خدا را شاکرم که همسرم در راه اسلام مفقود الاثر شد
همسر شهید مدافع حرم اصغر فلاح پیشه با بیان اینکه پس از خبر شهادت او به مدت 2 ماه اطلاعی از نحوه شهادت او نداشتیم گفت: خدا را شاکرم که همسرم در راه اسلام و دفاع از اهل بیت (ع) مفقود الاثر و شهید شد و تا آخرین لحظه خدمت گذار راه ائمه بود.
طاهره رحمانی همسر شهید مدافع حرم اصغر فلاح پیشه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حیات با بیان اینکه همسرم جانباز جنگ تحمیلی بود گفت: او به مدت 8 سال در دوران دفاع مقدس در عملیات های گوناگون فعالیت داشت و پس از اتمام جنگ به استخدام سپاه پاسداران در آمد، او بازنشسته بود که راه مدافعین حرم را انتخاب کرد.وی در پاسخ به این سوال که اهداف این شهید مدافع حرم چه بود تصریح کرد: او پس از بازنشسته شدن، در عتبات کار می کرد و در سال 4 ماه را به کربلا می رفت. بیشتر اوقات از سوریه و علاقه ای که به رفتن و دفاع از حرم حضرت زینب (س) داشت صحبت می کرد اما شرایطش پیش نمی آمد که بخواهد تصمیمش را جدی کند، تا اینکه یک روز به دیدن چند تن از دوستانش که در پادگان امام حسن (ع) مشغول آموزش بودند رفت و فردای آن روز که برگشت گفت که قصد رفتن به سوریه را دارد و از من خواست تا مقدمات سفر او را آماده کنم. من و فرزندانم کاملا متعجب بودیم زیرا فکر نمی کردیم که به همین زودی تصمیم خود را جدی کند و عزم رفتن داشته باشد.این همسر شهید مدافع حرم در خصوص خصوصیات اخلاقی همسرش اظهار داشت: او بسیار آرام و مهربان و با فرزندانمان دوست بود، آنها را در کارهایشان راهنمایی می کرد و بیشتر اهل عمل بود تا حرف زیرا می گفت من باید به حرف هایی که می زنم عمل کنم تا بچه ها بهتر یاد بگیرند. خوش اخلاق، فداکار، خونسرد و مردم دار بود. با قشر جوان بسیار مهربان برخورد می کرد.وی در رابطه با موافقت خود نسبت به اعزام همسرش به سوریه گفت: در مدت زمانی که باهم زندگی می کردیم به دلیل شرایط کاریش هم در زمان پاسداری هم پس از بازنشستگی که در عتبات فعالیت داشت بسیار در ماموریت و سفر بود و ما نسبت به این موضوع آشنایی داشتیم، اما احساس می کردم این سفر او با زمان های دیگر بسیار تفاوت دارد. به من می گفت 10 روزه می روم و برمی گردم اما می دانستم که چنین اتفاقی نخواهد افتاد، در نهایت به این دلیل که اهل بیت و ائمه در این دنیا و در آخرت از من راضی باشند سختی و دلتنگی را تحمل و با سفر او به سوریه موافقت کردم.وی افزود: در 19 بهمن ماه در آخرین تماسی که با من داشت خیلی خوب و شوخ طبعانه با من صحبت کرد و گفت که آخر این هفته به ایران بر می گردد، فرزندانمان از این خبر بسیار خوشحال بودند و برای دیدن پدرشان لحظه شماری می کردند.رحمانی همسر شهید مدافع حرم در واکنش به این سوال که اگر شهید در قید حیات و مشتاق رفتن به سوریه بود، باز هم موافقت می کردید یا خیر اذعان داشت: بله، با تمام سختی ها و دلتنگی هایی که در حال حاضر در نبودن او متحمل می شوم اگر در قید حیات بود باز هم خودم مقدمات سفرش به سوریه را فراهم می کردم، پس از شهادت همسرم، خواهران او گفتند اگر تو مخالفت می کردی او به دلیل علاقه ای که به تو داشت به سوریه نمی رفت، با اینکه از رفتن او ناراحت بودم اما نمی توانستم مانع او و رسیدن به هدف هایش بشوم زیرا برای دفاع از اهل بیت (ع) و حرم حضرت زینب (س) می رفت و این موضوع را وظیفه خود می دانستم که برای رسیدن به اهدافش او را همراهی کنم.وی افزود: پس از خبر شهادت او در تاریخ 22 بهمن ماه 1394 به مدت 2 ماه اطلاعی از نحوه شهادت او نداشتیم و نمی دانستیم که چرا پیکر را تحویل نمی دهند، سپاه هم به ما اطلاعات نمی داد، در نهایت در تاریخ 16 فروردین ماه 1395 از طریق سپاه مطلع شدیم که پیکر همسرم پس از شهادت به دست تکفیری های داعشی می افتد و تا امروز پیکر مطهر او را به ما بر نگرداندند، خدا را شاکرم که همسرم در راه اسلام و دفاع از اهل بیت (ع) مفقود الاثر و شهید شد و تا آخرین لحظه خدمت گذار راه ائمه بود. در زندگی از او چیز های زیادی یاد گرفتم که صبوری و گذشت بهترین هدیه او به من بود.گفتنی است شهید اصغر فلاح پیشه متولد 13 بهمن ماه 1345 بازنشسته سپاه پاسداران اسلام و دارای 3 فرزند بود، که در دی ماه 1394 برای دفاع از حرم بانوی مقاومت عازم سوریه شد که در نهایت در تاریخ 22 بهمن ماه 1394 بر اثر اصابت تیر به پاهایش مجروح می شود و در همان حین گروه تکفیری داعش او را به اصارت می برند و هنوز پیکر او به وطن بازنگشته و مفقود الاثر است.انتهای پیام/