آرمود اوداسیان برمائی فرد، برادر شهید «آرمن» در گفتگو با پایگاه خبری حیات اظهار داشت: روز شهادت آرمن دقیقا با روز تولدش مصادف شد، مثل اینکه بار دیگر با شهادتش متولد شد و بزرگترین یادگار برادر شهیدم، رفتار و طرز فکر و اخلاق خوب ایشان است که من سعی کرده ام پیشه خود قرار دهم. مشروح گفتگوی پایگاه خبری حیات با برادر شهید آرمن را در ادامه می خوانید:   خلاصه ای از زندگی تا شهادت ارمن را برایمان بگویید.   آرمِن در اذر 1338 در اصفهان به دنیا امد ولی بعد از چند سال به همراه خانواده به شهر آبادان نقل مکان کردیم  که برادرم در مدرسه «ادب» به تحصیل پرداخت ما بعد از شروع جنگ تحمیلی، اجباراً به تهران مهاجرت کردیم. «آرمن» هم با ادامه تحصیل خود از دبیرستان ارامنه «سوقومونیان» فارغ التحصیل شد. من و ارمن( بعد از گرفتن دیپلم) به اتفاق پدرم برای کار به بوشهر رفتیم تا این که برای انجام خدمت سربازی خود را به سازمان نظام وظیفه معرفی کرد. ارمن در«نفت شهر»، در قسمت موتوری کار می کرد و همزمان راننده آمبولانس، تانکر آب و فرمانده … بود که در حال انتقال مجروح به بیمارستان، به همراه دو همرزم مسلمان خود و دیگر رزمنده مجروح در مواجهه با مین وانفجار ان به شهادت رسید. روز شهادت ارمن دقیقا با روز تولدش مصادف شد مثل این که بار دیگر با شهادتش متولد شد.   آرمن موقع شهادتش ازدواج کرده بود؟  دو ماه از ازدواج آرمن نگذشته بود که به شهادت رسید   پدر و مادر در حال حاضر حرفی از ارمن به میان می آورند؟   مگر می شود، آن ها از ارمن صحبت نکنند، ولی ما تا جایی که امکان داشته باشد، سعی می کنیم، حرفی از آرمن به میان نیاید زیرا تاثیر بسیار بد روحی و جسمی بر روی ایشان می گذارد و بیمار می شوند.   آرمن چه ویژگی هایی داشت؟   این که می گویند، خدا گلچین است و بهترین ها را زودتر از بقیه از این دنیا می برد، در مورد ارمن کاملا مصداق دارد و برای من اثبات شده است، چرا که برادرم آرمن از بهترین های روزگار بود، همیشه قبل از این که به فکر خودش باشد به پدر و مادر و خانواده و دیگران فکر می کرد بسیار باگذشت بود وهمیشه برای ما سنگ تمام می گذاشت. ارمن همیشه شاد بود و به ما توصیه می کرد در زندگی امیدوار باشیم و با روحیه ای پرنشاط با سختی ها مقابله و مشکلات را کنیم.    چه یادگاری از ایشان دارید؟   بزرگترین یادگار برادر شهیدم  رفتار و طرز فکر و اخلاق خوب ایشان است که من سعی کرده ام پیشه خود قرار دهم. من از او انسانیت و مثمرثمر بودن و مهربانی را آموختم.   چند خواهر و برادر هستید؟   ما 5 خواهر برادر بودیم و ارمن دومین فرزند خانواده بود که به شهادت رسید ولی با گذشت 26 سال هنوز هم خاطراتش زنده است. من خجالت می کشم به عکسهای ایشان که روی دیوار قرار دارد نگاه کنم چون نگاهش مثل زمانی که زنده بود پر از مهربانی و از خودگذشتگی است و من نتوانسته ام مثل او باشم.   کریسمس بدون ارمن چگونه است؟   جای او همیشه خالی است در تمام مراسم ها و عیدها مثل کریسمس این جای خالی بیشتر حس می شود، ما کریسمس ها را با عکس و یادش برگزار می کنیم و میدانیم او هم در کنار پدر و مادر سالخورده مان حضور دارد. او در ذهن و فکر ما همیشه هست.   از خدمات بنیاد شهید راضی هستید؟   بله، هر 45 روز یک بار از طرف بنیاد شهید برای ویزیت و معاینه پدر و مادرم می ایند. تمام هزینه های ویزیت و درمان رایگان است کارت بیمه طلایی داریم و وام هم به ما می دهند. من یک بار در ارمنستان بودم و دیدم اسیب دیدگان جنگ قره باغ به نحوه رسیدگی به ایشان بسیار معترض هستند وقتی من از حمایت های بنیاد شهید گفتم برایشان قابل باور نبود.   مصاحبه از طاهره ساعدی