانی گفت: دشمنان و رقیبان ما شکل جدیدی از انگیزه‌ها را برای نسل جدید ارائه کرده‌اند. نمونه‌اش جایگزینی عبارت جلاد و شهید است که در وقایع سال ۶۰ و اکنون با آن روبرو هستیم. آن‌ها می‌خواهند زاویه نگاه را تغییر دهند چرا که می‌دانند نسل جدید پیش‌فرض‌های خودش را دارد و مفاهیمی که خودش به آن رسیده است را تأیید می‌کند.   وی گفت: از سوی دیگر دشمن می‌خواهد گفتمان انقلاب را گفتمان سنت و ارتجاع و گفتمان علیه مدرنیته تعریف کند. این در حالی است که آن‌ها نویسندگانشان فعال هستند و ما در کشور چنین نویسندگانی نداریم. آن‌ها در این راه حتی دست به نگارش کتاب‌های تاریخی زده‌اند.