به گزارش خبرگزاری حیات، شهید اندیشمند و نامدار نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی «سید علی اقبالی دوگاهه»، در هفتم مهرماه 1326 در محله دوگاهه، واقع در پایین‌بازار رودبار، در خانواده‌ ای مذهبی و متدین به دنیا آمد.وی پس از گذراندن دوران کودکی، برای ادامه تحصیل به تهران رفت و در دبیرستان امیرکبیر به ادامه تحصیل پرداخت و توانست از این دبیرستان مدرک تحصیلی دیپلم را اخذ کند. شهید اقبالی دوگاهه در 13 آذرماه 1346 به استخدام نیروی هوایی درآمد و پس از طی آموزش‌های نظامی و موفقیت در آزمون‌های زبان انگلیسی، مهارت‌های فنی و تخصصی، برای تکمیل دوره خلبانی و پرواز با هواپیماهای پیشرفته جت شکاری، به همراه دو تن از دانشجویان به پایگاه هوایی ویلیامز واقع در شهر فنیکس ایالت آریزونای آمریکا اعزام شد. وی پس از بازگشت از این دوره آموزشی، در چهارم بهمن 1348 به عنوان افسر خلبان شکاری تاکتیکی فعالیت خود را آغاز کرد. اقبالی ‌دوگاهه در سال 1354 ازدواج کرد و ثمره این ازدواج یک پسر به نام «افشین»، یکی از پزشکان حاذق کشور و از افتخارهای ایران اسلامی است.اقبالی عاشق پرواز بود و در تمامی ادواری که در نیروی هوایی مسئولیت‌هایی مهم بر عهده داشت، هرگز از فعالیت‌های پروازی دور نشد . جرأت و جسارت در پروازهای عملیاتی، از وی استادی ماهر و برجسته ساخته بود.وی به دلیل آگاهی‌های بالای علمی، مهارت فنی و تخصصی در پروازهای تاکتیکی و عملیاتی، توانست در کمترین زمان به سطح لیدری ارتقا یابد. او در پایگاه‌های بوشهر، دزفول، تبریز و ستاد نیروی هوایی تهران، مسئولیت‌هایی مختلف را برعهده گرفت و صاحب پست‌های راهبردیِ معلم خلبانی، رئیس شعبه اطلاعات و عملیات فرماندهی گردان 23 شکاری و افسر ناظر اجرای طرح‌های عملیاتی معاونت طرح و برنامه نهاجا گشت. با پیروزی انقلاب اسلامی، شهید اقبالی دوگاهه به مدتی کوتاهی از نیروی هوایی دور شد، اما با آغاز جنگ عراق علیه ایران، داوطلبانه به نیروی هوایی بازگشت و با انجام پروازهای شناسایی و آموزشی، فعالیت‌های خود را آغاز کرد.وی یکی از جوان‌ترین استادان خلبان شکاری در عملیات 140 فروندی نیروی هوایی جمهوری اسلامی بود و در آغاز جنگ، لیدر دسته پروازی چهار فروندی به شمار می‌رفت.بی تردیدسرلشکر خلبان شهید علی اقبالی دوگاهه، جوان‌ترین استاد خلبان نیروی هوایی ارتش است که در سن 25 سالگی استاد خلبان و در 27 سالگی با درجه سرگردی جزو افسران ارشد نیروی هوایی ارتش ایران شد.وی با بیش از ۳ هزار ساعت پرواز عملیاتی و آموزش خلبانی به ده‌ها دانشجوی جوان خلبانی - که تعدادی از آنها همچون شهیدان سرافراز سرلشکر خلبان عباس بابایی و سرلشکر خلبان مصطفی اردستانی به مقام والای شهادت نائل گردیده‌اند و یا به رده‌های ارشد فرماندهی نیروی هوایی رسیده اند- کارنامه درخشان و پرافتخاری در طول عمر کوتاه و پربرکت خود به جای گذاشت.این شهید بزرگوار فردی به تمام معنا صمیمی و مهربان بود. انسانی فروتن و خویشتندار، گشاده رو، متین، آراسته ، با اخلاق نیکو و منش والای انسانی که در نگاه اول، هر کس را شیفته خود می‌ ساخت.او دارای روحی بلند بود که علاقه خاصی به قرائت قرآن مجید داشت و در فواصل زمانی معینی، کل قرآن را دوره می‌کرد. او خلبانی جوان با دانش و معلومات فوق‌العاده گسترده بود که به تمام موضوعات و قوانین پروازی اشراف کامل داشت. با وجود تعدد منابع دانش پروازی و منابع تخصصیِ دانش پرواز، به ویژه آیین نامه‌ها و دستورالعمل های نیروی هوایی، او به گونه ای خارق‌العاده‌ به این منابع احاطه داشت به نحوی که در مواردی در مناظره‌ها مشاهده می‌شدکه با قید عنوان آیین نامه، صفحه و پاراگراف را دقیقا ذکر می‌کند!به علت توانایی‌های بالایی که در امور فنی و پروازی داشت، در بسیاری از موارد مورد مشورت همکاران و فرماندهان قرار می‌گرفت و تحلیل‌های وی همواره صائب تلقی می شد. این امر موجب گشته بود که او از احترام خاصی در نزد فرماندهان نیرو، مخصوصاً شهید سرلشگر جواد فکوری فرمانده وقت نیروی هوایی، برخوردار باشد.او طی خدمت در ستاد، طرح های استراتژیک و تاکتیکی ویژه ای را علیه تمامی نقاط حساس و حیاتی دفاعیِ دشمن طراحی کرده بود. شهید اقبالی در حالی که یک نیروی ستادی بود و می توانست حتی یک ساعت هم در کابین جنگنده ننشیند، با شروع جنگ و حمله عراق به ۱۵ پایگاه نیروی هوایی، بلافاصله خودش را به پایگاه تبریز رساند که در آن هنگام، این پایگاه در طرح کلان نیروی هوایی، مسئول بخش هایی از خاک عراق نظیر کرکوک، موصل و اربیل بود.اقبالی‌دوگاهه در یکم آبان‌ماه 1359، زمانی که لیدری یک دسته دو فروندی از هواپیماهای اف-5 را به عهده داشت، در یک مأموریت برون‌مرزی، با هدف بمباران یکی از سایت‌های راداری موصل، به همراه همرزم خلبانش از زمین برخاست و پس از رسیدن به منطقه و عدم مشاهده هدف، بلافاصله به سوی هدف ثانویه- که پادگان العقره در حوالی پایگاه هوایی کرکوک عراق بود- تغییر مسیر داد و در ساعت تعیین شده، روی هدف ظاهر شد و مأموریت خود را به گونه ای موفقیت آمیز به انجام رساند. در پایان این عملیات موفقیت‌آمیز، رادار راهبردی دشمن، پرنده آهنین شهید اقبالی را نشانه رفت و هواپیمای وی به شدت مورد اصابت موشک قرار گرفت.پرنده زخمی که خلبان جوان، آن را به زحمت به 30 کیلومتری شرق موصل نزدیک مرز ایران رسانده بود، سقوط کرد . اقبالی دوگاهه با چتر نجات هواپیما را ترک کرد و به اسارت دشمن بعثی درآمد.شهید اقبالی دوگاهه توسط عناصر مزدور رژیم بعث عراق با بی‌رحمانه‌ترین وضعیت به شهادت رسید. این جنایت به حدی وحشیانه بود که رژیم بعثی در تلاشی بی‌ فرجام خود برای سرپوش گذاشتن بر این جنایت هولناک، تا سال‌ها از اعلام سرنوشت آن شهید مظلوم خودداری می‌کرد و در مدت 22 سال هیچ‌گونه اطلاعی از سرنوشت وی موجود نبود.در خرداد سال 1370،طبق گزارش‌های موجود عملیاتی و اطلاعاتی و نامه ارسالی کمیته بین‌المللی صلیب سرخ جهانی مبنی بر شهادت ایشان و اظهارات دیگر اسرای آزاد شده و خلبانان اسیر عراقی، شهادت خلبان علی اقبالی دوگاهه محرز اعلام شد. دشمن بعثی عراق بخشی از پیکر مطهر شهید اقبالی دوگاهه را در گورستان محافظیه نینوا و بخش دیگر را در قبرستان زبیر شهر موصل به خاک سپرده بود که با پیگیری کمیته جستجوی اسرا و مفقودین و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ جهانی، به همراه دیگر خلبانان شهید نیروی هوایی، در پنجم مرداد سال 81 پس از 22 سال دوری از وطن، در بین حزن و اندوه یاران و همرزمان به میهن اسلامی بازگشت و در بهشت زهرا (س) تهران کنار دیگر همرزمان شهیدش آرام گرفت. منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/