عروج در آسمان
روز 12 تیر سال 1367، خبری هولناک تیتر رسانههای جهان شد: « پرواز مسافربری شماره 655 شرکت هواپیمایی ایرانایر با 290 سرنشین توسط ناو آمریکایی وینسنس بر فراز خلیجفارس سرنگون شد و همه مسافران آن، از جمله 66 کودک جان باختند.»
به گزارش خبرگزاری حیات، روز 12 تیر سال 1367، خبری هولناک تیتر رسانههای جهان شد: «هواپیمای ایرباس، پرواز مسافربری شماره 655 شرکت هواپیمایی ایرانایر با 290 سرنشین توسط ناو آمریکایی وینسنس بر فراز خلیجفارس سرنگون شد و همه مسافران آن، از جمله 66 کودک جان باختند.»خبر بهقدری حیرتانگیز بود که هیچیک از کشورهای دنیا نتوانستند علت را بررسی و اعلام کنند. قبل از آن هنگامی که جنگندههای شوروی در سال 1983 هواپیمایی مسافربری کرهجنوبی را هدف گرفتند، رسوایی بزرگی برای رژیم کمونیستی حاکم بر شوروی پیش آمد، اما این بار نه تنها سرزنش و اعتراضی به وحشیگری آشکار آمریکا دیده نشد، بلکه دولت آمریکا در اقدامی مفتضحانه از همه عوامل این جنایت آشکار تقدیر به عمل آورد و به آنان مدال شجاعت داد.**پیشزمینههای حادثهدر جنگ ایران و عراق، دو کشور علیه نفتکشها و کشتیهای تجاری یکدیگر دست به اقدام زدند که به جنگ نفتکشها معروف شد. نیروی دریایی آمریکا در 29 آوریل سال 1988 بهمنظور حفاظت از کشتیهای کشورهای بیطرف ناو جنگی وینسنس را به خلیجفارس گسیل کرد. این ناو در 25 آوریل سال 1988 از سندیهگو کالیفرنیا حرکت کرد و در 29 می، به بحرین رسید. تنگه هرمز در خلیجفارس یکی از مهمترین آبراه های بینالمللی کشتیرانی دنیاست و همه کشتیها باید بر اساس قوانین دریایی برای عبور از خطوط دریایی آبهای ایران و عمان از این تنگه 39 کیلومتری عبور کنند. در طول جنگ هشت ساله تحمیلی، ایران طبق قوانین بینالمللی به بازرسی کشتیهای کشورهای بیطرف میپرداخت تا از ورود کالاهای قاچاق و اسلحه به عراق جلوگیری کند.سیاست مداران آمریکایی همانند کشورهای حامی عراق که در سایر جبهههای نبرد به موفقیتهای چندانی نائل نشده بودند، برای خاتمه دادن به جنگ و تحت فشار قرار دادن ایران دست به این جنایت هولناک زدند و برخلاف تمامی قوانین بینالمللی یک هواپیمای مسافربری را ساقط کردند. هواپیمای ایرباس با شماره پرواز 655 با 276 سرنشین از ملیتهای مختلف ایرانی، هندی، پاکستانی، اماراتی، یوگسلاوی و ایتالیایی و 16 خدمه، ساعت 10:17 صبح فرودگاه بندرعباس را به مقصد دبی ترک میکند.کاپیتان محسن رضاییان خلبان با سابقه ایرباس با بیش از هفت هزار ساعت پرواز هدایت هواپیما را به عهده دارد و مرتباً با برج مراقبت فرودگاه بندرعباس و مرکز کنترل راههای هوایی ایران و امارات متحده در تماس است. خلبان چند لحظه پیش از آنکه هواپیمای ایرباس به منطقه کنترل هوایی امارات برسد، در محلی به نام مولبیت به مرکز کنترل هوایی ایران اطلاع میدهد میخواهد تا ارتفاع 14 هزار پایی اوج بگیرد. در ساعت 10:22 رزم ناو وینسنس به دستور ناخدا ویل راجرز موشک استاندارد 2 را به طرف هواپیما شلیک میکند و هواپیما بلافاصله در آبهای خلیجفارس سرنگون میشود. برج مراقبت بندرعباس با فرودگاه دبی تماس میگیرد و پیگیر سرنوشت پرواز 655 میشود، اما آنها اظهار بیاطلاعی میکنند. در این موقع ستاد تأمین استان هرمزگان وضعیت اضطراری اعلام میکند و با هلیکوپتر و شناور به شناسایی دقیق محل سقوط هواپیما میپردازد. مقامات آمریکایی فوراً اعلام میکنند به یک هواپیمای F14 جمهوری اسلامی ایران حمله کردهاند. هنگامی که روشن میشود هواپیمای ایرباس مسافربری بود، آمریکاییها ادعا میکنند این هواپیما خارج از مسیر هوایی پرواز میکرد و رزم ناو آمریکایی هفت بار اخطار رادیویی داده، ولی جوابی دریافت نکرده است.در تیر ماه سال 1367 یک هیئت حقیقتیاب از سوی سازمان بینالمللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) برای بررسی درباره عوامل این حادثه تشکیل میشود و نمایندگان ایران و آمریکا آمادگی خود را برای همکاری با این تیم اعلام میکنند. در گزارش این هیئت آمده است که پس از برخاستن هواپیمای ایرباس از فرودگاه بندرعباس ناو وینسنس هفت بار و ناو سایدز چهار بار به هواپیمای ایرباس اخطار میدهند که البته همه این اخطارها روی طول موج 243 مگاهرتز که مخصوص هواپیماهای نظامی است و هواپیمای ایرباس تجهیزات لازم برای دریافت آنها را ندارد، مخابره شدند. البته کارکنان ناو سایدز اعلام کرده بودند هواپیما احتمالاً تجاری است، اما ویلیام راجرز، ناخدای وینسنس پیش از آنکه موضوع را بررسی کند، دستور شلیک میدهد. **ادعاهای رسمی آمریکادولت آمریکا که خود را به هیچیک از قراردادهای بینالمللی مقید نمیداند، در مقابل اعتراض ایران به عاملیت آمریکا در این فاجعه اعلام کرد که ناو وینسنس به اشتباه هواپیمای ایرباس را هدف قرار داده و عملکرد او در واقع دفاع از خود بوده است. در آن زمان فرودگاه بندرعباس برای پرواز هواپیماهای مسافربری و نظامی استفاده میشد، بنابراین هر هواپیمایی که از آن فرودگاه برمیخاست در درجه اول هواپیمای نظامی تلقی میشد، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. در منطقه هم هیچ نوع سیستم هشدار هوایی نیروی دریایی یا هواپیمایی اکتشافی وجود نداشت، بنابراین رزم ناو برای تصمیمگیری فقط به وسایل ارتباطی موجود و درک غریزی خود متکی بوده است. نماینده آمریکا در سازمان بینالمللی هواپیمایی در جلسه فوقالعاده شورای ایکائو اعلام کرد طی آن چند روز منطقه خلیجفارس آشفته بود و به چند کشتی، از جمله یک کشتی پاکستانی و یک کشتی لیبریایی حملات سختی صورت گرفته بود، در همان روز هم، یک هواپیمای F14 از فرودگاه بندرعباس به منظور حمله به رزم ناو آمریکایی پرواز کرد و قصد حمله به آن را داشت. رزم ناو چندین بار هشدار داد، ولی هواپیمای جنگی توجه نکرد و لذا برای دفاع از خود دست به حمله زده است. در گزارش نهایی هیئت حقیقتیاب آمده بود که علت وقوع حادثه فشار روانی ناشی از شرایط جنگی در منطقه بود و هواپیمای ایرباس در خطوط هوایی بینالمللی پرواز میکرد.آمریکا هرگز مسئولیت حادثه را نپذیرفت و همواره آن را دفاع از خود اعلام کرد. آمریکا بدون قبول مسئولیت حادثه و به صورت بلاعوض مبلغ 618 میلیون دلار به خانوادههای قربانیان و 70 میلیون دلار برای خسارات ناشی از سقوط هواپیمای مسافربری پرداخت. هیچیک از خدمه ناو وینسنس هم تحت پیگیرد قانونی قرار نگرفتند و حتی فرمانده رزم ناو، ویلیام راجرز در پایان خدمت خود مدال شجاعت گرفت!نکته جالب توجه این است که ساقط کردن هواپیمای کرهای توسط شوروی از سوی رسانههای جهانی به عنوان یک عمل ضد انسانی و شنیع، تقبیح شد اما اقدام آمریکا در ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران صرفاً یک مشکل فنی بود!!!فاعتبروا یا اولی الابصارمنبع:هفته نامه حیات طیبه انتهای پیام/