به گزارش خبرگزاری حیات، شهید سرلشگر محمد فراشاهی ( قم 28 مهر 1316 – سقز 31 مرداد 1358) در خانواده ای مذهبی و اصالتاً یزدی قدم به عرصه وجود نهاد.دوره ابتدائی را در شهر قم و در سال 1328 و دوره متوسطه را نیز در همان شهر و در سال 1335 به اتمام رساند. ایشان پس از طی موفقیت آمیز دوره دانشکده افسری به عنوان استاد نقشه خوانی به تربیت دانشجویان دانشگاه افسری همت گمارد. بعد از این دوره در تاریخ 1358 از مرکز آموزش 01 نیروی زمینی ارتش در تهران به تیپ 2 لشگر 28 پیاده کردستان منتقل و به سمت فرماندهی گردان 107 پیاده اختصاص داده شد. در این مدت، به خاطر خلاقیت ها و شایستگی هایی که از خود نشان داد بارها مورد تشویق و تقدیر فرماندهان وقت قرار گرفت. در مورد خصوصیات و شخصیت این دلاور جبهه های حق علیه باطل می توان گفت که آزادی و آزادگی این شهید والامقام به حدی بود که در زمان حکومت نظامی تهران، در قبل از انقلاب، متوجه حساسیت موج انقلاب گشته و با وجود دستورات ارشد خود در آن زمان از رفتن به محل ماموریت خویش جهت اداره امور حکومت نظامی منطقه ایی که به ایشان محول شده بود امتناع ورزید و به سربازان تحت امر خود نیز دستورات اکید صادر کرده بود که خشاب های خود را خالی نگه دارند. وی همیشه به این نکته معترف بود که لباس نظامی لباس شهادت او است. همواره تاکید می کرد که نباید امام (ره) را تنها بگذاریم. من و امثال من باید شهید شویم تا ریشه های انقلاب نوپایمان استوار گردد و نباید اجازه دهیم که حتی یک وجب از خاک کشورمان اشغال گردد. بنابر گواهی همرزمانش، شهید فراشاهی مظهر پاکی، شرافت، شجاعت و صداقت بود و همیشه تاکید داشت حقوقی که از دولت می گیرد متعلق به بیت المال است و در ازای آن باید به مردم خدمت کند.پس از پیروزی انقلاب اسلامی، وی داوطلبانه به منطقه کردستان رفت و جزو اولین افسرانی بود که فرمان امام را اجابت نمود و تا پای جان دربرابر دشمنان قسم خورده نظام اسلامی ایستاد و سرانجام در روز 31 مرداد سال 1358 در درگیری که بین حزب منحله دمکرات و نیروهای جان برکف ارتش جمهوری اسلامی ایران در پادگان سقز ایجاد شد، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در نهایت خلوص نیت و ایمان و در حالی که روزه دار بود در ماه مبارک رمضان با تقدیم جان خود به ملت همیشه قهرمان ایران اسلامی به فیض عظیم شهادت نایل شد.