روحانی مبارز، بنیانگذار وحدت حوزه و دانشگاه
به گزارش خبرگزاری حیات، پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، دشمنان که از چپاول و تاراج سرمایه های ملی این سرزمین ناامید شده بودند و یکی از مهمترین کشور های تحت نفوذ خود را از دست داده بودند، برای به زانو درآوردن مردم دست به دامان ترفندهای مختلف سیاسی و اقتصادی شدند، ترفندهایی چون: ترور، تحریم، کودتا و در نهایت جنگ و 27 آذر یادآور سالروز ترور یکی از فرزندان برومند این آب و خاک است، شهید محمد مفتح، استاد حوزه و دانشگاه، به همین دلیل نگاهی داریم به زندگی این بزرگمرد تاریخ مبارزات این کشور: محمد مفتح در سال ۱۳۰۷ در خانوادهای روحانی در روستای کله سر در بخش فامنین از توابع شهر همدان متولد شد. پدرش شیخ محمود مفتح از روحانیان همدان بود. در همدان نزد افرادی چون آخوند ملا علی، دروس اولیه فقه را فرا گرفت و در سال ۱۳۲۲ و در ۱۵ سالگی برای ادامه تحصیل راهی شهر قم شد. در آنجا در محضر درس: سید روحالله خمینی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمدرضا گلپایگانی، سید محمدحسین طباطبایی، داماد و حاج آقا رحیم ارباب حضور یافت و به آموختن درس آنان همت گماشت. اما علاقه او باعث شد تا به تحصیلات جدید نیز بپردازد. با گذشت زمان، علاوه بر این که یکی از مدرسین معروف حوزه علمیه شد، موفق به اخذ درجه دکتری در رشته فلسفه گردید. در طول این مدت در دبیرستانها تدریس میکرد و مدتی نیز مدرس حوزه بود مبارزات سیاسی او همراه با درس و بحث به منبرها میرفت و سخنرانی میکرد. مقالات متعددی در روزنامهها و مجلات اسلامی علیه حکومت پهلوی به رشته تحریر درمی آورد و به جذب دانشجویان و طلاب میپرداخت. به شهرهای مختلف ایران از جمله: آبادان، اهواز، خرمشهر، کرمان، اصفهان، یزد و شیراز مسافرت میکرد. در جلسات سخنرانی چند هزار نفری شرکت میجست و علیه حکومت پهلوی سخنرانی میکرد. به خاطر فعالیتهای سیاسی و مخالفت با حکومت پهلوی وی را به زاهدان تبعید کردند و از ورود به استان خوزستان ممنوعش ساختند. در سال ۴۸ پس از آزادی به تهران آمد و در دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، همگام بامرتضی مطهری به تدریس پرداخت. پس از تعطیل شدن حسینیه ارشاد در مسجد جاوید یک گروه آشوب تشکیل داد، و ریاست آن را به عهده گرفت. دراین مسجد کلاسهای فلسفه، نهج البلاغه و تفسیر قرآن تشکیل داد تا از این راه جوانان و دانشجویان را به طرف مسجد بکشاند. در سال ۵۴ حکومت، مسجد را تعطیل و مفتح را به زندان افکند. پس از آزادی از زندان، مبارزات نیمه مخفی خود را همراه با روحانیت مبارز آغاز کرد و این بار در سال ۵۵ امام جماعت مسجد قبا (تهران( شد. پس از پیروزی انقلاب ۵۷ و مراجعت خمینی به ایران یکی از اعضای اصلی تشکیل دهنده کمیته استقبال بود. سپس سرپرستی کمیته ۴ انقلاب اسلامی و دانشکده الهیات را برعهده گرفت. نماز عید فطر ۵۷ در روز عید فطر سال ۱۳۵۷ مفتح در تپههای قیطریه پیشنماز بود. جمعیت حاضر نماز را به امامت مفتح برگزار کرد و به اولین تظاهرات چند ده هزار نفرپرداخت در این راهپیمایی مردم دعوت به راهپیمایی دیگری در ۱۶ شهریور شدند. در روز ۱۶ شهریور ماموران حکومت پهلوی مفتح را به شدت مضروب کردند و روز بعد وی را دستگیر و به مدت دو ماه در زندان انداختند. شهادت چندین بار سعی کرده بودند او را ترور کنند که موفق نشدند و این بار شخصاً این کار را به عهده گرفتم و دانشکده الهیات و ساعت ورود ایشان و همه جوانب را بررسی و شناسایی و بعد هم در آن روز نقشهمان را اجرا کردیم.
دکتر مفتح را در کنار حوزه ارتباطش با دانشگاه نیز بسیار نزدیک بود و توانست این دو قشر را نیز به هم نزدیکتر کند، طوری که حضرت امام روز شهادت وی را به نام وحدت حوزه و دانشگاه اعلام کردند.
سرانجام این عالم دین و مجاهد خستگی ناپذیر در 27 آذر 1358 توسط گروهک فرقان که منافقین کور دل بودند در هنگام ورود به دانشگاه تهران ترور شد و به شهادت رسید.
در این ترور چهار نفر از اعضای فرقان دست داشتند، یکی راننده بود، دو نفر مأمور محافظ های شهید مفتح بودند و کمال یاسینی شخصاً ترورآیتالله مفتح را به عهده گرفته بود. کمال یاسینی جوان نوزده بیست سالهای بیش نبود.
کمال یاسینی در واقع مسئول و برنامه ریز ترورهای گروه فرقان بود. در دادگاه گفتند که یک بار در مدرسه عالی پارس برنامه ترور شهید مفتح را ریخته بودند که پاسداران محافظ شهید مفتح متوجه میشوند که خاکریز نزدیک آنجا وضعیت طبیعی ندارد و از این که ماشین را در آنجا پارک کنند، پشیمان میشوند و جای دیگری میروند و در دادگاه معلوم شد که آن خاکریز را فرقانیها ساخته بودند و میخواستند همان روز، او را شهید کنند که با تیزهوشی راننده نقشهشان عقیم ماند. یاسینی در دادگاه میگفت که «چندین بار سعی کرده بودند شهید مفتح را ترور کنند که موفق نشدند و این بار شخصاً این کار را به عهده گرفتم و دانشکده الهیات و ساعت ورود ایشان و همه جوانب را بررسی و شناسایی و بعد هم در آن روز نقشهمان را اجرا کردیم. شهید اندیشمند آیت الله دکتر محمد مفتح در صبحگاه بیست و هفتم آذر ماه 1358 در برابر دانشگاه الهیات تهران مورد سوء قصد قرار گرفت و به بیمارستان منتقل گردید. تلاش کادر پزشکی نتیجه بخش نبود و سرانجام در ظهر همان روز به ندای محبوب لبیک گفت.