به گزارش خبرگزاری حیات، در میان چهره‌های صدر انقلاب که در پرتوی نهضت امام خمینی(ره) نامشان بر سر زبان‌ها افتاد معدود اشخاصی را می‌توان یافت که همچون شهید رجایی در فاصله کوتاهی به اوج محبوبیت رسیده و به اندازه او مقبولیت پایدار و مردمی یافته باشند و سبک و سیاق وی در نحوه سلوک و مدیریت جامعه به عنوان شیوه‌ای بدیع و مطلوب وارد ادبیات سیاسی کشور شود. سخن در این است که چگونه یک نام از میان ده‌ها، بلکه صدها نامی که انقلاب اسلامی بر سر زبان‌ها انداخته است حداقل در مقطعی از تاریخ انقلاب پیشی می‌گیرد و نسبتی میان خود و جامعه برقرار می‌سازد که کمترین دستاورد آن جلب علاقه عمومی و کسب اعتماد کامل مردم است. برای یافتن پاسخ این پرسش بایستی به جوهره مردمی انقلاب اسلامی و آستانه تحول در نوع نگرش به نقش و حضور مردم در کلیه شئون اجتماعی در صبح انقلاب رجوع و درباره ویژگی‌های آن تأمل کرد.نهضت اسلامی برخاسته از اراده جمعی ملت ایران در راستای مهندسی تاریخی جدید با محور قرار دادن مشارکت مردم در سرنوشت خود و کشور آینده‌ای درخشان برای آحاد شهروندان را موضوع اقدام هوشمندانه خود قرار داد، همان آرمانی که بیش از یک قرن در افق فکری هر ایرانی حضور و نمود داشت. بی‌تردید فصل جامع مردم‌سالاری را می‌توان در شخصیت شهید رجایی یافت. همو که بهترین لحظات عمر خود را در بین مردم گذراند، مردم همه علایقش را شکل می‌دادند و او خود بدهکار مردم می‌دانست و می‌گفت: «تا زنده‌ام آسوده نخواهم شد، مگر اینکه دین خود را به ملتی که من و امثال مرا از زندان آزاد کرد و به من و امثال من حیثیت بخشید ادا کنم.»شهید رجایی همچون قطره‌ای در دریای مردم آرام می‌گرفت و با صفا و صمیمیت با آنان برخورد می‌کرد و مردم را عضو کابینه خود می‌دانست. مصداق عینی آن نیز تصویب ده‌ها طرح حمایتی از اقشار مختلف مردم، به‌ویژه قشرهای آسیب‌پذیر جامعه بود. شهید رجایی به گاه مبارزه با آگاهی از اینکه ورود به این عرصه چه میزان مجاهدت می‌طلبد و چه سختی‌هایی در پی دارد، در برابر رسالت تاریخی خود بی‌تفاوت نماند و با پایمردی و مقاومت در برابر انواع شکنجه‌ها چهره‌ای اسطوره‌ای از خود به یادگار گذاشت و آنگاه که در بستر تفکرات مطلق‌گرا و خودمحور برخی کنشگران سیاسی اعم از افراد، احزاب و گروه‌ها که با کمترین وزن سیاسی خواب سیادت می‌دیدند و با کشاندن جامعه به سوی دو قطب «سنت» و «مدرنیزم» همدلی و اتحاد مردم را هدف قرار داده بودند، وارد میدان شد و آماج طعن و اتهام را به جان خرید و با نزدیک شدن به مردم اقدام مؤثری در تثبیت خط انقلاب و حفظ وحدت و همدلی بر پایه ارزش‌های معنوی به عمل آورد. سال‌های مبارزه به شهید رجایی آموخته بود مردم مرکز ثقل هر حرکتی هستند و بدون مردم هیچ اقدامی راه به انجام نمی‌برد. از این‌رو از ابتدا در کنار مردم ایستاد و سراسر زندگی پر فراز و نشیبش به همراهی و همدردی با آنها سپری شد. او با طبقات و افراد گوناگون ارتباط برقرار می‌کرد و می‌گفت: «در تمام لحظات زندگی با مردم بوده‌ام و با مردم هم خواهم ماند.» او می‌خواست مردم از بند استبداد و استعمار برهند و آزادانه به درک درستی از حق و حقوق خود برسند. شهید رجایی یکی از ارکان استوار عدالت و فضیلت در فضای انقلاب بود که با رأی مردم بر سر کار آمد و به مثابه یک مصلح بزرگ دردمندانه به چاره‌جویی مشکلات مردم پرداخت، اما افسوس که خیلی زود در آتش کین دشمنان مردم سوخت و از دستیابی به آمال و آرزوهایش باز ماند. او یکی از پیشاهنگان نهضت اسلامی و شخصیتی است که تاریخ انسانیت همواره به وجودش افتخار می‌کند. لازم به ذکر است برای نگاشتن این کتاب با بیش از 100 نفر مصاحبه انجام شده است. 12 فصل این کتاب عبارتند دوران نوجوانی و جوانی- در خانه - شمع محفل خویشاوندان- دوران مبارزه- دوران زندان- دوران تدریس- ویژگی های فردی و اخلاقی- آیینه سادگی ها- از مردم، با مردم، برای مردم- دوران درخشان- مواضع فکری و دیدگاه ها و ضمایم و معرفی روایان خاطرات، آخرین وصیت نامه شهید بهشتی و راویان و تعداد 39 عکس از اسناد و تصاویر شهید رجایی به ترتیب فصول اول تا دوازدهم این کتاب را شکل می دهند.منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/