حیات

به گزارش خبرگزاری حیات، با حمله عراق در ۳۱ شهریور سال 59 به ایران اسلامی، عناصر تیپ ۳ زرهی لشکر ۹۲ اهواز، مستقر در پاسگاه صفریه و سوبله، نتوانستند حملات عراق را دفع کنند و به ناچار به عقب رانده شدند و در مقابل لشکر ۹ مکانیزه عراق کم کم به محور سوبله، تنگه چزابه و ارتفاعات ا... اکبر ‌رسید.عراقی‌ها موفق شدند روی رودخانه کرخه و رمیم پل شناور نصب کنند و به این ترتیب بستان به طور کامل سقوط کرد و عراقی‌ها از شمال و غرب وارد این شهر شهر شدند. آن‌ها با پیشروی در محور بستان – سوسنگرد این شهر را هم از سمت غرب مورد تهدید قرار دادند؛ علاوه بر این عراقی‌ها در جنوب کرخه و از محور نشوه، کوشک، طلائیه و جفیر وارد ایران شده و در این محور رو به شمال پیشروی کرده و به کرانه جنوبی کرخه کور رسیدند.عراقی ها با عبور از کرخه کور، به قصد تصرف حمیدیه و سوسنگرد در دو ستون پیشروی کردند، به حاشیه جنوبی حمیدیه و سوسنگرد رسیدند و پس از شکستن مقاومت مدافعان (پاسدار و ژاندارم )سو سنگرد را در ۶ مهر ماه سوسنگرد را اشغال کردند .فرماندهان عراقی اداره شهر اشغال شده سوسنگرد را به گروه "جبهه التحریر" سپردند، چهار روز بعد یعنی در 10 مهر ماه سال 59 رزمندگانی از سپاه اهواز به فرماندهی "علی غیوراصلی" شهر را آزاد کردند و جبهه التحریر را بیرون راندند؛ پیشروی عراقی‌ها به سوی اهواز ادامه یافت تا این که پاسداران اهواز، شب هنگام ۹مهر 59 با شبیخون به عراقی‌ها، قوای ارتش عراق را مجبور به عقب نشینی کردند و با همکاری هوانیروز و دیگر نیروهای ارتش تعقیب عراقی‌ها ادامه یافت، طوری که در 10 مهر ماه سال 59 سوسنگرد آزاد شد.عراق حملات مجدد خود را از ۱۷مهر ماه سال 59 در این منطقه از سر گرفت و چهار روز بعد در ۲۱ مهر سال 59 شهر بستان هم به اشغال عراقی ها درآمد و در ادامه 24 آذر سوسنگرد را از سه طرف به محاصره عراقی ها درآمد اما ۲۰۰ رزمنده مدافع شهر با مقاومت خود مانع سقوط شهر شدند (از افرادی که در این شهر باقی‌مانده بودند، رزمنده‌های آذربایجانی بودند که به خاطر همین در شهر تبریز بوستانی به همین اسم، نامگذاری شده است) ؛ دو روز بعد در ۲۶ آبان سال 59 رزمندگان ارتش، سپاه و ستاد جنگ‌های نامنظم (گروه شهید چمران) به کمک محاصره شدگان آمدند.*شرحی بر عملیاتعملیات سوسنگرد از عملیات جنگی ایران در جریان جنگ ایران و عراق بود. این عملیات در محور سوسنگرد به صورت نیمه‌گسترده در تاریخ 26/8/1359 به فرماندهی مشترک (ارتش، سپاه، ستاد نیروهای نامنظم) و با هدف نجات سوسنگرد از خطر سقوط حتمی انجام شد.این عملیات قرار بود با مشارکت پاسداران و تیپ ۲ لشکر ۹۲ زرهی خوزستان و نیروهای ستاد جنگ‌های نامنظم انجام شود. کلیه هماهنگی‌ها برای انجام عملیات و نجات مدافعان توسط حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای و شهید چمران انجام گرفته بود و قرار بود فردا صبح نیروی اصلی عملیات که همان تیپ ۲ زرهی ۹۲ بود، حمله خود را به سوسنگرد آغاز کنند که شب ساعت حدود ۱۲ شب فرمانده لشکر ۹۲ زرهی امیر سرتیپ غلامرضا قاسمی‌نو در تماس تلفنی با حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای اظهار داشت که فرمانده نیروی زمینی ارتش، تیمسار ظهیرنژاد اظهار داشته که تیپ ۲ نباید در عملیات شرکت کند و چون احتمال انهدام تیپ وجود دارد به دستور بنی‌صدر از شرکت در این عملیات خودداری کند. با این دستور، عملاً عملیات لغو می‌شد و سوسنگرد نیز سقوط می‌کرد و تمام مدافعان به شهادت می‌رسیدند. بلافاصله حضرت آقا در تماس تلفنی این مسأله را با حضرت امام در میان می‌گذارند و امام هم می‌فرمایند تیپ باید شرکت کند و نیازی به اجازه بنی‌صدر نیست. حضرت آقا هم فوراً نامه‌ای به فرماندهی لشکر۲ زرهی می‌نویسند که تیپ باید در عملیات شرکت کند و هرکس از این دستور سرپیچی کند مسئول است، شهید چمران نیز در زیر نامه، متنی را اضافه می‌کند با این مضمون که اگر تیپ فردا عمل نکند ۵۰۰ نفر از مدافعان فردا به شهادت می‌رسند و اگر من زنده باشم با مسئول متخلف برخورد خواهم کرد. از آن طرف فرماندهی متعهد لشگر ۲ هم که علاقه خاصی به رهبر معظم انقلاب داشتند تیپ را در حالت آماده‌باش قرار می‌دهند و فردا صبح عملیات به فرماندهی شهید چمران و امیر قاسمی‌نو در مورخه 59/8/26 آغاز می‌شود و با حمایت چند فروند بالگرد توپدار کبری محاصره سوسنگرد شکسته می‌شود.در این عملیات که شهید چمران در خط مقدم شرکت داشتند از ناحیه پا به شدت مجروح می‌شوند و یکی از محافظانش هم به شهادت می‌رسد ولی شهید چمران با کشتن راننده یک کامیون عراقی و به همراه دیگر محافظش با کامیون به عقب برمی‌گردند و شهید چمران را برای مداوا به تهران منتقل می‌نمایند. این عملیات با فرماندهی مستقیم حضرت آقا و شهید چمران با موفقیت به پایان می‌رسد و سوسنگرد برای همیشه آزاد می‌گردد. مناطق مرزی بستان و چزابه در اشغال دشمن باقی می‌ماند تا این‌که عملیات طریق‌القدس در نیمه شب دی ماه سال ۶۰ به فرماندهی شهید سپهبدعلی صیاد‌شیرازی به اجرا درآمد و۶۵۰کیلومترمربع از سرزمین‌های جمهوری اسلامی ایران و مناطق بستان و چزابه آزاد گردید و برای اولین‌بار نیروهای جمهوری اسلامی ایران به مرزهای بین‌المللی رسیدند.این پیروزی بزرگ نتیجه قطعی یک همکاری و هماهنگی نزدیک بین نیروهای ارتشی و مردمی (سپاه و نیروهای چریک) بود. و هیچ یک به تنهایی قادر نبودند که چنین موفقیتی را تأمین کند. ارتش بدون نیروهای مردمی، آن قدرت و جسارت حمله را نداشت، بخصوص آن که نیروهایش کمتر از دشمن بود، و نیروهای مردمی نیز بدون پشتیبانی ارتش، و وجود توپخانه و هیبت تانک‏های ارتش در پشت، هیچ‏کاری نمی‏توانستند انجام دهند، و بدون نتیجه متلاشی می‏ شدند. این وحدت بین ارتش و مردم، کارآیی هر یک را چندین برابر می‏ کرد، و تجربه ه‏ای جدیدی را در جنگ‏های کلاسیک و چریکی به دنیا ارائه می‏داد.از تلفات رژیم بعثی عراق در عملیات آزادسازی سوسنگرد که ایران با ۶ گردان پیاده و زرهی و عراق با ۸ گردان پیاده و زرهی شرکت داشت، می توان به کشته شدن ۷۹۵ نفر از نیروهای عراقی اشاره کرد.پیروزی سوسنگرد، درسی عبرت‏ آموز برای ملت ما و شکستی تعیین‏ کننده برای دشمن بود.منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/