رستم ، کاوه، سیاوش، اسفندیار، بهمن و... نام هایی شوق برانگیز و پر احترامند نزد ما اما ما فقط در تاریخ های دور به دنبال اسطوره و اسوه نباید بگردیم که در دیروزی نه چندان دور و دیر هم نسل رستم را در هیمنه همت و باکری و آبشناسان و منفرد نیاکی و کشوری و شیرودی با هزار افتخار می نگریم و رزم رستم با دیو دو سر را در عملیات کربلای 5 و رزم ایرانیان با اژدهای هزار سر کفر جهانی باز سازی می کنیم و هر رزمنده ما در قامت قهرمان ظاهر می شود و ملت نیز، قدر قهرمانانش را می داند.... این جمله این روز ها بارها در ذهنم نقش می بندد وقتی بر درو دیوار شهر تصاویر "جاوید مردان" شهید را می بینم. وقتی مشاهده می کنم در گوشه گوشه ایران جلسات متعددی به یاد قهرمانان واقعی تاریخ کشور برگزار می شود. وقتی در این جلسات چشم آدمی به جمال نورسته هایی روشن می شود که از شهیدان فقط خاطره ای شنیده اند و با همان "خاطرات نورانی " خود را از افتادن در "خطرگاه ظلمت" می رهانند . این روزها که مصادف است با سالگرد عملیات تاریخی و البته تاریخ ساز کربلای 5 ،در همین شهر امام رضا، مشهد مثل همه جای ایران،به احترام شهیدان بر خاسته است. یک سو بچه های تخریب و ادوات و گردان های عملیاتی با برگزاری محفل عشق ، یاد های رفته را در قاب یادگاری خاطرات باز می گویند و در گوشه ای دیگر از شهر، مردم به عظمت "مردانی از جنس آینه و آهن"، جلسه می گیرند تا در وادی شناخت آن مردان مرد ، برخیزند. مردانی که هر کدام به حقیقت در اندازه یک "الگو" برای زندگی همیشه بودند چراکه "همیشه" انسان به خوبی محتاج است و جامعه نیز به محورهای نیکی نیاز دارد و اگرچه زمان در گذر است و سال ها به سده ها و قرن ها بدل می شود اما خوبی ، اما صداقت، اما مهربانی، اما دفاع از وطن، اما مروت در برابر حتی دشمن، اما ایثار ، اما جانبازی و... همیشه "بی بدیل" می مانند و مردمانی که از این خصلت های ناب ،سرشارند همیشه اسوه ای برای زندگی بهتر هستند.... دوباره در شهر می چرخم و سیمای یک "قهرمان پهلوان" در نگاهم قاب می شود، مردی به جاودانگی شهید علی اصغر حسینی محراب که در تراز قهرمانی و شجاعت و در ساحت پهلوانی و فتوت از نام آوران بود. مردی که باور دارم می شود از زندگی او فیلم های اثر گذار ساخت و از آن در "ساخت" ذهن و فکر نسل نو، نقش های ماندگار زد. حق هم همین است، باید رسانه تلویزیون و سینما را به یاری خواست تا در خدمت مفهوم متعالی شهادت با ساخت آثار فاخر در باره قهرمانان واقعی ملت، قرار بگیرند و به کشور ، تاریخ، تربیت و اخلاق ادای دین کنند. "به کبودی یاس" و "شور شیرین" قدم های اولیه بود در باره شهید برونسی و شهید کاوه، وقدم های مانده فراوان داریم و مردی چون حسینی محراب با جاذبه های جوان پسند و اثرگذار می تواند از اولین پیشنهادها برای فیلم و سریال باشد و یا بابا نظر، مرد 160 ترکشی ایران که اگر شاهکار او در طراحی عملیات دو نفره و شکار سرهنگ جشعمی نبود ، معلوم نبود "دوئیجی " سقوط کند تا پرچم پیروزی ، به دست ما بیفتد هم می تواند یک شخصیت ویژه برای یک فیلم و سریال باشد و دیگر شهدا و حتی تاریخ لشکر های عملیاتی و از همه مهمتر عملیاتی به بزرگی کربلای 5 ظرفیت و ظرافت های بسیاری برای تبدیل شدن به سریال های ماندگار دارد. عملیاتی که دنیا را به این نتیجه رساند که جنگی که می پنداشتند طرف پیروز نخواهد داشت می تواند پیروز داشته باشد و نام پیروز هم قطعا جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. این درک درست دنیا بود از عملیات کربلای 5 که در 19 دی آغاز شد اما در مراحل چند گانه دهها روز طول کشید و ماشین جنگی صدام را به گل نشاند. باری این عملیات تاریخ ساز را حقی است بر رسانه های تصویری، حقی است بر سینما . امید واریم این حق اگرچه تا کنون ادا نشده است ، لا اقل قضا شود....   غلامرضا بنی اسدی