چرا ایثار زبان صلح جهانی است؟ ایثار و از خودگذشتگی مسئله ای نیست که متعلق به یک گروه ، قشر ، تفکر ، قومیت، زبان، ملیت و ... خاص باشد فداکاری از جمله ویژگی های انسانی است که در همه جوامع به چشم می خورد و با فدا کردن جان برای دفاع از خاک و دین و امنیت انسان ها به اوج می رسد. از خود گذشتگی را همه انسان ها می فهمند زبان مشترکی است که همه جوامع دوستش دارند. مردم کسانی را که از خود می گذرند هرگز از یاد نمی برند چون حق خود را برای دیگران زیر پا نهاده اند از منافع خود برای اشخاص دیگر گذشته اند.این افراد مورد احترام همه جوامع هستند. هدف از برگزاری این همایش چیست؟ برگزاری همایشی در این زمینه  که فضا را برای یک همایش بین المللی در عرصه ایثار زبان صلح جهانی اماده می کند، با هدف تبیین مولفه ها و مشخصه های ایثار برای پیاده سازی در اجتماع و رسیدن به دستاوردهایی در زمینه ایثار از طریق یافته های علمی و برگرفته از دانش کسانی است که در این حوزه تحقیق می کنند. این همایش می خواهد به دور از شعار زدگی بگوید که فداکاری و از جان گذشتگی در ادبیات کشورها و جوامع مختلف جایگاه بسیار والایی دارد چه این کشورها دارای ادیان توحیدی و یا بر مسلکی دیگر باشند. این همایش چه تاثیری بر جامعه دارد؟ این همایش و کنگره بین المللی اتی ان به گونه ای طراحی شده است که تمامی گروه ها و محققان در همه رشته ها چه علوم تجربی، علوم انسانی،دینی ، هنر و ... بتوانند با توجه به یافته های پژوهشی خود در این همایش سخن بگویند و مفاهیم و مولفه ها و مصادیق ان را مطرح کنند و در یک فضای علمی به تبادل افکار و اطلاعات بپردازند تا با استفاده از روش علمی بتوان در جامعه جلوه های ایثار اجتماعی را نهادینه کرد، با نهادینه شدن فرهنگ ایثار در مدیران، مسئولان و مردم بسیاری از چالش ها و مشکلات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کاهش خواهند یافت. ما تاکنون از ایثار زیاد صحبت کرده ایم و هزینه گذاشته ایم ولی هنوز هم در زندگی روزمره جامعه کمرنگ است چرا؟ مسلما ما نتوانسته ایم همه جوانب ایثار و شهادت چه در دوران دفاع مقدس یا زمان های دیگر را در جامعه یاداوری کنیم بعضی بخش های ان مهجور و مغفول مانده است. باید تمام جوانب بازگو شود و به گوش هایی که تا کنون نشنیده یا اشتباه شنیده اند برسد باید در معرض دیدگان همه قرار گیرد. چندصد هزار جانباز داریم که زخم دوران دفاع مقدس را به یادگار دارند ان ها که عضوی از بدن را در جنگ دادند یا در معرض بمب های شیمیایی قرار گرفتند، ازادگانی که بهترین سال های عمرشان را در اسارت و زیر شکنجه گذراندند و جانبازان اعصاب و روانی که زندگی الانشان را هم در جنگ گذاشته اند اتش نشانانی که برای نجات جان انسان ها به استقبال هر خطری می روند مرزبانانی که برای امنیت ما هر کاری می کنند و سربازان فداکار این مرز و بوم و ... که از خودگذشتگی و ایثارگری با گوشت و پوست و خونشان عجین شده است باید همیشه الگو باشند باید اخلاق و رفتارشان سرمشق باشد نباید از ایشان پله ای برای بالا کشیدن خودمان استفاده کنیم اگر کاری انجام می دهیم باید برخاسته از دل باشد و نه شعاری، تا قابل لمس شود برای همگانی که در جامعه زندگی می کنند. وقتی روشی علمی برای پیاده سازی این اخلاقیات در جامعه داشته باشیم قطعا نهادینه خواهند شد قطعا تبدیل به فرهنگ جامعه می شود. همه می توانند ایثارگر باشند درست است؟ معلمی که با خلوص نیت کار می کند و با تمام مشکلات زندگی از وقت و زندگی خانواده اش برای دانش اموز مایه می گذارد،پدر و مادری که با تمام مشکلات سعی در ایجاد رفاه برای خانواده دارند،  دانش اموزی که به خاطر پدر و مادر علیرغم همه کمبودها خوب درس می خواند، استادانی که دانش خود را تمام و کمال به دانشجویان انتقال می دهند کسانی که با مردم به بهترین نحو رفتار می کنند و بهره وری فعالیتشان بالا است و همه و همه کسانی که کار درست می کنند و وظایفشان را به نحو احسن انجام می دهند ایثارگرانی قابل تقدیرند و باید رفتارشان در جامعه فراگیر شود. همه ما اگر دقیق نگاه کنیم متوجه می شویم که اگر تا به اینجا رسیده ایم نتیجه فداکاری ها و ایثارگری های دیگرانی بوده است که در تمامی مراحل زندگی با ان ها مستقیم یا غیر مستقیم برخورد داشته ایم از مادر و پدر گرفته تا معلم و تمامی کسانی که در بخش های مختلف مشغول به انجام کاری هستند. ایا همایش بین المللی هم با همین هدف قرار است برگزار شود؟برای فرهنگ سازی در این زمینه چه باید کرد؟ من با مردم کشورهای دیگری از جمله هند زندگی کرده ام با تفکرات و عادات و گرایشات و زبان ها و مردمی از ادیان مختلف اشنا شده ام و دیده ام در همه کشورها مثل روسیه، چین، ژاپن، هند، کره جنوبی، کشورهای اروپایی و  امریکایی به اشخاص فداکار و ازجان گذشته بهای زیادی می دهند ارزش زیادی قایلند. شوخی نیست که مادری که انقدر به فرزندش وابسته است به خاطر باورهایش از هستیش یعنی فرزند خود می گذرد و او را به جنگ می فرستد. چطور می توان این ارزش را در جامعه پیاده کرد. ما نباید مناسبتی کار کنیم بعضی رفتارها را باید همیشه یاداوری کرد و ایثار و از خودگذشتگی از ان ویژگی های رفتاری است که پیوسته باید گوشزد شود. بررسی علمی این اخلاق انسانی و بهره گیری از تجربه دیگر کشورها می تواند ان را از چارچوب تئوری ها و شعارها خارج کند و به ان جامعه عمل بپوشاند. همایش ایثار، زبان صلح جهانی هدفی جز این ندارد و برگزاری ان در پنجم اسفند، برای بیدارکردن ذهن های درخواب مانده و پیش زمینه ای برای اماده ساختن فضا در راستای برگزاری همایش بین المللی ان در سال اینده است. گفتگو از طاهره ساعدی