اختصاصی/ هنوز وقتی از دیدار با رهبرش سخن می گفت بغضی شکننده ای وجودش را فرا می گرفت.گویی هنوز هم در باورش نمی گنجید که با ولی امر مسلمین در خانه محقر خود دیدار کرده است.گرمای دیدار با رهبر معظم انقلاب در وجود این مادر شهید به وضوح احساس می شد و او این گرما را با خود به سوغات آورده بود. مطالبی را که در ادامه می خوانید گفتگوی اختصاصی خبرنگار خبرگزاری حیات با مادر شهید اقلیت دینی «روبرت لازار» می باشد که چندی پیش مقام معظم رهبری با این خانواده آشوری دیدار کرده بودند.  مادر شهید لازار در ابتدای سخنانش اظهار داشت: شب عید بود. در خانه نشسته بودم. از تشریف فرمایی رهبر هیچ اطلاعی نداشتیم. احساس وصف ناشدنی از دیدار با رهبر معظم انقلاب دارم که با هیچ کلمه ای نمی توانم آنرا توصیف کنم.من در جایگاهی نبودم که رهبر معظم انقلاب بخواهند به دیدن من بیایند زیرا به عنوان مادر یک شهید در مقابل رهبر ومملکت وملت ایران ناچیز هستم، ولی به خود، ملت ایران وخانواده های شهدا می بالم.به خود وشهید روبرت لازار می بالم چون یک ایرانی هستم.  وی دیدار با رهبر را پایان انتظار چندین ساله اش خواند وگفت: طی این سال ها از بنیاد شهید وامور ایثارگران به دیدار من می آمدند، از آنها درخواست ملاقات با مقام معظم رهبری را داشتم وبعد از چندین سال به برکت بزرگ منشی رهبر فرزانه انقلاب اسلامی به آرزوی دیرینه خود رسیدم. افتخار می کنم که دیدار با ایشان نصیب من شد وخوشحالم که یک ایرانی هستم. تا زنده هستم می گویم؛ « ای رهبر آزاده آماده ایم آماده »  این مادر شهید اقلیت دینی در مورد علت درخواست های مکررش برای دیدار با رهبر معظم انقلاب گفت: علت درخواست های من به این خاطر بود که رهبر را از آن تمامی ملت ایران می دانستم و معتقد بودم ایشان به هیچ قوم ودین ومذهب خاصی منحصر نمی شود.  وی گفت: زمانی که پسرم ما را از تصمیمش برای رفتن به جبهه باخبر کرد، نه تنها هیچ مقاومتی با اعزام روبرت نداشتیم، بلکه از این تصمیمش استقبال کردیم، این راهی بود که روبرت انتخاب کرده بود وما نیز به این تصمیم احترام گذاشتیم. اگر مجدداً زمان به عقب بازگردد ونیاز به حضور فرزندم در جبهه ها برای دفاع از کشور باشد باز هم لحظه ای درنگ نمی کنم، زیرا اگرفرزندان شهید ما نبودند ایران حفظ نمی شد، پس ما باید با تمام وجود از وطن محافظت کنیم و مراقب باشیم خون شهدا پایمال نشود.  مادر شهید لازار در مورد وضع زندگی اقلیت های دینی در کشور گفت: من یک اقلیت آشوری هستم .ما در یک کشور اسلامی، از کلیسا،اسقف وتمامی امکانات لازم بهره می بریم. ما آزادیم وبه این آزادی افتخار می کنیم. اینکه مردم از ادیان واقشار مختلف زیر پرچم جمهوری اسلامی ایران به دفاع از کشور پرداختند نیز یک امر الهی ونشات گرفته از لطف پروردگار بود.  وی زنده نگه داشتن یاد شهدا را یک وظیفه برای تمامی افراد جامعه دانست واظهار داشت: در قالب اردوهای راهیان نور به منطقه نوسود رفتم. این یک سفر بی نظیر بود. من برای دیدن محل شهادت پسرم به مناطق جنگی نرفته بودم، فرقی هم نمی کرد زیرا تمامی شهدا فرزندان ما هستند.امروز وظیفه ماست که یاد شهدا را در قلبهایمان زنده نگه داریم. روبرت لازار وتمامی شهدای وطن، قهرمانان همیشگی ما هستند.