به گزارش خبرگزاری حیات، عراق حمله گسترده خود را به جمهوری اسلامی ایران در تاریخ 31 شهریور سال 1359 به صورت رسمی آغاز کرد. مهم‌ترین هدف حزب بعث عراق از این تهاجم جداسازی استان خوزستان و هدف نهایی آمریکا به عنوان پشتیبان اصلی این تجاوز و آتش بیار معرکه، تضعیف منجر به سقوط جمهوری اسلامی ایران بود. از نقطه نظر نظامی برای رسیدن به چنین هدفی اهواز به عنوان مرکز استان اهمیت ویژه‌ای داشت و معابر وصولی منتهی به آن باید به عنوان تلاش اصلی در طرح مانور کلی ارتش عراق انتخاب می‌شد. لذا سه لشکر پر قدرت دشمن موظف شدند از سه محور پس از اشغال مناطق و شهرهای مسیر خود اهواز را محاصره و تصرف کنند. در این میان مهم‌ترین مسیر برای تصرف اهواز، محور چزابه، بستان، سوسنگرد، حمیدیه و اهواز بود. دشمن با لشکر 9 زرهی خود در اولین روز جنگ با عبور از چزابه به شهر بستان رسید و پس از یک هفته تا 25 کیلومتری اهواز پیشروی کرد و در نزدیکی حمیدیه مستقر شد. پس از آن اهواز در خطر سقوط قرار گرفت. موضوع را با امام امت (ره) در میان می‌گذارند و آن حضرت پاسخ می‌دهند: «مگر جوانان اهواز مرده‌اند.» صحبت امام(ره) شور و شوق زایدالوصفی در بین نیروهای مدافع اهواز ایجاد می‌کند، به‌گونه‌ای که پس از چند ساعت، شهید غیور اصلی، فرمانده عملیات سپاه اهواز به همراه هجده نفر از نیروهای سپاه به دشمن هجوم آوردند و آنها را تار و مار کردند. با کشته شدن فرمانده نیروهای عراقی لشکر 9 زرهی دشمن تا چزابه عقب‌نشینی کرد و عراق از تصرف اهواز که سه الی پنج روز برای آن مدت مشخص کرده بود، برای همیشه محروم می‌شود. پس از آن حماسه مقاومت نیروهای اسلام در دشت آزادگان بار دیگر شروع می‌شود، زیرا عراق مجدداً پیشروی و نهایتاً پس از 45 روز درگیری در حاشیه غربی سوسنگرد پدافند می‌کند. به این ترتیب شهر بستان و روستاهای اطراف آن به اشغال دشمنی در می‌آید که از هیچ جنایت و اقدام وحشیانه‌ای روی‌گردان نبود. با تشکیل خطوط دفاعی در دو جبهه رزمندگان اسلام لحظه‌ای دشمن را امان ندادند و در شش ماه اول جنگ با انجام چند عملیات محدود ضربات سختی به پیکره نیروهای متجاوز وارد شد، به‌گونه‌ای که عراق ناچار شد لشکر 9 زرهی خود را برای بازسازی از منطقه خارج کند. با گذشت یک سال از شروع جنگ عملیات ثامن‌الائمه در هفتم مهرماه به آزادسازی آبادان از محاصره انجامید و به دنبال آن عملیات آزادسازی بستان که به نام طریق‌القدس نام‌گذاری شد در هشتم آذر ماه سال 1360 انجام گرفت و در یک عملیات حماسی و شهادت‌طلبانه بستان مظلوم پس از 434 روز به ایران اسلامی بازگردانده شد. عملیات بستان از دو محور اصلی در شمال و جنوب کرخه اجرا شد، ولی به خاطر خصوصیات خاص زمین در شمال کرخه و موفقیت صد در صد نیروهای عمل‌کننده در آن آنچه در شمال کرخه و در دامنه ارتفاعات رملی روی داد، بسیار آموزنده بود و نقطه قوتی در طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین شد، زیرا سپاهیان اسلام در شمال کرخه در مانور خود پنج گردان پیاده را یک روز قبل از عملیات در منطقه رملی که مسیری غیر قابل نفوذ بود عبور دادند و موفق شدند در ساعات اولیه عملیات با دور زدن نیروهای متجاوز و حمله از عقبه منطقه نبرد دشمن را کاملاً غافلگیر و با انهدام نیروهای تیپ ویژه و توپخانه عراق، عمق هجده کیلومتری منطقه دشمن را تصرف کنند. با موفقیت در اجرای این مأموریت نیروهای عراق در شمال کرخه محاصره و صد در صد منهدم شدند. هدف اصلی گردان‌های نفوذ که از دیدگاه سوم منطقه رملی بر دشمن هجوم آوردند، پس از انهدام نیروهای متجاوز و رسیدن به جاده آسفالت پیشروی به طرف مرز و رسیدن به نقطه حساس و استراتژیک به نام چزابه و پدافند در آن بود. «یک روز تا چزابه» خاطرات ده ساعت حضور در دامنه تپه‌های رملی در اولین روز عملیات طریق‌القدس است که در آن تلاش شد حال و هوای حاکم بر پاسداران جبهه عشق برای جوانان همه نسل‌ها، مخصوصاً نسل سوم انقلاب که مسئولیت سنگینی را به دوش دارند بازگو شود و امید است مدخلی در خور، برای ورود به چزابه باشد. منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/