به گزارش خبرگزاری حیات، بخش دیگری از سلسله خاطرات تبلیغی حجت الاسلام قرائتی منتشر شد. آنچه در پی می‌ خوانید قسمت دیگری از سلسله خاطرات تبلیغی این روحانی است:‏* با کتک آشنا هستیم! اوّلین سالى که اسراى ایرانى آزاد شدند، گروهى از این عزیزان را به حج آوردند. صحبت راهپیمایى برائت از مشرکین بود و خطراتى که پیش‏ بینى مى‏ شد. آزاده‌‏ها گفتند: ما را در خط اوّل قرار دهید، چون ده سال در زندان‌هاى عراق کتک خورده ‏ایم و با کتک آشنا هستیم.* انجام برنامه‌های انقلاب همراه با رضایت والدین!خدمت حضرت امام (ره) بودم که دخترى با گریه خدمت امام عرض کرد: می‌خواهم کارهاى انقلابى بکنم، ولى پدر و مادرم نمى ‏گذارند. امام فرمود: از برنامه ‏هاى انقلابى کارهایى را انجام بده که پدر و مادرت راضى باشند.* مصرف برق در منزل‏ رهبر معظّم انقلابخدمت رهبر معظّم انقلاب رسیدم، تمام چراغ‌هاى اتاق خاموش و فقط چراغِ روى میز ایشان جهت مطالعه روشن بود. اطرافیان گفتند: آقا تنها وقتى مهمان خدمت ایشان می ‏رسد چراغ اتاق را روشن می‌کند.* دو نماینده در دو جبهه مختلفشخصى دو پسر داشت، یکى را به آمریکا و دیگرى را به سپاه پاسداران فرستاده بود. احوال فرزندانش را پرسیدم. گفت: یکى را فرستاده‏ ام جبهه که اگر انقلاب پیروز شد بگویم این ‏طرفى هستم، دیگرى را فرستاده ‏ام آمریکا که اگر ورق برگشت، بگویم آن طرفى هستم. دیدم شوخى معنى‌دارى است، البتّه بعضى به‌طور جدّى این‌گونه هستند.* مانع شدن در راه خداجوان جانبازى یک دست و یک پایش را تقدیم اسلام کرده بود. خواهر تحصیل کرده و باکمالى گفت: چون فکر می‌کنم کسى با وی ازدواج نکند، آماده هستم با او ازدواج کنم، امّا پدر و مادر دختر مخالفت می‌کردند. گفتم: به آنها بگوئید اگر مسائل اصلى مثل دیندارى و اخلاق و اصالت خانواده حل است، ایجاد کردن مشکل به خاطر مسائل فرعى و جزئى، مانع شدن راه خدا است. چون ازدواج هم راه خداست.* آرزوی شهید بهشتیمرحوم حاج‏ آقا حسن بهشتى که در 21 ماه رمضان در اصفهان به شهادت رسید، از بستگان شهید دکتر بهشتى بود. این خاطره را درباره وی تعریف می‌‏کرد که مرحوم بهشتى از نوجوانى سحرخیز و اهل شب‌زنده‏ دارى و راز و نیاز بود.یکى از اعضاى خانه به پشت در اتاق این جوان 17 ساله می‌‏رود تا دعاى وی را بشنود، می‌بیند که می‌گوید: خدایا! من سعى می‌کنم جوانی‌ام را به درس خواندن بگذرانم، سعى می‌کنم گناه نکنم و تقوا داشته باشم. اى خدا! کمکم کن آرزو دارم به‏ جایى برسم که جوامع بشرى از من استفاده کنند. خداوند نیز دستش را گرفت و با قلم و بیان او، هزاران نفر را هدایت کرد. او در تدوین قانون اساسى سهم بسزایى داشت و در پیروزى انقلاب و رفع مشکلات سال هاى اوّل انقلاب نفر اوّل بود.* قصّه اتوبوس‏مرحوم شهید بهشتى به کاشان آمده بودند. خدمت وی رسیدم، به فرزندشان گفتند: قصه اتوبوس را براى آقاى قرائتى بگو. گفتم: قصه اتوبوس چه بوده؟ گفتند: در میان مسافران یک اتوبوس شرکت واحد دربارۀ پدرم بحث می‌‏شود؛ یکى می‌‏گوید کاخى مجلّل دارد، دیگرى می‌گوید ساختمانى 10- 15 طبقه دارد! راننده می‌‏گوید: بحث نکنید من خانه وی را بلدم، الآن شما را به آن جا می‌برم. اتوبوس پر از جمعیت در خانه ما متوقّف می‌‏شود، زنگ خانه به صدا در آمد و من در را باز کردم، دیدم 40- 50 نفر پشت در خانه جمع شده‏ اند! گفتم: چه خبر است؟ دیدم همه با هم می‌‏گویند: این که یک خانه معمولى بیشتر نیست!!* از سفر تبلیغیِ روستاهای یاسوج تا هامبورگ‏در زمان طاغوت، شهید بهشتى و شهید باهنر تصمیم گرفتند با دوستانشان به روستاهاى اطراف یاسوج بروند؛ مناطقى که کسى رغبت نمى‏ کند براى تبلیغ به آنجا برود. گروهى هیجده نفره را تشکیل داده و به مناطق گمنام سفر می‌‏کنند.از طرفى این دو شهید بزرگوار جلسه می‌‏گیرند که لازم است صداى اسلام را به خارج از کشور برسانیم و لذا شهید باهنر به ژاپن و شهید بهشتى به هامبورگ سفر می‌‏کنند.آرى براى تربیت‌شدگان اسلام فرق نمی‌کند در کدام محل باشند؛ در میان عشایر یا شهرهاى بزرگ و کوچک و یا حتّى کشورهاى دیگر.* ‏ نباید توهین کنیم!فرزند شهید بهشتى تعریف می‌کرد: همراه پدرم از کنار قبرستانى در اروپا گذر می‌‏کردیم. وی گفتند: توقّف کنیم و در قبرستان قدمى بزنیم. در حین قدم زدن به قبر مارکس رهبر مارکسیست‌هاى جهان رسیدیم. وقتى از قبر او گذشتیم یکى از همراهان گفت: قبر مارکس همان قبرى است که سگى روى آن نشسته است؟ پدرم تا این جمله را شنید با اینکه هیچ کس جز ما در قبرستان نبود، با چهره‏اى درهم‏ کشیده فرمود: ما منطق داریم نباید توهین کنیم.منبع:کیهان