مثل شهید رضا، جوانی که فقط اسمش "رضا "نبود، بسیجی دلاوری که در عملیات خیبر با رزم جامه شهادت راهی بهشت شد. عاشق امام رضا(ع) بود. این عشق هم چنان جانش را چراغانی کرده بود که از جنس نام خود شده بود؛ غلامرضا. هویتش، باورش، شخصیتش در اسمش تجلی یافته بود و هم با این نام "زندگی" می کرد. یعنی رفتارش عطر یافته از بهار کلمات صاحب نامش بود. عطری که یک قطره اش برای بهاری شدن هزار جان کافی است. چندی قبل که داشتم بحث صله رحم را در احادیث مولا امام رضا(ع) مطالعه می کردم ، یاد این بسیجی شهید جانم را مسجد یاد شهدا کرد چون او اهل "صله رحم" بود. هم به "ذی رحم خونی "بر اساس آموزه های رضوی رفتار می کرد و هم با "ذی رحم عقیدتی" برادری را تمام می کرد. یادم هست وقتی بین پدر و عموی شهید اختلافی کار را به قهر میان دو برادر کشانده بود از قضا وقتی غلامرضا رسید هر دو برادر حضور داشتند و او با احترام دست پدر را بوسید اما لب هایش برای دستان عمو بی تابی می کرد و دل و دیده اش هم پی لبخند عمو بود. اما می دانست اگر در حضور پدر قدمی به سوی عمو بردارد باعث دلخوری پدر خواهد شد که قرآن اورا از "اف" گفتن هم منع کرده است پس آنقدر ایستاد تا پدر – متوجه شد یا نه اما رفت – آن وقت با همه محبت و احترامش در آغوش عمو فرو رفت. این درسی شد برای هر کس که دید چون او هم احترام پدر را کامل به جا آورد و هم عمو را کامل حرمت نهاد. همین کار هم خاطره شد و بعد از شهادتش روضه پدر و عمویش شد که با یادآوری آن روز و آن کار به باران می نشستند. حالا من هم دارم به احترام شهید"غلامرضا زنگوئی" این حدیث امام رضا(ع) را برایتان می خوانم که فرمود ؛ پدرم علی بن ابی طالب از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده است: هرکس یک چیز را برای من ضمانت کند من چهارچیز را برای او ضمانت می کنم : با خویشاوندان خود رابطه داشته باشد تا خدا او را دوست بدارد، به او روزی فراخ دهد، عمر او را طولانی کند و او را به بهشتی که وعده داده است وارد کند.... این چهار چیز به بهترین وجه روزی رضای ما شد. یعنی آنقدر خدا او را دوست داشت که برای خودش انتخابش کرد. اورا چنان روزی فراخی قسمت شد که جز بر سفره حضرت کریم مقدور نیست. طول عمرش را هم به جاودانگی در بهشت رساند و چهار وعده حضرت رسول ا...(ص) چنین محقق شد و خداوند خود نیز در آیه 169 آل عمران به گواهی آمد که؛ وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ"...بله بسیجی شهید غلامرضا زنگوئی که حدیث صله رحم را زندگی کرد، نامش هم آدم را به یاد حدیث می اندازد. یاد آیات الهی. چنین بود که خود هم به آیه تبدیل شد و در صحیفه شهادت ، کلمه جاودانه شد. خدا کند با خوانش این کلمات آیه شده ما هم بتوانیم بهشتی زندگی کنیم. آمین!