مروری برآغاز و انجام عملیات والفجر 2 / عملیات حاج عمران
مهم ترین مسأله اى که در این عملیات ها مورد نظر بود، به کارگیرى نیروى اندک، دادن تلفات کم و جلوگیرى از وارد شدن ضربه اساسى به توان یگان ها و تضمین موفقیت عملیات بود.
به گزارش خبرگزاری حیات، پس از عملیات والفجر مقدماتى لازم بود یک بازنگری درباره انتخاب مناطق عملیاتی با ویژگیهای متفاوت از مناطق گذشته با اتخاذ تاکتیکهای جدید و رعایت چهارچوب و ساختار استراتژی نظامی که مشتمل بر انجام عملیاتهای آفندی در جبهه جنوب بود، انجام شود. بنابراین، فرماندهان جنگ با کاهش سطح نبردها به نبردهای محدود و تغییر منطقه عمومی درگیری از جنوب به غرب و شمال غرب، سلسله عملیات هایی را طراحی کردند که اولین آن، عملیات والفجر 2 در منطقه غرب پیرانشهر بود.مرحله اول عملیات در ساعت 1 بامداد 29/4/1362 با رمز مبارک "یاا..." آغاز شد. هریک از گردانها به تناوب درگیر شدند. دشمن روی ارتفاعات آزادی (کنیگ)، 2519، برد زرد و دربند به شدت مقاومت میکرد. به رغم فشار دشمن، نیروهای عمل کننده به تدریج به "رایات" رسیدند و از سمت "بردزرد" جاده را بستند.مرحله دوم عملیات که در شب دوم آغاز شد، رزمندگان موفق شدند علاوه بر تصرف ارتفاعات کینگ و 2519، پایگاههای مشرف بر "گمرک"، "میوتان" و "شیورش" را تسخیر کنند. در شب های بعد نیز ضمن پیشروی در منطقه "برد زرد"، سپس مقر فرماندهی دشمن در رایات و روستای "رایات" تصرف شد و روستای "زینو" نیز به محاصره درآمد که با پاتک سنگین عراق مواجه شد.مهم ترین مسأله اى که در این عملیات ها مورد نظر بود، به کارگیرى نیروى اندک، دادن تلفات کم و جلوگیرى از وارد شدن ضربه اساسى به توان یگان ها و تضمین موفقیت عملیات بود.در تاریخ 5/5/1362 دشمن با حدود 16 هلیکوپتر روی یال ارتفاعات کدو، هلیبرن کرد که در این عملیات 6 هلیکوپتر دشمن منهدم شد. اگرچه عراقیها در ادامه پاتکهای خود توانستند ارتفاعات 2519 را بازپس گیرند، ولی ساعاتی بعد، این ارتفاعات مجدداً به تصرف قوای خودی درآمد.اهداف عملیات عملیات والفجر2 در منطقه غرب پیرانشهر ، در حد فاصل بین ارتفاعات قمطره و تمرچین ، با اهداف زیر تدارک دیده شد:• انهدام نیروی دشمن و گرفتن اسیر• تصرف ارتفاعات سرکوب منطقه و دستیابی به جاده مهم پیرانشهر – رواندوز• تصرف پادگان حاج عمران و تسلط بر شهر چومان مصطفی• تجزیه نیروی دشمن آنچه بر اهمیت منطقه و ضرورت تصرف آن می افزود ، اساساً تبعات بعدی آن بود که از جمله موارد زیر را می توان خاطرنشان کرد :• کنترل تردد ضدانقلابیون• ایجاد تسهیلات و پشتیبانی لازم از اکراد مسلمان و مبارز عراق• فراهمسازی امکان گسترش عملیات نامنظم در خاک عراق• حفظ پیرانشهر از هرگونه تهاجم و تجاوز نیروهای عراقی• ایجاد زمینه لازم برای نزدیکی بیشتر به شهر و تأسیسات نفتی کرکوک.سازمان رزم و فرماندهی عملیاتفرماندهی و هدایت عملیات بر عهده قرارگاه مالک اشتر (قرارگاه مقدم حمزه سیدالشهدا) بود. یگانهایی که تحت فرماندهی این قرارگاه وارد عمل شدند، عبارت بودند از:الف _ سپاه پاسداران:- تیپ 33 المهدی(عج) با استعداد 10 گردان پیاده- تیپ ویژه شهدا با استعداد دو گردان پیاده- لشکر 8 نجف با استعداد دو گردان پیاده- لشکر 14 امام حسین(ع) با استعداد دو گردان پیادهب ـ ارتش جمهوری اسلامی:-لشکر 92 زرهی با استعداد یک گردان مکانیزه- تیپ 1 لشکر 64 پیاده با استعداد یک گردان پیاده- تیپ 2 لشکر 77 پیاده با استعداد سه گردان پیاد.ج ـ حزب دمکرات کردستان عراق (بارزانیها) با استعداد 1000 تن.د ـ یگان توپخانه، شامل: 11 آتشبارنتایج عملیات و تلفات دشمن- آزادسازی حدود 300 کیلومتر مربع از خاک عراق- خارج شدن شهر و پادگان پیرانشهر و نیز روستاهای اطراف آن از برد توپخانه دشمن- تصرف پادگان حاج عمران، گمرک مرزی و پاسگاه مرزی تمرچین عراق- تسلط بر شهر چومان مصطفی- انسداد راههای عمده تدارکاتی عناصر ضدانقلاب- کشته و مجروح شدن بیش از 4000 تن از نیروهای دشمن- انهدام بیش از 40 تانک و نفربر دشمن- به اسارت درآمدن 13 افسر، 21 درجهدار و 110 سرباز عراقی و 20 تن از اشرار ضدانقلاب- سرنگون کردن 9 هلیکوپتر و پنج هواپیما- تصرف ارتفاعات کینگ، کدو، 2519 گردهمند، سرسول، برد زرد، 2400 شیوه کارتا، 3700 سلمان و برد زرد- آزادسازی روستاهای زینو، ممی خلان، رایات، شیورش، خوارو، میوتان بالا و میوتان پایین.منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/