به گزارش حیات، از دیار شور و شعور حسینی آمده، همسر شهید مفقود الاثر «فتح علی صالحی» را می‌گویم که به جستجوی گمشده‌اش به معراج شهدا آمده بود و با چشمانی اشکبار گفت: سی سال است که چشم به راه یار و همراه دیرینم ماندم! و همیشه دعا می‌کردم که کاش روزی شهیدم برگردد تا از این انتظار سخت فارغ شوم.  با شنیدن این حرف‌ها یاد کلام آقایمان افتادم، آنجا که فرمودند: چقدر سخت است، یک خانواده مفقودالاثر داشته باشد! آن خانواده‌ای که نمی‌داند، جوانش زنده است یا نه، برای آن ها هر شب مثل شب عملیات است.  و ما چه می‌دانیم شب عملیات یعنی چه! چه می‌دانیم انتظار یعنی چه! چه می‌دانیم مفقودالاثر یعنی که!  فقط می‌توانم بگویم:  تا کی دل من چشم به در داشته باشد ای کاش کسی از تو خبر داشته باشد!