به گزارش حیات، با وجود شکست شاه در ماجرای انجمن های ایالتی و ولایتی، فشار آمریکا برای انجام اصلاحاتِ مورد نظر ادامه یافت. شاه در دی ماه 1341 اصول ششگانه اصلاحات خویش را برشمرد و خواستار رفراندوم شد. بر اثر اصرار و مقاومت امام خمینی (ره) قرار شد مراجع و علما مخالفت با رفراندوم را صریحاً اعلام و شرکت در آن را تحریم کنند. حضرت امام بیانیه ای کوبنده در دوم بهمن 1341 به جمعی از متدینین تهران جهت افشای ماهیت رفراندم شاه صادر کرد. متعاقب آن بازار تهران تعطیل شد و مأمورین پلیس به تجمع مردم حمله بردند. دو روز بعد رفراندوم غیرقانونی در شرایطی که بجز کارگزاران رژیم کسی دیگر در آن شرکت نداشت، برگزار شد. امام اعلامیه ای بسیار تند و در عین حال مستدل تنظیم نمود که به اعلامیه 9 امضایی معروف و منتشر گردید و در آن ضمن برشماری اقدامات خلاف قانون اساسی شاه و دولت دست نشانده وی، سقوط کشاورزی و استقلال کشور و ترویج فساد و فحشا به عنوان نتایج قطعی اصلاحات شاهانه پیش بینی شده بود. با پیشنهاد امام خمینی عید باستانی نوروز سال 1342 در اعتراض به اقدامات رژیم تحریم شد. در اعلامیه حضرت امام پیام به علما و روحانیون - اعلام عزای عمومی در نوروز از انقلاب سفید شاه به انقلاب سیاه تعبیر و همسویی شاه با اهداف آمریکا و اسرائیل افشا شده بود. دو روز بعد از اعلام عزای عمومی در جریان اجتماع روحانیون و طلاب در مدرسه فیضیه قم، مأموران رژیم در لباس مردم با چاقو و چماق به طرفداری از شاه وارد مدرسه شده و شعار سر دادند و با شروع مقابله با روحانیت و مردم، کارنامه سیاهی را برای خود رقم زدند. رژیم پهلوی که قدرت تصمیم‌گیری را از دست داده بود، در اقدامی ناشیانه در سوم خرداد 1342 چند مقاله سفارشی را به مطبوعات داد که ماهیت آن ابقای سلطنت به دلیل توجهات ذات اقدس الهی و معجزاتش بود. با چاپ این مطالب، اوضاع به مرحله‌ای رسید که تعداد بیشتری از مردم در مقابل رژیم قرار گرفتند. در پی این اتفاقات، سران رژیم طی جلسه ای تصمیم به دستگیری و محاکمه امام خمینی گرفتند. سیر اشتباهات رژیم یکی پس از دیگری ادامه داشت و بزرگترین آن در سحرگاه روز 15 خرداد 42 برابر با 12 محرم 1383 و با دستگیری آیت‌ا... خمینی اتفاق افتاد. چند ساعت بعد، خبر دستگیری به همه ایران رسید. تا ساعت 10 در شهرهای مختلف کشور قیام عمومی شکل گرفت و به مأموران رژیم در اشتباهی دیگر دستور تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان داده شد. این اشتباهات زمانی به فاجعه تبدیل شد که محمدرضا پهلوی اقدام به تبعید امام خمینی در آبان سال 1343 کرد. اقدامی که منجر به شکل‌گیری قیامی شد که پایان آن فروپاشی سلسله پهلوی، بازگشت امام و پیروزی انقلاب اسلامی شد. امام خمینی(ره) از سیزده آبان سال 1342 تا دوازده بهمن سال 1357، یعنی حدود چهارده سال را در حبس و تبعید به سر برد. در آن زمان، شاه و آمریکا هیچ گاه پیش بینی نمی کردند که او روزی پیروزمندانه به ایران باز گردد و رژیم شاهنشاهی را از بن برکند. انتشار خبر بازگشت حضرت امام به ایران (30 دی 1357) پس از خروج شاه در 26 دی 1357، امام در پیامی کوتاه خطاب به خبرگزاری های جهان اعلام کرد که در اولین فرصت به ایران باز می گردند. با اعلام این خبر، شادی و شعف فراوانی در میان مردم ایران به وجود آمد. از طرف دیگر، اعلام تصمیم قطعی امام برای بازگشت به ایران، عوامل رژیم شاه را دچار بحران و اضطراب شدیدی کرد. تشکیل کمیته استقبال (3 بهمن 1357) با حتمی شدن بازگشت امام و مشخص شدن روز ورود ایشان، نیروهای انقلاب به منظور مقدمات ورود امام به فکر سازماندهی امور افتادند لذا کمیته‌ای را تأسیس کردند که به «کمیته استقبال» از امام معروف گشت که مهم‌ترین وظیفه این کمیته، تهیه برنامه استقبال و برنامه‌ریزی برای اجرای آن بود و حساس‌ترین بخش این برنامه نیز حفظ امنیت جانی امام در فرودگاه و در طول مسیر حرکت ایشان از فرودگاه تا بهشت زهرا بود. بنابراین با توجه به حساسیت های موجود، جمعی از روحانیون و انقلابیون تصمیم گرفتند، جلسه ای ترتیب دهند تا اعضای ستاد مرکزی کمیته استقبال از حضرت امام (ره) انتخاب شوند که در نتیجه ی آن، مسئولیت تشکیل کمیته استقبال به آقایان آیت‌ا... مرتضی مطهری، آیت ا... دکتر محمد مفتح، آیت‌ا... فضل‌ا... محلاتی، هاشم صباغیان، اسدا... بادامچیان، کاظم سامی، حسین شاه حسینی، علی دانش منفرد و تهرانچی واگذار شد. پس از معرفی این افراد، اعضای جلسه‌ای در تاریخ اول بهمن به صورت رسمی در مدرسه رفاه تشکیل دادند و در این جلسه آیت‌ا... شهید مرتضی مطهری به عنوان رییس کمیته استقبال از امام خمینی انتخاب شد و آقای صباغیان به عنوان معاون کمیته برگزیده شد. سپس بعد از آن شاخه‌ها و گروه‌های کاری کمیته کمیته تشکیل شد که شامل گروه‌های؛ تبلیغات، انتظامات، تدارکات مالی، ‌برنامه ریزی و تشریفات، برنامه ریزی داخلی و پذیرایی، روابط عمومی، اطلاعات، درب ورودی و دو واحد به صورت واحد شهرستان‌ها و واحد خبرنگاران داخلی و خارجی ترسیم و طراحی گردید. مسوولیت حفاظت از حضرت امام و نیز کنترل مسیر امام از فرودگاه تا بهشت زهرا و مدرسه رفاه و علوی، نیز به انتظامات کمیته استقبال واگذار شد و آنان هم شهید بروجردی را به عنوان فرمانده گروه و تیم حفاظت از امام برگزیدند. کمیته استقبال همه چیز را برای آمدن باشکوه امام (ره) به وطن فراهم کرده بود. همه چیز آماده بود تا حماسه‌ای رقم بخورد و خون جوانان دلیر ایرانی و سال‌ها مبارزه و مقاومت در راه آزادی و استقلال به ثمر برسد. بسته شدن فرودگاه مهرآباد به دستور بختیار برای جلوگیری از ورود امام خمینی (4 بهمن 1357) با خبر تشکیل کمیته استقبال که حاکی از بازگشت قطعی حضرت امام خمینی(ره) به کشور بود، دولت بختیار، برای جلوگیری از ورود امام، به کلیه شرکت‏های هواپیمایی بین المللی اعلام کرد که به تهران پرواز نکنند. علاوه بر این به دستور بختیار، تعداد زیادی تانک و زره‏پوش در فرودگاه مهرآباد تهران مستقر شدند تا از ورود امام به میهن اسلامی جلوگیری نمایند. همچنین کلیه فرودگاه‏های کشور برای سه روز بسته اعلام شد و در نتیجه، نزدیکان امام اعلام کردند، به مناسبت بسته بودن فرودگاه‏ها، سفر امام به تهران، دو روز به تعویق افتاد. عکس‏العمل مردم در برابر این عمل بختیار به حدی شدید بود که دستور بختیار در ظرف چند روز لغو شد. خشم ملت و تحصن روحانیون در مسجد دانشگاه تهران در اعتراض به بستن فرودگاه‏های کشور (8 بهمن 1357) با انتشار خبر بسته شدن فرودگاه ها و جلوگیری دولت بختیار از ورود حضرت امام به کشور، مردم با تظاهرات و راه پیمایی های خود، به اقدام دولت اعتراض کردند. همه افسران نیروهای سه گانه در پایگاه های خود در تهران، اصفهان، کرمانشاه، دزفول، همدان و بوشهر اعتصاب کردند و سپس به صفوف تظاهرکنندگان معترض پیوستند. در تهران، سیل جمعیت تظاهر کننده به سوی فرودگاه مهرآباد به راه افتادند. همچنین حدود چهل نفر از روحانیون مبارز و انقلابی، در مسجد دانشگاه تهران تحصن کردند و شرط پایان این تحصن را بازگشت حضرت امام عنوان نمودند. حضرات آیات سید محمد حسینی بهشتی، مرتضی مطهری، عطاءا... اشرفی اصفهانی، سید محمود طالقانی، محمدجواد باهنر، سید علی خامنه‏ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، محمد امامی کاشانی، محمد یزدی، علی مشکینی، محمد صدوقی و... از جمله متحصنین بودند. این تحصّن مورد حمایت و استقبال شدید مردم و مراجع تقلید واقع شد و در نهایت شرایطی را به وجود آورد که بالاخره دولت بختیار را مجبور ساخت به بستن فرودگاه‏ها پایان بخشد و اجباراً قدمی دیگر به عقب رود. شاپور بختیار در مصاحبه‌ای مطبوعاتی اعلام کرد تا چند ساعت دیگر فرودگاه مهرآباد تهران باز خواهد شد. او گفت: «با صدای بلند اعلام می‌کنم که حضرت آیت‌ا... هر وقت میل داشته باشند می‌توانند به کشور بازگردند.» انتهای پیام/