حسینی/ به گزارش خبرگزاری حیات، شما باید برای این پابرهنه ها و مستضعفین که در طول تاریخ به استضعاف کشیده شده بودند و این ها را حساب نمی آوردند و فقط آن طبقه بالا را راضی نگاه داشتند و به اصطلاح کدخدا را می دیدند و ده را می چاپیدند، شما باید توجهتان به این توده های مستضعفی که با زحمت خودشان و رنج خودشان الآن در جبهه ها مشغول فداکاری هستند که خداوند تأییدشان کند و در پشت جبهه هم مشغول فداکاری هستند و مستضعف اند، آن بالاها این ها را ضعیف می شمارند و می شمردند و این ها به حساب نمی آمدند و در رژیم سابق برای اینها کاری نشده بود، برای این ها کار کنید.قانع نشوید به اینکه بعضی جاها کار شده است، می دانم شده است، خیلی هم شده است، اما نباید قانع شد، باید همه دست به دست هم بدهید که ان شاء ا...، برای اینها یک زندگی مرفهی، یک وضع صحیحی پیش بیاید، درست بشود. اینها حق دارند به ما و به شما، خیلی حق دارند. سیزده میلیون رأی به شما داده اند، اینها حق دارند به شما، باقی هم حق دارند به شما و همین طور وقتی دولتی پیش می آید، آن هم دولتی است که مردم به آن حق دارند. اگر نبودند این مردم، شما هم شاید حالا در حبس بودید و آن زجرها را می کشیدید و دیگران هم که متعهد بودند، آ نها هم در حبس بودند یا در جاهای دیگر. این ملت حق دارد، دست شما را گرفته آورده این بالا نشانده، شما باید خدمت کنید به این مردم؛ شما، ما، همه باید خدمتگزار اینها باشیم و شرافت همه ما به این است که خدمت به خلق خدا بکنیم.اینها بندگان خدا هستند، خدای تبارک و تعالی، علاقه دارد به این بندگان و ما مسئولیم، باید خدمت بکنیم. (سخنرانی در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری آقای رجایی 11 / 5/ 1360 )خدمت به مستضعفین به جای قلمفرسایی و کارشکنیباید همه شما و همه ما با چشم های باز، دلهای روشن به این توطئه ها نظر بکنیم و این توطئه ها را بشکنیم.و باز همه ما باید همان نیرو را صرف کنیم، خدمت بکنیم؛ آن هم اوّل خدمت به مستضعفین، اوّل خدمت به زاغه نشین ها، این هایی که ما مرهون آنها هستیم در پیش برد این نهضت. این طبقه ای که از همه چیز محروم اند. برای اینها باید همه کار بکنند. همه دست به هم بدهند که خانه برای این ها درست بشود. چرا باید در زمستان یک عایله ای زیر چادر؟ خوب، می دانید زیر چادر، سرمای اینجا نمی تواند جوابش بدهد، اینها هیچ زندگی ندارند. ثروتمندها به داد اینها برسند. این ها ننشینند آن طرف و بگویند که دولت بدهد، دولت هم باید بکند، همه باید انجام وظیفه بکنند. چرا نشستید تا هم جنس ها، هم دین های شما، هم کشورهای شما در این زاغه ها زندگی بکنند؟ با آن وضع فلاک تبار زندگی می کنند. به داد این ها برسید آقا. نباید حالا مثل آن وقت باشد. یک دسته آن بالاها بنشینند و تفریح بکنند و پایشان را روی هم بیندازند و لَمْ بدهند و مبل های گرانقیمت و بخندند به این جمعیت های زحمتکش، و با قلم خودشان بر خلاف مسیر این ها و بر وِفْق خواست های ابرقدرتها قلم فرسایی کنند؛ ننشینند این کار را بکنند. ما همه با هم باشیم، مملکت از خودتان است. همه بچه این مملکت هستید. پس چرا یکی به آن طرف می کشد، یکی به این طرف می کشد؟(جلد ۱۱ صحیفه امام خمینی )ره(، از صفحه ۶ تا صفحه ۱۸ _)