به گزارش حیات؛ امروز 15 دی مصادف با شهادت دو تن از رزمندگان دلیر دفاع مقدس شهید محمد تقی هاشمی نسب و شهیدشهید سید علیرضا یاسینی  است. به همین بهانه گذری کوتاه بر زندگی ایشان داریم. که مختصری از زندگی ایشان در ادامه می آید. شهید محمد تقی هاشمی نسب محمد تقی هاشمی نسب در سال 1335 در خانواده ای روحانی و عالم خیز در شهرستان بهشر دیده به جهان گشود. وی در جریان انقلاب در راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت می‌کرد و به همراه دیگر برادرانش اعلامیه های امام را پخش می کرد و زمانی که حضرت امام به ایران آمدند به ‌خاطر اینکه امام و مقتدای خویش را از نزدیک ببیند، لباس روحانیت یکی از دوستانش را پوشید و با تعدادی از علما به تهران و نزد امام رفت و مولای خویش را از نزدیک دید؛ چرا که تمام جان و هستیش امام بود و انقلاب؛ با شروع جنگ هم خود را به جبهه‌ها رساند و در 15 فروردین سال 65 در عملیات والفجر 8 به دیدار معبود شتافت.  همسرش شهید هاشمی نسب می گوید: شهید محمد تقی شهادت را حد کمال یک انسان می‌دانست و واقعاً برای رسیدن به این مرحله تلاش می‌کرد، رفتن به جبهه را فریضه می‌دانست و به همه توصیه می‌کرد که برای یک‌بار هم که شده به جبهه بروند، وقتی می‌خواست بچه‌ها را برای شهادتش آماده کند، داخل اتاق دراز کشید و به‌گونه‌ای که بچه‌ها فکر کردند او واقعاً شهید شد، وقتی نسبت به این رفتارش اعتراض کردم گفت می‌خواهم وقتی که بچه‌هایم بعد از شهادتم مرا می بینند، ترسی از آن نداشته باشند و اینگونه بچه‌ها را برای نبودنش آماده می‌کرد.‏  شهید محمد تقی هاشمی نسب در بخشی از وصیت خود به موضوع وحدت اشاره و تاکید کرده است: "وحدت را فراموش نکنید و دست در دست یکدیگر همه با هم برادری کنید."  شهید سید علیرضا یاسینیسید علیرضا یاسینی در سال ۱۳۳۰ در شهرستان آبادان دیده به جهان گشود. وی در سال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه خلبانی نیروی هوایی شد و پس از گذراندن دوره مقدماتی پرواز با هواپیمای اف-۳۳ برای تکمیل دوره تکمیلی به کشور آمریکا رفت.  پس از بازگشت به ایران با درجه ستوان دومی در پایگاه ششم شکاری بوشهر مشغول خدمت شد.  یاسینی با شروع جنگ تحمیلی از جمله خلبانانی بود که در عملیات ۱۴۰ فروندی در حمله به خاک عراق نقش مهمی ایفا کرد. وی به علت شایستگی‌های نشان‌داده در ۱۰ اسفند ۱۳۷۲ به سمت رئیس ستاد و معاون هماهنگ‌کننده نیروی هوایی ارتش ایران منصوب شد و تا هنگام شهادت این سمت را بر عهده داشت.  شهادت و پرواز ابدی:  در تاریخ 15/10/73 در ساعت 30/6 صبح هواپیمای جت استار حامل فرماندهان ارشد نیروی هوایی (شهید منصور ستاری، شهید یاسینی و شهید مصطفی اردستانی) از تهران به سمت کیش پرواز کرد تا فرماندهان در جلسه شورای هماهنگی نیروی هوایی در کیش شرکت کنند.  بعداز ظهر قرار می شود که هواپیما قبل از عظیمت به تهران، در پایگاه هوایی اصفهان توقفی کوتاه نماید. بعد از بازدیدی کوتاه از این پایگاه، هواپیما در ساعت 30/8 شب آماده پرواز به سمت تهران می شود و پس از دقایقی هواپیما به پرواز درمی‌آید.  ناگهان در ساعت 42/8 شب از سوی خلبان اعلام می شود که به علت بازشدن پنجره کابین خلبان، هواپیما مجبور به فرود اضطراری می باشد. لحظاتی بعد هواپیما در حال گردش برای نشستن بر روی باند در 64 کیلومتری جنوب پایگاه اصفهان، سقوط می کند و چراغ زندگی سید علی رضا یاسینی برای همیشه خاموش می شود و او به درجه رفیع شهادت نائل می آید.  شهید یاسینی در زمان شهادت 43 سال داشت و از وی سه فرزند پسر و یک دختر به یادگار مانده ولی یاد و خاطره دلاوری ها و رشادت هایش، هیچگاه از ذهن مردم ایران و کارکنان نیروی هوایی ارتش، پاک نخواهد شد.  وی پس از امیر سرتیپ محققی بیشترین ساعت پرواز (2759 ساعت) را با فانتوم داشت و همچنین پایگاه ششم شکاری بوشهر به نام این بزرگوار مزین شده است.  خانواده یاسینی یک شهید و یک جانباز را نیز تقدیم انقلاب اسلامی کرده است. شهید رضا یاسینی که در سن 17 سالگی در تنگه چزابه به شهادت رسید و عباس یاسینی که جانباز قطع عضو می باشند.  شهید یاسینی از نگاه مقام معظم رهبری:  شهید یاسینی مردی مومن بود پرتلاش بود صادق بود صمیمی بود  مقام معظم رهبری در مراسم این شهید بزرگوار در وصف او فرمودند: فقدان بزرگی بود؛ نه فقط برای شما برای من هم این طور بود. ولی خب چاره ای نیست باید تحمل کرد. شهید یاسینی مردی مومن بود، پرتلاش بود، صادق بود، صمیمی بود و خود همین‌ها موجب شده بود که به ایشان امیدوار باشم. در این حوادث سخت است که جوهر ما آشکار می‌شود و نیروها و توانایی های درونی ما آشکار می‌شود.  مقام معظم رهبری در جمع خانواده این عزیز نیز فرمودند: من به شهید یاسینی خیلی امیدوار بودم من همین حالا به ایشان (سرتیپ بقایی فرمانده سابق نیروی هوایی ارتش) می‌گفتم خیلی به این جوان امید داشتم برای آینده، ولی حالا خداوند متعال این جوری مقدر کرده بود، چاره‌ای نیست باید تحمل کرد و این تقدیرات الهی است.  بخشی از وصیت‌نامه شهید یاسینی:  من یک خلبان هستم. سالها از بیت المال برایم هزینه کرده اند تا به اینجا رسیده ام. حال وظیفه دارم که دینم را ادا کنم. مگر نه اینکه همواره آرزو کرده ایم که ای کاش در واقعه عاشورا می بودیم و فرزند زهرا(س) را یاری می کردیم؟ اکنون زمان آن فرا رسیده و همگان مکلفیم که برای لحظه ای روح خدا را تنها نگذاریم. بنابرین از من انتظار نداشته باشید که بیش از این در کنارتان باشم. به یقین اجر شما نیز که به تربیت فرزندان و امور خانه همت می گمارید و زمینه را برای حضور بیشتر ما در صحنه فراهم می کنید نزد خدا محفوظ خواهد بود.  انتهای پیام/