به گزارش حیات به نقل از ایرنا، فرزند این شهید فاجعه منا که سال گذشته همراه با پدر در مراسم حج ابراهیمی شرکت داشته درباره این ماجرا و حوادثی که در حج بر آنها گذشته، می گوید: گریه های بی امان پدر و مادرم در حین خداحافظی از بستگان قبل از عزیمت ما به حج از خاطرم نمی روند . گریه ها آنقدر با احساس و عمیق بود که گویا خبر از سفری بی بازگشت می داد.وی می افزاید:ششم شهریور ماه 1394 بود که به همراه پدر و مادرم (حدیقه پناهی) و جعفر مرادی همسرم از فرودگاه بروجرد به سمت مدینه سفر چهار نفره ما آغاز شد.به گفته این فرزند شهید، وارد عربستان که شدیم نیروهای سعودی به محض مطلع شدن از هویت ایرانی بودن ما برخوردهای ناشایستی با ما داشتن گویا از قبل به آنها تکلیف شده بود که با ایرانیان چگونه برخورد کنند.وی در ادامه روایت می کند، به نظر من پلیس عربستان یک شیطان به تمام معناست زیرا به رغم اینکه ما مهمان خانه خدا بودیم حرمت مهمانان را نگه نمی داشتند و خیلی در طول سفر به عناوین مختلف ما را اذیت می کردند. در مجموع نیروهای پلیس عربستان در طول سفر بدترین برخوردها را با ایرانیان داشتند مثلا برای ورود به مسجدالنبی آنهم در آن فضای گرم و طاقت فرسا آخرین گروهی را که اجازه ورود می دادند کاروان ایرانی ها بود. یا به عنوان مثال برای برگزاری مراسم دعای کمیل آنقدر اطراف کاروان ایرانی ها مامور پلیس گذاشته بودند که احساس می کردی حکومت نظامی شده است.فرزند شهید پناهی اضافه می کند: پلیس عربستان در حالی که با کاروان های ایرانی ها در بیشترین اوقات به صورت توهین آمیز برخورد می کرد در مقابل به تمامی کاروان های دیگر کشورها احترام می گذاشت.وی می گوید رفتارها به قدری توهین آمیز بود که در طول این سفر بارها و بارها پدرم ما را به آرامش دعوت می کرد و موجب تقویت قلب و روح ما بود اما ای دریغا که این آخرین سفری بود که دست نوازش پدرم را لمس می کردم.فاطمه که پدر خویش را بازنشسته و متولد 1324 ذکر نمود، انجام فریضه نماز اول وقت را از خصوصیات این شهید والامقام عنوان کرد و افزود: پدرم در هر نقطه و یا مکانی که بود به هنگام وقت نماز، اقدام به انجام این فریضه واجب می کردند.وی اظهار داشت: پدرم همیشه به دلیل اینکه نامم را فاطمه گذاشته بودند برای دعای حضرت فاطمه س ذکر می کرد و خواهر را زینب بابا صدا می زد.فاطمه با بیان اینکه در طول سفر ذکر دعای ظهور آقا امام زمان عج و نابودی آل سعود را از خداوند طلب می کردم، گفت: کسانی که بتواند در حرم امن الهی آنهم به صورت ناجوانمردانه آن همه زائر بی گناه را به شهادت برساند بویی از انسانیت نبرده اند.وی که خود را یکی از اعضای فعال کاروان معرفی می کند، می گوید: آخرین باری که پدرم را دیدم حدود ساعت هفت صبح بود که ایشان برای خداحافظی به کنار خیمه کاروان آمد و برای شرکت در آیین رمی جمرات رفت و دیگر برنگشت.فاطمه که این سفر را سفری غم انگیز به لحاظ از دست دادن پدر عنوان می کند، می افزاید: درست است پدرم را از دست داده ام اما خدا را شکر می کنم که هنوز دست پدر معنویم رهبر معظم انقلاب بر سر من است.وی می گوید: در طول این یکسال سختی های بسیاری کشیده ایم و به رغم بسیاری از کاستی ها و اینکه تاکنون از هیچ مسئولی تقاضای کاری را نداشته ایم ، اما از رهبر معظم انقلاب تقاضا می کنم پذیرنده قلب شکسته ما باشند .فاطمه خاطر نشان می کند: به رغم تحمل تمامی سختی ها از فاجعه منا تاکنون دیدار رهبرم تنها می تواند آرام کننده دل طوفانی ما باشد.وی در خاتمه سخنان خود با اشاره به وصیت نامه پدر خویش می گوید: پدرم هر سال که وصیت نامه خویش را عوض می کردند محل دفن خودشان را تعیین می کردند اما قبل از سفر به مکه اولین باری بود که محل دفن را نوشته بود هر کجا که خدا بخواهد.فاجعه منا در دوم مهر ماه 1394 مصادف با عید قربان در رمی جمرات به دلیل بی کفایتی پلیس عربستان به وقوع پیوست که در این فاجعه 461 تن از حجاج کشورمان به شهادت رسیدند.انتهای پیام/