به گزارش خبرگزاری حیات، با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ش، رژیم بعث بار‌ها با استفاده از سلاح‏های میکروبی، شیمیایی و کشتار جمعی، قوانین و مقررات بین‏ المللی را نقض نمود. ناکامی ارتش تا دندان مسلح عراق در تأمین اهداف سردمداران رژیم بعثی، فرماندهان این ارتش را بر آن داشت تا پس از مشورت با کار‌شناسان عالی‏رتبه دولت‏های استکباری به‌خصوص کار‌شناسان شیمیایی شوروی سابق، استفاده از سلاح‏های شیمیایی را نیز در کنار دیگر سلاح‏های جنگی و مرگبار خویش مورد توجه قرار دهند. سابقه اولین حمله ثبت شده شیمیایی عراق به تاریخ بیست و سوم دی‌ماه سال ۱۳۵۹ هجری شمسی بازمی‌‏گردد که عراقی‌ها، نیروهای ایرانی را در پنجاه کیلومتری غرب ایلام، با گلوله شیمیایی، مورد حمله قرار داد و شماری را مصدوم کرد. در این بمباران، هفت نفر از رزمندگان ایرانی مجروح و یک نفر به شهادت رسید. با ادامه این روند، ایران طی نامه‏های متعدد رسمی به دبیر کل سازمان ملل متحد، با اعلام کاربرد سلاح‏های شیمیایی توسط عراق، تقاضای اعزام گروه کار‌شناسی برای بررسی موضوع نمود. هرچند دبیر کل این موضوع را به شورای امنیت ارجاع داد و گروه کار‌شناسی نیز پس از سفر به ایران، این حملات را تأیید کرده و عراق را محکوم نمودند، با این حال، شورای امنیت عکس‏العمل مناسب و کافی در برابر این نقض مقررات بین‏المللی نشان نداد و بدین‌وسیله، راه را برای تکرار این قبیل جنایات بازگذاشت. علاوه بر آن، شورای امنیت از کشور به‌کارگیرنده سلاح‏های شیمیایی نامی نبرد و موضوع را با کل مسأله جنگ مرتبط ساخت. در نتیجه عدم اقدام فوری و جهانی سازمان ملل متحد متحد، رژیم عراق از آن پس، بار‌ها نیروهای ایرانی را مورد حمله شیمیایی قرار داد که به شهید و مجروح شدن ده‏‌ها هزار نفر انجامید و با گذشت سال‏‌ها از پایان جنگ تحمیلی، اثرات این سلاح‏های کشنده هنوز قربانی می‌‏گیرد. گفتنی است، در طول دوران هشت ساله دفاع مقدس، رژیم صدام بیش از ۱۸۰۰ تن گاز خردل، ۶۰۰ تن گاز سارین و ۴۰۰ تن گاز تابون و بیش از صد هزار گلوله و بمب شیمیایی بر علیه ایران استفاده کرد و در اثر بیش از 350 حمله شیمیایی، در مجموع بیش از یک میلیون نفر از رزمندگان و افراد غیر نظامی ایران در معرض آلودگی با این عوامل شیمیایی قرار گرفتند که از این تعداد حدود یکصدهزار نفر دچار مصدومیت شدیدتر شده و تحت مداوا قرار گرفتند. در حال حاضر بیش از 65 هزار نفر تحت عنوان جانباز شیمیایی با عوارض مشخص ناشی از مصدومیت شیمیایی تحت پوشش بنیاد شهید و مور ایثارگران قرار دارند و خدمات پزشکی دریافت می‌کنند.