به گزارش خبرگزاری حیات، پای جنگ و جهاد با دشمنان دین خدا ، تعرض کنندگان به خاک میهن و حریم مقدسات که به میون میومد، هیچ چیز نمی تونست مانع رفتن بشه.جذابیت های فریبندۀ دنیوی و مادی، پول و ثروت، پست و مقام و از همه مهمتر فرزند و عیال هم کنار زده می شد، وقتی که صحبت دفاع از مرز اعتقاد و دین بود.ایثارگران و دلاوران میهن ما، در هر موقعیت و سن و سالی ، عاشقانه درسی رو که از حضرت امام حسین علیه السلام آموخته بودن، در عرصۀ نبرد و پیکار با دشمن، با سربلندی پس دادن ، تا در محضر سیدالشهداء، رو سفید بشن.در ادامۀ معرفی شهدای ماه مبارک رمضان، و در بین اسامی متبرک و مقدس شهدا، به اسم شریف شهید جاویدالاثری می رسیم، از جنس شهدایی که به دنیا و مافیها پشت پا زدن و شهادت در راه خدا رو به همه چیز و همه کس ترجیح دادن.***"شهید حمیدرضا دوبری" در سال 1341 در شهر دزفول تولد یافت. دوران تحصیل خودش رو در شهر اندیمشک سپری کرد و در سال 1360 وارد ارتش شده بود. حمیدرضا، در اواخر سال 1360 ازدواج کرد.ادامۀ ماجرا رو از زبان همسر شهید می شنویم... تازه ازدواج کرده بودیم. حمیدرضا، به خاطر ازدواج چند روزی مرخصی گرفته بود. در همون روزای اول ازدواج، چند نفر از همکارانش به خونۀ ما اومدن تا ازدواج ما رو تبریک بگن. خوب یادم هست که دوستان حمید چون در مسیر رفتن به جبهه بودن با لباس نظامی به خونۀ ما اومده بودن و پس از ساعاتی بلند شدن که به جبهه برن. حمیدرضا که هنوز در مرخصی بود و می تونست بیشتر پیش ما بمونه هم بلند شد و ناباورانه لباس رزمش رو پوشید و عزم رفتن کرد.دوستانش که خیلی تعجب کرده بودن به او گفتن که ما اومده بودیم ازدواجتون رو تبریک بگیم، نیومدیم شما رو با خودمون ببریم .حمید اما قانع نشد و گفت: من نمی تونم ببینم که شما در جبهه و در حال جنگ باشید و خودم در خونه و مرخصی باشم... و رفت."شهید حمید دوبری" تنها چند روز بعد از ازدواج به جبهه بازگشت و کمتر از دو ماه بعد نیز در حمله ی رمضان ، در تاریخ 23/4/1361 برابر با 22 رمضان 1402 به شهادت رسید. او که فردی مؤمن و مذهبی و بسیار شوخ طبع و مهربان بود، عاشقانه در جبهه حضور یافت و عاشقانه در بهترین ماه خدا، شهادت را به همه چیز و همه کس ترجیح داد.وی در بخشی از وصیتنامه اش چنین نوشته بود:دوستان و برادران وقت خویش را به غافلی صرف نکنید که یقینا بدانید بهشت و جهنم در کار است پیامبر(ص) می فرمایند: ای اباذر، بر عمر خویش بیش از مال و منال خود بخیل باش بیهوده هدر مده . و در این دنیا به هیچ چیز مادی و فانی انس نگیر بلکه به معنویات و نعمتهای الهی گیرا باشید . بلکه پیامبر اکرم (ص) میفرماید: در دنیا میهمان باشید در آن مستقر نشوید و تکیه ندهید و به فکر آخرت باشید.نوشته بهمن معتمدنیا انتهای پیام/