**بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ**اللهمّ ارْزُقنی فیهِ الذّهْنَ و التّنَبیهَ و باعِدْنی فیهِ من السّفاهة و التّمْویهِ و اجْعَل لی نصیباً مِنْ کلّ خَیْرٍ تُنَزّلُ فیهِ بِجودِکَ یا أجْوَدَ الأجْوَدینَ   خدایا در این روز مرا هوش و بیدارى نصیب فرما و از سفاهت و جهالت و کار باطل دور گردان و از هر خیرى که در این روز نازل می‌فرمایى مرا نصیب بخش به حق جود و کرمت اى جود و بخشش دارترین عالم.  *** تفسیر آیت‌الله احمدی فقیه یزدی از دعای روز سوم رمضان:در ابتدای دعا بنده خطاب به خداوند می‌گوید که ذهن و بیداری را، روزی من قرار بده. جالب اینجاست که بنده منظورش از روزی خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها نیست. منظور از ذهن همان علم و منظور از بیداری همان متوجه شدن و آگاه شدن است. بیداری، توجه به وظایف است. سپس بنده از بی‌خردی دوری می‌جوید. بنابراین دوری از جهل و روی آوردن به علم بخش نخست درخواست بنده از خدا در روز سوم است. در ادامه بنده از خداوند توفیق به دست آوردن خیر را می‌خواهد. خیرهایی که شبانه روز در این ماه بر زمین نازل می‌شود. بخشش و توفیق توبه یکی از همان خیرهایی ست که در این ماه (بیش از بقیه ماه های سال) وجود دارد. در اینجا هم مانند دعای روز دوم بنده خدا را با صفت بخشندگیش مورد خطاب قرار می‌دهد.   انتهای پیام/