به گزارش حیات، شهید «محمدعلی اکبرخواه گِل‌سفیدی» هفتم فروردین‌ماه سال ۱۳۳۱ در روستای «گِل سفید» از توابع شهرستان «لنگرود» دیده به جهان گشود.   دیپلم گرفت و معلم شد و با شروع جنگ تحمیلی درحالی که دو فرزند دختر و یک فرزند پسر داشت، به عنوان معلم بسیجی به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به جبهه می‌رود و سرانجام در ۲۳ دی‌ماه سال ۱۳۶۵ در «شلمچه» بر اثر اصابت خمپاره به درجه رفیع شهادت نائل می‌شود و ژیکر مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده می‌شود.   بخشی از وصیت‌نامه شهید «محمدعلی اکبرخواه گِل‌سفیدی»:   ... از آن‌جایی که مرگ چیزی است که نمی‌توان [آن را] به فراموشی سپرد، چرا که همیشه چون سایه در تعقیب انسان است، لذا چند خطی به عنوان وصیت‌نامه که بر هر فرد مسلمان لازم است‌ می‌نویسم تا: ۱- هدفم ۲- قاتلینم ۳- وارثین خود را مشخص کنم.   و اما؛ هدفم پشتیبانی از اسلام در خط ولایت فقیه است. قاتلینم نیز استکبار و کفر جهانی هستند که بار‌ها خداپرستان و توحید‌گویان را در طول تاریخ به شهادت رسانده‌اند و این‌بار توسط صدام عفلقی و لعنتی، چنین جنایتی را مرتکب می‌شوند. و اما بعد؛ چون نمی‌توانیم ساکت باشیم و مانند اصحاب کوفه مورد لعن و نفرین تاریخ شویم، لذا وظیفه اسلامی ما است که با این کفر و الحاد صدامی بجنگیم و به حول و قوه الهی هم در این زمینه نصرت با یاران اسلام است.   ما باید از طریق کربلای معلی به قدس منزه برویم و آن‌را از چنگال گرگ‌های صهیونیست نجات دهیم. ان‌شاءالله همین رزمندگان اسلام هستند که فتح قدس را انجام می‌دهند؛ اما می‌دانیم که این جدال، آسان نیست؛ اول بایستی درون را ساخت و جهاد اکبر کرد! پس جدال با نفس، مقدمه‌ای است بر جدال با شیطان بیرونی، شیطان زمان، کفر، استکبار، الحاد، شرک و ... و شهادت نیز که آرزوی هر شیعه علی است؛ زیرا علی (ع) دنیا را از آب‌ بینی بز، پست‌تر می‌داند و بنا به پیروی از این رهبر بزرگ و سید الشهداء حسین (ع) دنیایی به این پستی، ارزش ندارد که انسان به آن دلبستگی داشته باشد.