حسن صفری، جانباز قطع نخاع که اکنون در آسایشگاه ثارالله بستری است، در گفتگو با خبرنگار حیات، به نقل بخشی از خاطرات خود از دوران حماسه و جهاد پرداخت که شرح آن را در ادامه می خوانید:   ابتدا خودتان را معرفی کنید؟   حسن صفری هستم، اهل قم و در سن 15 سالگی برای اولین بار به جبهه  رفتم  و در حال حاضر هم دارای دو فرزند هستم.   در چه عملیاتی برای اولین بار به درجه جانبازی نایل شدید؟   درعملیات های مختلفی چون، عملیات کربلای یک و اواخر سال 64 و در عملیات کربلای 4 و 5 و نیز حضور داشتم که از اوایل سال 65 آغاز شد، اما درعملیات کربلای 8 که در سال 66 انجام شد، براثر اصابت گلوله قطع نخاع شدم.   در چه مقطعی ازدواج کردید و آیا همسرتان با جانبازی شما مشکلی نداشت؟   سال 72 ازطریق یکی از دوستانم که او هم جانباز قطع نخاع  بود، با همسرم آشنا شدم و البته ایشان خودش همسر شهید بود و دو فرزند داشت که با هم ازدواج کردیم و او به قدری برای من در این سال ها زحمت کشیده است که نمی دانم چگونه از زحماتش تشکر کنم و این نکته را هم باید بگویم که ما دراین سال ها زندگی خوبی داشتیم و فرزندانمان هم در حال حاضر کنار ما هستند.   هدف شما به عنوان یک جوان ازشرکت کردن درجنگ چه بود؟   من و هم نسل هایم  در آن دوره، نه برای دستیابی به پست و مقام و نه برای هیچ امتیاز ویژه ای نبود که به جنگ رفتیم، صرفا  برای دفاع از کشورمان و آرمان های انقلابی و اسلامی که داشتیم به جبهه رفتیم و من به شخصه با وجود همه مشکلات، هرگز از این کار پشیمان نیستم.   از نظر شما اگر بخواهیم نسل امروز که درکی از دوران جنگ تحمیلی ندارند را با ارزش های آن دوره آشنا کنیم، باید به چه مسایلی بیشتر توجه کنیم؟   امروز آحاد مردم باید پیرو راه رهبری و پشتیبان ولایت فقیه باشند و اگر بخواهند درباره جنگ و شهدایی که با ایثار و فداکاری جان خودشان را فدای کشورمان کردند، بیشتر بدانند، باید به مطالعه  کتاب هایی مانند: خاطرات جنگ، وصایای شهدا بپردازند و یا پای صحبت راویان جنگ و رزمنده هایی که سابقه حضور در جنگ را داشتند، بنشینند تا بتوانند اطلاعاتشان را در این زمینه افزایش دهند و من دعا می کنم که انشالله جوانان ما عاقبت بخیر بشوند.   مصاحبه از سمانه بامشاد