به گزارش حیات، لشکر 81 زرهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در حالیکه تعدادی از یگان هایش در مناطق مختلف منطقه غرب و شمال غرب در حال درگیری با ضد انقلاب داخلی بوده و از لشگر جدا شده بودند، به تدریج از آذر ماه 1358 گسترش پیدا کرده و حدود 600 کیلومتر از مرز را در این منطقه پوشش داده بود و از سوی دیگر، بر اساس طرح عملیاتی ابوذر که در خرداد 1359 توسط نیروی زمینی ارتش ایران تهیه شده بود، ماموریت داشتند، حرکت متجاوزین عراقی را به تاخیر انداخته و در مقابل دشمن به دفاع بپردازند. این ماموریت به همراه رزمندگانی از سپاه، عشایر منطقه و پشتیبانی هوانیروز و نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با موفقیت انجام شد و دشمن در ارتفاعات گاومیشان، کوره موش، قراویز، بازی دراز، تنگ حاجیان، چرمیان، داربلوط، بان سیران، کله جوب، سارات ها، تنگ بیجار، تنگ بینا، ذیل و کنجانچم( منطقه عمومی غرب) متوقف گردید، ماموریت مذکور در حالی انجام شد که کاهش استعداد پرسنلی ناشی از تقلیل خدمت وظیفه و تلفات ناشی از شرکت در عملیات توسعه پدافند داخلی ایران بسیار چشم گیر بود. ارتش عراق نیز با یک لشگر زرهی و یک تیپ پیاده کوهستانی در این منطقه، تجاوز خود را آغاز نموده و تلاش کرد تا قصر شیرین، سر پل ذهاب و گیلانغرب را در خاک ایران تصرف نموده و در زمین های مناسب، پدافند کند که این نقشه با تلاش غیور مردان دلاور ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیمه کاره ماند و تنها بخشی از اهداف مورد نظر عراقی ها به تصرف آن ها درآمد و از دستیابی به همه اهداف تعیین شده خود، بازماندند. در نتیجه، یک گردان تانک از لشگر 6 زرهی عراق به میزان 40 درصد منهدم شد و گردان یکم تیپ 22 لشکر 8 پیاده کردستان عراق نیز به میزان 20 درصد تلفات را متحمل شدند و در نهایت شهر های خسروی،قصرشیرین و قسمتی از دشت ذهاب و ارتفاعات منطقه در خاک ایران در پنج روز اول نبرد توسط عراق به تصرف نیروهای دشمن درآمد.