کد خبر 134777
۲۴ خرداد ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۰

یادداشت اختصاصی: شهیدان از شب احیا به صبح سعادت رسیدند

یادداشت  اختصاصی:

شهیدان از شب احیا به صبح سعادت رسیدند

غلامرضا بنی اسدی_ رندان جرئه نوش، از شب قدر به فردای رستگاری دروازه گشودند، آن هم در زمانه ای که مرکب مردان مرد را در بادیه، پیه می برند و مرد را در باتلاق خود خواهی و دنیا خواهی زمین گیر می کنند. من این دو بیت را به جان مومنم و باور دارم که "اگر آه تو از جنس نیاز باشد، در باغ شهادت هم باز، باز خواهد شد. این را جناب جامی ، هوشیاری بخش خوانده است تا بیدار شویم و بدانیم.

غافل مشو که مرکب مردان مرد را / در سنگلاخ بادیه پیها بریده اند نومید هم مباش که رندان جرعه نوش / ناگه بیک خروش به منزل رسیده اند   رندان جرئه نوش، از شب قدر به فردای شهادت راه زدند و باز هم می شود این راه را رفت منتهی به شرط عشق. به شرط معرفت و باز شب قدر است در سه تکرار و هزار ترجمه؛امشب، تویی و آسمان و ستاره هایش، تویی و زمین که باید آن را با واژه های دعا، ستاره باران تر از آسمان کنی. امشب تویی و دست هایی که باید آن قدر گلدسته سان قد بکشند به نیایش که فاصله ملک و ملکوت به صفر برسد.    امشب تویی و عشق، تویی و بندگی، تویی که باید «فتبارک ا... احسن الخالقین» را به ناز سرمه کنی و در چشم فرشتگان بکشی تا راز «انی اعلم ما لا تعلمون» را بهتر دریابند. امشب تویی و خود حضرت خدا که بی واسطه تر از همیشه باید با او سخن بگویی. سخن بگویی و اجابت بخواهی. دعا بخوانی و مستجاب شوی، باید امشب «ادعونی استجب لکم» را هزار بار تجربه کنی و به هر بار هزار بار بزرگ شوی که شب قدر است و «خیر من الف شهر» و باید به اندازه بیش از هزار ماه، بهره گیری از این جویبار زلالی که نور و عشق و معرفت می برد. امشب، تویی و شب قدری که تقدیرت را رقم می زنند. تویی و اعمالت و خواسته هایت و خدایی که خواسته ها را نه به کوچکی دستان ما، بل به بزرگی کرم خویش اجابت می کند.   امشب تویی که می توانی افق نگاهت را چنان بزرگ کنی و واژه های دعایت را چنان بسیط و وسیع که «همه» خوبی ها را بخواهی هم برای خودت و هم برای همه بشریت. امشب در حرم هستی یا در مسجد، در حسینیه هستی یا خانه، هر کجا هستی، باید خود را سر قرار ببینی، قرار همکلامی با خدا و از او بخواهی زیباترین ها را. یادت باشد، وقتی دست های تو دارد قفل آسمان را باز می کند، شاید زمین زیر پای کودکان غزه، قبرستان می شود و دیو صهیونیسم تنوره می کشد و کودکانی که فرصت حرف زدن هم پیدا نکرده اند دارند مرگ را با گوشت و پوست و استخوان هاشان هجی می کنند، زنان و مردان این دیار به جای دست یافتن به فرصت ناز نیایش، در باران بمب ها به ناله مرگ می افتند.   یادت باشد همین الان در عراق و سوریه و فلسطین و یمن، نواده های شیطان بذر مرگ می کارند و چشمان مردم مصیبت زده آن سامان به دست های توست تا از آسمان خدا، برایشان «مائده» صلح و سلام مسئلت کنی و امشب تویی که می توانی برای «احسن تقدیر» در احسن تقویم آن مردم دعا کنی. تویی که می توانی برای بیماران و نیازمندان و بر زمین ماندگان میهن خودمان دعا کنی می توانی برای نجات خانواده های آشفته برای خوب تر شدن زندگی همه مردم، برای خوشبختی جوانان و... برای اصلاح امور در جهان دعا کنی، می توانی در «بک یا ا...»ها، در «بمحمد» خوانی ها و «بعلی» گویی ها، همه زیبایی ها را برای همه طلب کنی فقط یادت باشد، دعا نقشه راه زندگی است. همان طور که دعا می خوانیم باید زندگی کنیم و این زندگی را هم به فهم شهادت و درک فیض شهادت جاودانگی بخشیم که پیش از ما چه پر شکوه مردمی بودند که از احیا، به حیات طیبه پر کشیدند و در بیداری مدام، جاودانگی یافتند و چراغ راه بیداری شدند.امشب، شب قدر است، تویی و دعا، تویی صاحب مستجاب کننده دعا، تویی و حضرت خدا، که می شنود دعاهایت را و اجابت می کند خواسته هایت را فقط یادت باشد؛   هر که شه آن کند که او گوید / حیف باشد که جز نکو گوید  

برچسب‌ها