به گزارش خبرگزاری حیات، نامش "اسماعیل" بود.شاید از همان روز نخست تقدیرش این بود که قدم به قربانگاه عشق و ایثار بگذارد و "اسماعیل" وار، قربانی راه "خدا" شود."اسماعیل زارعیان" در سال 1334 در آبادان و در خانواده ای زحمت کش و مذهبی به دنیا آمد. 6 سالش بود که وارد دبستان شد و تا اخذ دیپلم ادامه تحصیل داد. سپس به سبب علاقه مندی قدم به دانشکده افسری نهاد و پس از 3 سال نیز با اتمام دوره دانشکده افسری در تهران، به درجه ستوان دومی و اخذ لیسانس علوم اجتماعی نایل گردید.برای آموختن دوره مقدماتی فرماندهی یک سال در شیراز اقامت کرد و پس از آن با انتقال به خوزستان، فرماندهی گروهان 2 از گردان دژ خرمشهر، وابسته به لشکر 92 زرهی را عهده دار شد، و در مرز شلمچه، کوشک و پادگان دژ خرمشهر انجام وظیفه کرد که این دوران منتهی شد به هجوم ارتش بعث عراق به میهن اسلامی ما.سروان اسماعیل زارعیان، که حالا یک فرمانده و مبارز شجاع بود در برابر هجوم متجاوزین به خرمشهر مقاومت و دفاع جانانه ای از خود نشان داد که افسران عراقی را به ستوه آورد و در این میان تیری نیز به بازویش اصابت کرد.اسماعیل اما شهر را ترک نکرد و در جریان مقاومت 45 روزه خرمشهر هم از خود رشادتها به نمایش گذاشتف تا اینکه مجدداً هدف رگبار مسلسل قرار گرفت و از ناحیه پا مجروح و مجبور به ترک منطقه شد.جریان زخمی شدنش را از زبان خودش بازگو می کنیم: « شب هنگام موقعی که در خرمشهر مشغول گشت بودم. به من ایست داده شد و من فکر کردم نیرو های خودی هستند و در نتیجه پیاده شدم ناگهان خودم و ماشینم به رگبار مسلسل بسته شد و من پشت ماشین پریدم، هنگامی که از هلکه به در می رفتم، متوجه شدم که شلوارم از خون آغشته شده است.» سروان زارعیان را برای مداوا به بیمارستان ارتش در شیراز منتقل کردند. شدت مجروحیت از ناحیه ران و پا و شکستگی استخوان ها منجر به استفاده از پلاتین و گچ گیری کامل هر دو پا شد، و در حدود 6 ماه این وضعیت ادامه داشت.هنوز بهبودی وی کامل نشده بود که دوباره به جبهه بازگشت و برای سومین بار نیز در فروردین سال 1361 ، در عملیات آزادسازی مناطق اشغال شده منطقه غرب شوش و دزفول مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت و به مدت هفت روز در بیمارستان امام خمینی(ره) اهواز بستری شد.پس از آن دوباره به خرمشهر بازگشت و برای آزادی خرمشهر به مبارزه با دشمن پرداخت، که در نهایت به آرزو و هدفش که آزادسازی این شهر بود دست یافت و شاهد فتح خونین شهر شد.سرانجام افسر قهرمان و خستگی ناپذیر، "شهید اسماعیل زارعیان جهرمی" در اولین حمله از عملیات رمضان، در تاریخ 24/4/1361 (مصادف با 23 رمضان 1402) مورد اصابت ترکش و قطع دو دست واقع گردید و شلمچه، سکوی پرواز و عروج وی تا عرش شد.این جمله آرزوی همیشگی شهید بود که : « امید است روزی ، هم چون قهرمانان فدای میهن شویم، تا تاریخ یادمان را برای آیندگان گرامی بدارد.»کتاب" دستانی که قطع شد" نوشته مهدی فصاحت در 104 صفحه به معرفی کامل این شهید پرداخته است.کاری از:بهمن معتمد نیاانتهای پیام/