زهره عربی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حیات در مشهد عنوان کرد: پدرم بسیار مهربان بود و حضورش در کنار ما تماماً برکت و معنویت به همراه داشت، تا حدی که درک این معنویت از فهم ما خارج بود. عربی با اشاره به اینکه پدرش آروزی شهادت داشته است، گفت: همیشه می‌گفت من در کربلا شهید شده‌ام و بعد از آن تا هنگامی که به دعوت خداوند قبول شده و شایسته شهادت شوم باید صبر کنم. این فرزند شهید خاطرنشان کرد: احساس می‌کنم بیشتر از این لیاقت نداشتم تا پرستاری پدرم را بکنم و او امروز شهیدی از شهیدان کشورم هست که نام و یادش افتخار و سربلندی را برایم تا همیشه به همراه دارد. عربی گفت: پدرم هیچوقت بلند حرف نمی‌زد و اغلب ساکت بود، درد می‌کشید و خم به ابرو نمی‌آرود، صبر و ایستادگی و مقاومتش به نظرم چیزی بود که او از جبهه‌ها یاد گرفته بود و چنان در این مسیر مستحکم بود که هیچ چیزی نمی‌توانست او را از راهش خارج کند. وی تأکید کرد: امروز که شهدا در جمع ما نیستند و بر اعمال ما نظارت می‌کنند تنها چیزی که به نظرم بسیار اهمیت دارد این است که بتوانیم کاری کنیم که خون آنها پایمال نشود و همواره در راه آنان ثابت قدم باشیم. وی با اشاره به اینکه در وصیت‌نامه شهدا پیروی از ولی فقیه و رهبری دیده می‌شود گفت: پدرم تأکید زیادی داشت که همگی باید پیرو رهبری نظام و ولی فقیه باشیم و فکر می‌کنم این درس بزرگی بود که امام خمینی(ره) به ملت ایران داد و تا امروز سربلندی و افتخار را برای ملت به همراه داشته است.