به گزارش خبرگزاری حیات، سردار ولی الله چراغچی مسجدی در اولین روز از شهریور ماه سال 1337 در مشهد مقدس دیده به جهان گشود.او که 3 سال از دوران کودکی‌اش را در یکی از مدارس مذهبی مشهد مقدس گذراند، با رفتن به مقطع ابتدایی از پایه اول درس خود را از سر گرفت و پس از پایان تحصیلات دوره متوسطه در رشته ریاضیات برای شرکت در کنکور خود را آماده کرد و در نهایت در رشته مهندسی علوم دانشگاه بیرجند پذیرفته شد.ولی الله با اوج گیری وقایع انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) فعالیت سیاسی مذهبی خود را قوت بخشید تا سهم کوچکی از این انقلاب عظیم و شکوهمند داشته باشد.از سال 1358 و پس از تعطیلی دانشگاه‌ها، با ورود به ارتش فعالیت خود را آغاز کرد و به تعلیم نیروهای مختلف ارتشی پرداخت و پس از گذراندن این ایام همزمان با تاسیس سپاه به آن پیوست و فعالیت‌های خود را در آنجا از سر گرفت و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شتافت.شهید چراغچی در پی اصرار‌‌های خانواده اش در امر ازدواج، شرط کرد تنها همسری اختیار می کند که حضور همیشگی او را در جبهه بپذیرد، در نهایت در سال 1361 با تهمینه عرفانیان ازدواج کرد و ثمره این ازدواج دختری به نام«فاطمه» شد.اخلاق و روحیات این شهید والامقام به گفته همسرش او را به فردی نمونه تشبیه می‌کرد، خویشتن داری، پاسداری از ولایت، توکل به خدا، خونسردی‌ حتی در اوج مشکلات، سفارش به علم آموزی، مهربانی، صداقت و پاکی، آرامشی مثال زدنی، شجاعت و عطوفت با همسر خود تنها بخشی از خلقیاتش با همسر و یا همرزمانش بود.این شهید والامقام بارها و بارها در عملیات‌های مختلف شرکت کرده بود و ثمره این عملیات برایش چندین جراحت شده بود که از جمله آنها می توان به نبرد چزابه اشاره کرد که از ناحیه دست و پا مجروح شد، ولی با وجود جراحت نسبتا شدید حاضر به استراحت نشد و پس از مداوای اولیه دوباره به میدان عملیات بازگشت.سردار شهید ولی الله چراغچی از هوش و ذکاوت بسیار در طراحی عملیات‌های جنگی و پیشبرد اهداف نیروهای خودی در نبردهای مختلف برخوردار بود که از جمله برخی از سمت‌های وی در دوران جنگ می‌توان به فرماندهی گردان، مسئول طرح و عملیات منطقه 6 سپاه، مسئول طرح و عملیات نصر 5 خراسان و قائم مقام فرمانده لشکر 5 نصر اشاره کرد.در نهایت این شهید افتخارآفرین پس از سال‌ها مجاهدت و نبرد در میدان رزم، در عملیات بدر بر اثر اصابت ترکش به سر مجروح شد و به بیمارستان شهدای تهران منتقل شد و پس از 23 روز بیهوشی، سرانجام در 18 فروردین ماه 1364 به درجه رفیع شهادت نایل گشت و اکنون مزار پاکش در گلزار شهدای بهشت رضا (ع) مشهد میعادگاه عاشقان و دلدادگان هشت سال دفاع مقدس است.