به گزارش حیات، قدرت الله بهاری جانباز 60 درصد ارتش در عملیاتی در سوسنگرد، 21 عراقی را به اسارت خود درآورد و 6 تانک را به غنیمت گرفت. لشکر 92 زرهی اهواز طی نامه ای به نیروی زمینی ارتش در تهران، این اقدام را به شرح ذیل منعکس کرد: « قدرت الله بهاری در امر پاکسازی سوسنگرد از عناصر عراقی و در پی درگیری با 21 نفر از نیروهای دشمن موفق می شود 19 نفر از آنان را خلع سلاح و دستگیر کرده و دونفر را نیز زخمی کند. او همچنین توانسته است تعداد 6 عدد تانک و مقدار زیادی مهمات سلاح سنگین و تیربار را نیز منهدم کند. لذا لشکر 92 زرهی اهواز به منظور رشادت و از خود گذشتگی مشارالیه برای وی درخواست یک درجه ترفیع می نماید.» این جانباز دوران دفاع مقدس در گفت و گو با خبرنگار «حیات»، روایتی نو از این واقعه عظیم داشت که در ذیل می آید: 12 مهرماه 1359، پس از این که در سوسنگرد 21 نفر عراقی را اسیر کردیم، به دلیل تعداد کم نیروها و نبودن امکانات، بالگرد ما در یک کیلومتری سوسنگرد هلی برد کرده بود، اسرای عراقی را به مسجدی برده و منتظر بودیم تا از اهواز برای ما ماشین بفرستند.   اسرا و 28 نفر لباس شخصی را به استانداری برده که پس از محاکمه 7 نفر از آنها تبرئه و 21 نفر نیز به رگبار بسته شدند. از آن واقعه تا بیست و هفتم مهرماه با وجود جراحت های متعدد، عملیاتهای زیادی انجام دادم. ازآنجایی که شهید دکتر چمران در زمینه عملیاتهای چریکی فعالیت داشت، شب قبل از انجام هر عملیات چریکی، نزد او رفته و هماهنگی های لازم را انجام می دادم تا نیروهای ما و شهید چمران در یک میدان مشترک وارد نشده و با یکدیگر درگیر نشوند و در صورت نیاز نیز به یکدیگر کمک کنیم. ساعت هشت و نیم صبح روز 27 مهر 59 در پی یک درگیری با نیروهای دشمن موفق شدیم یک دستگاه تانک، یک دستگاه خودرو زرهی و یک دستگاه خودرو حامل مهمات را منهدم کنیم. کلیه افراد گروه با سلامت کامل جسمانی به کار خود پایان دادند، اما من که به دلیل شناسایی مؤثر بودن آتش خودی بر روی دشمن تا فاصله سیصد متری پیش رفته بودم، پس از درگیری انفرادی مورد اصابت گلوله دشمن قرار گرفته و از ناحیه پاشنه چپ و راست و دست راست مجروح شدم؛ بلافاصله از محل آتش دشمن خارج و به بیمارستان دکتر فاطمی منتقل و تحت درمان قرار گرفتم ولی به دلیل حضور در عملیات بیت المقدس دوباره به منطقه بازگشتم، هدف از این عملیات، آزادسازی جاده اهواز - خرمشهر و پادگان حمید و شلمچه و در نهایت آزادسازی شهر خرمشهر بود. این عملیات در ساعت 12 شب روز دهم اردیبهشت 1361 با رمز یا علی آغاز شد و من تا 17 اردیبهشت در این عملیات حضور داشتم و در این عملیات موفق به هدف قرار دادن یک بالگرد با به کمین نشستن دشمن شدم که این اقدام فیلمبرداری شده و در تلویزیون همیشه به هنگام شروع اخبار، سقوط این بالگرد نشان داده می شود. در نهایت از ناحیه شکم و کتف مجروح و قفسه سینه ، ریه و کبدم دچار پارگی شد و دیگر نمی توانستم به نبرد ادامه دهم. با ماشین حمل مهمات به عقب بازگشته و برای درمان به تهران آمدم و از آن پس با 60 درصد جانبازی تا پایان جنگ نتوانستم در میادین نبرد حاضر شوم. پایان پیام/