چرا فرهنگ ایثار و از خودگذشتگی در زندگی ما کم رنگ است؟ یکی از مشکلات اساسی ما نبود مهندسی فرهنگی در عرصه ایثار اجتماعی است همانطور که در مسایل کلان نیاز به مهندسی فرهنگی داریم در حوزه ایثار و شهادت نیز به مهندسی نیاز داریم اما متاسفانه هیچ فعالیت ساختارمند و هدفمند در جهت مهندسی این فرهنگ وجود ندارد در حالی که کشور ما ازتوانمندیهای بالقوه بسیار زیادی برخوردار است. نهادهای زیادی در کشور در این حوزه فعالیت می کنند ولی در مجموع نتایج ملموسی در جامعه هویدا نیست چرا؟ وجود نهادهای موازی از دیگر مشکلات ترویج فرهنگ ایثار و شهادت است. سازمان ها و نهادهایی که هر یک دستی بر اتش دارند هر کدام به صورت مستقل فعالیت هایی را انجام می دهند بدون این که از کارهای سازمان های متناظرشان اطلاعی داشته باشند و این هدر رفتن انرژی و اتلاف منابع مالی و انسانی و زمان را به همراه دارد ضمن این که نتیجه مطلوبی هدف گذاری شده را به دست نمی دهد باید یک نهاد بالادست مانند شورای عالی ترویج فرهنگ ایثار و شهادت نهادهای موازی را با هم همراه، هماهنگ و اقدامات ان ها را  هدفمند کند. صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حوزه های علمیه،  و وزارتخانه های علوم و بهداشت دستگاه هایی هستند که می توانند در امر نهادینه کردن فرهنگ ایثار و شهادت اثرات  مثبت و قابل توجهی  را داشته باشند با این حال شورای عالی ترویج فرهنگ ایثار و شهادت باید به عنوان بالاترین نهاد در این حوزه، با برنامه ریزی، نوع فعالیت ان ها را مشخص و نحوه پیاده سازی را هماهنگ کند و ناظر اجرای درست و دقیق ان در جهت رسیدن به هدف باشد  تا در توان دستگاهها در رسیدن به مقصود هم افزایی صورت گیرد که با وضعیت کنونی ما  نمی توانیم انتظار داشته باشیم فرهنگ ایثار و از خود گذشتگی به صورت نظام مند و پایدار در متن جامعه و نهادها پیاده سازی و نهادینه شود. فکر نمی کنید رسانه های ما در این زمینه کوتاهی کرده اند؟ قدرت رسانه ها در دنیا یک موضوع اثبات شده است به ویژه در حوزه فرهنگ سازی که تاثیر بسیار زیادی می توانند داشته باشد. مشکل رسانه  ما این است که به موضوع ایثار نگاه مناسبتی دارد یعنی رسانه ها منتظرند روز  یا هفته دفاع مقدس، شهید، جانباز و ازاده برسد تا درباره ایثار، از خودگذشتگی و فداکاری صحبت کنند نگاه به موضوع ایثارنباید مناسبتی باشد موضوع ایثار فرهنگ مهمی است که هر روز  باید در رسانه های نوشتاری دیداری و شنیداری دیده و توجه شود. چطور می توان مردم را به این جهت سوق داد که در زندگی روزمره فداکاری و از خودگذشتگی داشته باشند؟ یکی از مشکلات رسانه های ما این است که معمولا به قله ایثار که همان شهادت، جهاد و جانبازی است توجه و تاکید دارند اما دامنه ایثار را که مصادیق عمومی ایثار و از خودگذشتگی است  نادیده می گیرند اگر ما ایثار را در نوک قله ببینیم و همانجا ان را نگه داریم  و محدود به شهادت و جانبازی و جهاد کنیم قطعا به فرهنگ ایثار ظلم کرده ایم چون فرهنگ ایثار باید این قابلیت را داشته باشد که وارد بتن جامعه شود یعنی وارد خانواده، مدرسه، بیمارستان، اداره و حتی فرهنگ ترافیک شود و باعث اصلاح و بهبود عملکرد افراد و اجزا و نهادهای جامعه شود اصلا فرهنگ ایثار ماموریتش شیرین کردن زندگی است  اگر وارد حوزه های مختلف اجتماعی شود زندگی بهتر و راحت تر می شود. در حال حاضر گسستی بین نقطه اوج و دامنه ایثار وجود دارد که باید با مهندسی برطرف  شود کدام نهاد ها در جامعه می توانند تاثیر بیشتری در این عرصه داشته باشند؟ نهادهایی که مامورت و وظیفه دارند باید کار خود را به نحو احسن انجام دهند چون سرمایه انسانی و خمیرمایه در بتن جامعه به وفور هست فقط از این سرمایه ها درست استفاده و جهت دهی نمی شود مشکل ما اینجاست. ماموریت و هدف از تشکیل شورای عالی ترویج فرهنگ ایثار و شهادت همان طور که از نامش پیدا است ترویج فرهنگ ایثار و شهادت است که باید با تشکیل جلسات مستمر، از  توان و ظرفیت های موجود برای نهادینه کردن این فرهنگ در جامعه استفاده کند. مصوبات این شورا در صورت ابلاغ لازم الاجرا است بنابراین برنامه ریزی و ابلاغ  و نظارت بر اجرای برنامه ها توسط نهادهای ذیربط در راه رسیدن به هدف نهادینه کردن ایثار اجتماعی در جامعه از سوی این نهاد بسیار مهم است. طاهره ساعدی